การประเมินโครงการพัฒนาการคิดและการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ โรงเรียนหัวไทร (เรือนประชาบาล) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินระบบโครงการ 2) ประเมินการวางแผนโครงการ 3) ประเมินการนำไปใช้เพื่อการดำเนินโครงการ 4) ประเมินการปรับปรุงโครงการ และ 5) ประเมินการยอมรับโครงการ พัฒนาการคิดและการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ โรงเรียนหัวไทร(เรือนประชาบาล) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 3 โดยมีกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหาร จำนวน 1 คน ครูจำนวน 6 คน และนักเรียนโรงเรียนหัวไทร (เรือนประชาบาล) ชั้นอนุบาลศึกษาปีที่ 1 - ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 278 คน รวมทั้งหมด 285 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลครั้งนี้ ได้แก่ แบบสอบถาม จำนวน 2 ฉบับ ฉบับที่ 1 แบบสอบถามความคิดเห็นด้านระบบและด้านการวางแผน ฉบับที่ 2 แบบสอบถามความคิดเห็นด้านการนำไปใช้และการยอมรับ และแบบสัมภาษณ์ ด้านการปรับปรุง จำนวน 1 ฉบับ และการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการหาค่าร้อยละ คาเฉลี่ย และคาเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า ส่วนที่ 1 การประเมินระบบโครงการพัฒนาการคิดและการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์โรงเรียนหัวไทร(เรือนประชาบาล) โดยรวมมีผลการประเมินอยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนที่ 2 การประเมินการวางแผนโครงการพัฒนาการคิดและการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์โรงเรียนหัวไทร(เรือนประชาบาล) โดยรวมมีผลการประเมินอยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนที่ 3 การประเมินการนำไปใช้โครงการพัฒนาการคิดและการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์โรงเรียนหัวไทร(เรือนประชาบาล) โดยรวมมีผลการประเมินอยู่ในระดับมากที่สุด ส่วนที่ 4 การประเมินผลการปรับปรุงโครงการพัฒนาการคิดและการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ โรงเรียนหัวไทร(เรือนประชาบาล) โดยรวมมีผลการประเมินอยู่ในระดับมากที่สุด และส่วนที่ 5 การประเมินการยอมรับโครงการพัฒนาการคิดและการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ โรงเรียนหัวไทร(เรือนประชาบาล) ได้แก่ โครงการมีการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ โครงการมีกิจกรรมที่หลากหลาย และผู้เรียนมีกระบวนการคิด วิเคราะห์เพิ่มมากขึ้น ทำให้ผู้เรียนมีความกล้าแสดงออกมากขึ้นและได้เรียนรู้วิธีคิดอย่างเป็นระบบนักเรียนนำทักษะและความรู้ไปใช้กับการเรียนและชีวิตประจำวันได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: สำนักนโยบายและแผนการศึกษา สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). หลักสูตรฐานสมรรถนะระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ฉบับทดลอง). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
กระทรวงสาธารณสุข. (2560). รายงานสถานการณ์พฤติกรรมสุขภาพเยาวชนไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์.
ดารณี อุทัยรัตน์. (2562). การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ของผู้เรียนผ่านกิจกรรมการเรียนรู้แบบ Active Learning. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2556). การประเมินโครงการ: แนวคิด หลักการ และการประยุกต์ใช้. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รายงานการศึกษาสถานการณ์คุณภาพการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
battelleforkids. (2009). Partnership for 21st Century Skills (P21) Framework Definitions. From https://www.battelleforkids.org/networks/p21 Retrieved Retrieved January 8, 2024.
DuFour, R. and Eaker, R. (1998). Professional learning communities at work: Best practices for enhancing student achievement. Bloomington, IN: Solution Tree Press.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change. 4th ed. New York: Teachers College Press.
Levin, H. M. and McEwan, P. J. (2001). Cost-effectiveness analysis: Methods and application. s 2nd ed. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Marzano, R. J. (1998). A theory-based meta-analysis of research on instruction. Aurora, CO: Mid-continent Regional Educational Laboratory.
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations. 5th ed. New York: Free Press.
Trilling, B. and Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. San Francisco. CA: Jossey-Bass.
UNESCO. (2015). Rethinking education: Towards a global common good?. Paris: UNESCO Publishing.
