ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาครูโรงเรียนโพธิสารพิทยากร ตามแนวคิดภาวะผู้นำการปรับเปลี่ยน
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาครูโรงเรียนโพธิสารพิทยากรตามแนวคิดภาวะผู้นำการปรับเปลี่ยน เป็นวิจัยเชิงบรรยาย โดยมีประชากรที่ใช้ในการวิจัย คือ โรงเรียนโพธิสารพิทยากร ผู้ให้ข้อมูล 113 คน ประกอบด้วยผู้บริหาร จำนวน 5 คน และครู จำนวน 108 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความต้องการจำเป็น (PNImodified) ผลการวิจัย พบว่า ความต้องการจำเป็นของการพัฒนาครูโรงเรียนโพธิสารพิทยากรตามแนวคิดภาวะผู้นำการปรับเปลี่ยนในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (PNImodified = 0.387) เมื่อวิเคราะห์ความต้องการจำเป็นรายด้าน พบว่า การมีวิสัยทัศน์และมุ่งสู่เป้าหมายขององค์กร มีความต้องการจําเป็นมากที่สุด (PNImodified = 0.415) รองลงมา คือ มีอิสระในการทำงาน (PNImodified = 0.412) ด้านมีความท้าทายเชิงปรับเปลี่ยนและปรับตัวอย่างต่อเนื่อง (PNImodified = 0.396) ด้านการรับฟังและสื่อสารอย่างเข้าใจ (PNImodified = 0.386) ด้านมีทักษะการจัดการในองค์กร (PNImodified = 0.361) และการพัฒนาและเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง มีค่าความต้องการจำเป็นน้อยที่สุด (PNImodified = 0.355) วิธีพัฒนาครูที่ได้จากแบบสอบถามในด้านที่มีดัชนีความต้องการจำเป็นสูงที่สุด 3 ลำดับ ได้แก่
การพัฒนาในเวลาปฏิบัติงานด้วยวิธีการเรียนรู้จากการปฏิบัติงานและการพัฒนานอกเวลาปฏิบัติงานด้วยการเรียนรู้ด้วยตนเองและการอบรมสัมมนา
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กมล รอดคล้าย. (2560). ระบบและรูปแบบการผลิตครูและระบบวิจัยของสถาบันผลิตครูที่เหมาะสมกับสังคมไทยและความเป็นสากล. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
ฉันทวรรณ เอ้งฉ้วน. (2560). อิทธิพลของความมีอิสระในการทำงานกับบุคลิกภาพด้านเปิดรับประสบการณ์และบุคลิกภาพด้านสำนึกในหน้าที่และการรับรู้ความสามารถของตนเองที่มีต่อประสิทธิผลการทำงานของอาจารย์มหาวิทยาลัยในจังหวัดชุมพร. วารสารอิเล็กทรอนิกส์การเรียนรู้ทางไกลเชิงนวัตกรรม. 7(1). 104-123.
เดชา เดชะวัฒนไพศาล. (2563). การจัดการทรัพยากรบุคคลพื้นฐานแนวคิดเพื่อการปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระ รุญเจริญ. (2545). สภาพและปัญหาการบริหารและการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษาในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
มีนา เกาทัณฑ์ทอง. (2550). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ความเป็นอิสระในการปฏิบัติการพยาบาล การได้รับการเสริมพลังอำนาจในงานกับการปฏิบัติงานของพยาบาลประจำการ โรงพยาบาลเอกชน กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัชนี พจนา, วิโรจน์ สารรัตนะ และไพศาล สุวรรณน้อย. (2563). ภาวะผู้นำปรับเปลี่ยนของอาจารย์พยาบาลในวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สังกัดสถาบันพระบรมราชชนก. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 38(1). 187-195.
โรงเรียนโพธิสารพิทยากร. (2564). รายงานผลการประเมินสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงเรียนโพธิสารพิทยากร.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2561). มาตรฐานการศึกษาของชาติ พ.ศ. 2561. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). (ร่าง) แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุพจี สุภาพ, พร้อมพิไล บัวสุวรรณ และสุดารัตน์ สารสว่าง. (2019). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาครูมืออาชีพในสังคมไทยปัจจุบัน. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. 6(1). 226.
สุวัฒน์ จุลสุวรรณ์. (2563). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําการปรับเปลี่ยนกับประสิทธิผลการบริหารสถานศึกษาสังกัดสํานักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น. 17(2). 28-40.
สุวิมล ว่องวานิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจําเป็น. กรุงเทพมหานคร: สํานักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bagwell, J. (2020). Leading Through a Pandemic: Adaptive Leadership and Purposeful Action. Journal of School Administration Research and Development. 5. 30-34.
Beatrice Avalos. (2011). Teacher professional development in teaching and teacher education over ten years. Teaching and Teacher Education. 27(1). 10-20.
Darling-Hammond, L., Hyler, M. E., Gardner, M. (2017). Effective Teacher Professional Development. Palo Alto, Learning Policy Institute.
Glover, J., Friedman, H., & Jones, G. (2002). Adaptive leadership: When change is not enough (part one). Organization Development Journal. 20(2). 15.
Grashow, A., Heifetz, R., & Linsky, M. (2009). The theory behind the practice: A brief introduction to the adaptive leadership framework. Boston MA: Harvard Business Press.
John W. Best. (1981). Research in Education. Boston MA.: Allyn and Bacon.
Yukl, Gary, Mahsud, & Rubina. (2010). Why flexible and adaptive leadership is essential. Consulting Psychology Journal: practice and research. 62(2). 81.