การพัฒนาเกมเพื่อส่งเสริมการจดจำคำศัพท์ภาษาไทย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อพัฒนาการ์ดเกมอักษรซ่อนความ ที่ส่งเสริมทักษะการอ่านเพื่อจดจำคำศัพท์ของผู้เรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย ที่ไม่สามารถอ่านออกเขียนได้ตามเกณฑ์ของสำนักการศึกษา กรุงเทพมหานคร 2) เพื่อเปรียบเทียบคะแนนการรู้คำศัพท์ก่อนและหลังใช้การ์ดเกม “อักษรซ่อนความ” ของผู้เรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลายที่มีปัญหาการอ่านเพื่อจดจำคำศัพท์ โดยรูปแบบการวิจัยคือ การวิจัยเชิงปริมาณ ในลักษณะการวิจัยและพัฒนา โดยมีการดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 3 ส่วน คือ ศึกษาข้อมูลเบื้องต้นเพื่ออกแบบเกม การพัฒนาเกม และเก็บข้อมูล วิเคราะห์และสรุปผล โดยกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ เป็นนักเรียนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนวัดบางสะแกใน สำนักงานเขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร และเป็นนักเรียนที่ทดสอบการอ่านแล้วอยู่ในระดับพอใช้ ซึ่งรวบรวมข้อมูลผ่านเครื่องมือการวิจัย 3 ส่วน ได้แก่เกมอักษรซ่อนความ แบบทดสอบก่อนเล่นเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านคำศัพท์ และ แบบทดสอบหลังเล่นเกมเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านคำศัพท์ และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติด้วยสถิติพื้นฐานได้แก่ ค่าเฉลี่ยและค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า T-test แบบ Dependent ผลการออกแบบและพัฒนาได้การ์ดเกมอักษรซ่อนความ ประกอบด้วยการ์ดเกมทั้งหมด 6 ชุด ชุดละ 20 คำ และเมื่อทดลองเล่นกับกลุ่มตัวอย่างแล้วพบว่า คะแนนสอบหลังเล่นเกมของกลุ่มตัวอย่างสูงกว่าก่อนเล่นเกมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .05 แสดงให้เห็นว่า เกมอักษรซ่อนความ มีส่วนช่วยในการส่งเสริมการพัฒนาทักษะการอ่านเพื่อจดจำคำศัพท์ภาษาไทย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กมลรัตน์ หล้าสุวงษ์. (2528). จิตวิทยาการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ศรีเดชา.
กัลยา บูรณ์สิริจรุงรัฐ. (2555). ผลการใช้ Game-Based Learning ในการ บูรณาการกับการสอนทักษะการ อ่านภาษาอังกฤษให้กับนักศึกษาที่มีเจตคติด้านบวกต่อการเล่นเกม. มนุษยศาสตร์สาร. 13(1). 1-15.
คณาภรณ์ รัศมีมารีย์. (2550). ชุดการเรียนการสอนเพื่อการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: สาธิตปทุมวัน.
ฉวีลักษณ์ บุณยะกาญจน. (2557). จิตวิทยาการอ่าน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สุวีรยาสาส์น.
ชัยพร วิชชาวุธ. (2520). ความจำมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชวนพิมพ์.
ชัยอนันต์ สมุทวณิชและผู้บันทึกประสบการณ์. (2542). เพลินเพื่อรู้. กรุงเทพมหานคร: พีเพรส.
ทิพวัลย์ มาแสง. (2521). วิธีสอนภาษาอังกฤษสำหรับชั้นมัธยม. เอกสารประกอบการสอนวิชาการสอนภาษาอังกฤษ. เชียงใหม่: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ทิศนา แขมมณี. (2560). 14 วิธีสอนสำหรับครูมืออาชีพ. พิมพ์ครั้งที่ 13. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประเทิน มหาขันธ์. (2530). การสอนอ่านเบื้องต้น. กรุงเทพมหานคร: โอ.เอส.พริ้นติ้ง เฮ้าส์
ปรียา หิรัญประดิษฐ์. (2532). การใช้ภาษาไทยในวงราชการ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์.
พยุพล สุทธโทธน. (2556). ผลการใช้ Game-based Learning ในการบูรณาการกับทักษะการอ่านภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ชั้นปีที่ 1. มนุษยศาสตร์สาร. 14(1). 93-94.
พรพิไล เลิศวิชา. (2551). สอนภาษาไทย ต้องเข้าใจสมองเด็ก. กรุงเทพมหานคร: ศาลาแดง.
พัชรีย์ ปฏิรูปวาที. (2547). การเปรียบเทียบผลการเรียนรู้ทางด้านการเรียน สาระการเรียนรู้ภาษาไทยด้านการอ่านและการเขียนคำใหม่ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยสอนตามรูปแบบการเรียนการสอนของฮันเตอร์ และวิธีสอนปกติ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รักชน พุทธรังษี (2560). การประยุกต์ใช้บอร์ดเกมเพื่อพัฒนาทักษะสื่อสารการแสดง. วิทยานิพนธ์นิเทศศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2559). สอนอย่างมือชั้นครู. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
สมชาย รัตนทองคำ. (2550). ทฤษฎีการเรียนรู้พื้นฐาน. แหล่งที่มา https://ams.kku.ac.th/aalearn/resource/edoc/tech/3learntheory.pdf สืบค้นเมื่อ 10 มิ.ย. 2562.
สำนักคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2549). การส่งเสริมนิสัยรักการอ่าน: นโยบาย มาตรการ แนวทางการดำเนินงาน. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำลี รักสุทธี. (2553). สอนอย่างไรให้เด็กอ่านออก อ่านได้ อ่านคล่อง อ่านเป็น เขียนได้ เขียนคล่อง และเขียนเป็น. กรุงเทพมหานคร: พัฒนาศึกษา.
สุนันทา มั่นเศรษฐวิทย์. (2545). หลักและวิธีการสอนอ่านภาษาไทย. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช.
เสาวลักษณ์ รัตนวิชช์. (2546). การสอนแบบมุ่งประสบการณ์ภาษา. แหล่งที่มา http://ejournals.swu.ac.th/index.php/ENEDU/article/view/5853. สืบค้นเมื่อ 26 เม.ย. 2564.
อิสรา สาระงาม. (2521). การสอนภาษาอังกฤษในระดับชั้นมัธยมศึกษา. เชียงใหม่: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
OECD. (2544). การสอนดีมีคุณภาพ [Quailty in teaching]. แปลโดย นัยนา ทองศรีเกตุ. กรุงเทพมหานคร: กรมวิชาการ.
Luca Lampariello. (2012). Forget It: How to Learn New Words for Real. From https://www.lucalampariello.com/learn-new-words/ Retrieved May 1, 2021.
Padeliadu, S. & Giazitzidou, S. (2018). A synthesis of research on reading fluency development: Study of eight meta-analyses. European Journal of Special Education Research. 3(4). 232-256.
Read Carol. (2017). 500 Activities For The Primary Classroom. From https://archive.org/details/500ActivitiesForThePrimaryClassroomCarolRead/mode/2up Retrieved April 17, 2021.
Thorndike, E.L. (1911). Animal intelligence: Experimental studies. New York: MacMillan.
Treher, Elizabeth N. (2011). Learn with Boaed Games tool for Learning and Retention. In The Learning Key inc. From https://www.thelearningkey.com/pdf/Board_Games_TLKWhitePaper_May16_2011.pdf. Retrieved May 1, 2021.
