การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่ส่งเสริมการเรียนรู้วัฒนธรรมไทยพวน ตามกรอบแนวคิดของ MORAN โดยใช้วิธีการบูรณาการเนื้อหาและภาษา (CLIL) สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่ส่งเสริมการเรียนรู้วัฒนธรรมไทยพวนตามกรอบแนวคิดของ Moran โดยใช้วิธีการบูรณาการเนื้อหาและภาษา (CLIL) สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 2) เพื่อศึกษาสมรรถนะทางวัฒนธรรมไทยพวนของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 หลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่ส่งเสริมการเรียนรู้วัฒนธรรมไทยพวนตามกรอบแนวคิดของ Moran โดยใช้วิธีการบูรณาการเนื้อหาและภาษา (CLIL) และ 3) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 ก่อนและหลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่ส่งเสริมการเรียนรู้วัฒนธรรมไทยพวนตามกรอบแนวคิดของ Moran โดยใช้วิธีการบูรณาการเนื้อหาและภาษา (CLIL) เป็นการวิจัยแบบเชิงทดลอง กลุ่มเป้าหมายที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนวัดโบสถ์ อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 28 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ จำนวน 5 แผน แบบประเมินสมรรถนะทางวัฒนธรรมและ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวัดความรู้ภาษาอังกฤษ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตราฐาน และค่า t-test ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการประเมินคุณภาพของแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ ทั้ง 5 แผน อยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุด 2) ผลการประเมินสมรรถนะทางวัฒนธรรมไทยพวนของนักเรียนหลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ พบว่า สมรรถนะทางวัฒนธรรมด้านทัศนคติ สมรรถนะทางวัฒนธรรมด้านความรู้ และสมรรถนะทางวัฒนธรรมด้านทักษะการค้นหาและการมีปฏิสัมพันธ์ 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนหลางการศึกษาขันพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จิรนันท์ กญชะโมรินทร์. (2558). การพัฒนาแผนการจัดการเรียนร้ทักษะการอ่านออกเสียงและเขียนคำศัพท์ภาษาอังกฤษ โดยจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบร่วมมือเทคนิค STAD ประกอบเกมของนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปี ที่ 6. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ณิชาภัทร ฤทธิ์ละคร และชิดชไม วิสุตกุล. (2563). การพัฒนาความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจโดยใช้การสอนตามแนวคิดการเรียนรู้แบบบูรณาการเนื้อหาและภาษา (Clil) สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย. 10(4). 37-43.
พจนีย์ หนักทอง และคณะ. (2562). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนภาษาตามทฤษฎีภาษาศาสตร์สังคมและแนวคิดการเรียนรู้จากประสบการณ์เพื่อเสริมสร้างความแวดไวทางวัฒนธรรมสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษา. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 6(1). 15-26.
พรพิมล ประสงค์พร. (2557). การเสริมสร้างสมรรถนะของครูในการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษตามแนวคิดการจัดการเรียนรู้ แบบบูรณาการเนื้อหาและภาษา (Clil). วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 37(3). 81-88.
พระมหามงคลกานต์ ฐิตธมฺโม และอาภรณ์รัตน์ เลิศไผ่รอด. (2563). การอยู่ร่วมกันของคนในสังคมพหุวัฒนธรรมในประเทศไทยกรณีศึกษาสังคมพหุวัฒนธรรมในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารมจร อุบลปริทัศน์. 5(3). 316-330.
พิชญ์ชลิดา วงศ์สิริบวรกุล. (2560). การพัฒนาแบบฝึกทักษะการอ่านจับใจความสำคัญจากสิ่งพิมพ์ภาษาอังกฤษโดยใช้แผนผังความคิดสำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
มานพ แสงจำนงค์ และอังค์ริสา แสงจำนงค์. (2566). ซอฟต์เพาเวอร์ไทพวน: การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมไทยพวนในประเทศไทย. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสื่อสร้างสรรค์. 2(1). 1-30.
ละเอียด ขจรภัย. (2560). กลยุทธ์การสื่อสารและเครือข่ายวัฒนธรรมไทยพวนแบบมีส่วนร่วม อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์. 11(3). 168-179.
Huang, L. D. (2021). Developing intercultural communicative competence in foreign language classrooms-A study of EFL learners in Taiwan. International Journal of Intercultural Relations. From https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0147176721000730?via%3Dihub. Retrieved December 10, 2022.
Marsh, D., Marsland, B. and Nikula, T. (1999). CLIL: a review of current thinking. In D. Marsh & B. Marsland (Ed.), CLIL initiatives for the millenium. Jyväskylä: University of Jyväskylä Continuing Education Centre.
Moran, P. (2001). Define Culture. From www.teacherlink.ed.usu.edu. Retrieved September, 23, 2020.
Tat, D.K. (2012). The Application of Sociolinguistic Relativity Acquisition in Teaching English in Intensive English Program in Vietnamese Secondary Schools. The Internet Journal of Languagem Culture and Society. 51-58.
Tsou, W. (2005). The Effects of Cultural Instruction on Foreign Language Learning. National University of Taiwan. Taiwan.
