รูปแบบการบริหารการจัดการเรียนรู้หลักสูตรวิชาภาษาไทย วัฒนธรรมไทย และประวัติศาสตร์ไทย ระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนนานาชาติ

Main Article Content

ทิวา โคห์เรน
ณรงค์ พิมสาร
สิริกาญจน์ ธนวุฒิพรพินิต

บทคัดย่อ

บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารการจัดการเรียนรู้หลักสูตรวิชาภาษาไทย วัฒนธรรมไทย และประวัติศาสตร์ไทยระดับชั้นมัธยมศึกษาในโรงเรียนนานาชาติ เป็นการวิจัยแบบผสมวิธีด้วยการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ แบ่งเป็น 3 ขั้นตอน ได้แก่ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษาสภาพและแนวทางการบริหารการจัดการเรียนรู้หลักสูตรวิชาภาษาไทย วัฒนธรรมไทย และประวัติศาสตร์ไทย โดยการใช้แบบสอบถามกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ หัวหน้าแผนกวิชาภาษาไทยและครูผู้สอนแผนกวิชาภาษาไทยในโรงเรียนนานาชาติในกรุงเทพมหานคร 60 คน และสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ทรงคุณวุฒิและผู้เชี่ยวชาญ ได้แก่ ผู้อำนวยการโรงเรียนนานาชาติ 10 คน ด้วยการเลือกแบบเจาะจง ขั้นตอนที่ 2 พัฒนารูปแบบ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 คน ขั้นตอนที่ 3 ประเมินร่างรูปแบบ มีกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ผู้อำนวยการ และหัวหน้าแผนกวิชาภาษาไทยในโรงเรียนนานาชาติ 60 คน ด้วยการเลือกแบบเจาะจง ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพการจัดการเรียนรู้หลักสูตรวิชาภาษาไทย วัฒนธรรมไทย และประวัติศาสตร์ไทยระดับชั้นมัธยมศึกษาในโรงเรียนนานาชาติ ในภาพรวมมีการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก 2) รูปแบบการบริหารการจัดการเรียนรู้หลักสูตรวิชาภาษาไทย วัฒนธรรมไทย และประวัติศาสตร์ไทยระดับชั้นมัธยมศึกษาในโรงเรียนนานาชาติ ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ คือ 1) ปรับหลักสูตร 2) กระบวนการบริหารการจัดการเรียนรู้ 3) 4ปัจจัยการส่งเสริมการบริหารการจัดการเรียนรู้ และ 3) การประเมินความถูกต้องของรูปแบบการบริหารการจัดการเรียนรู้หลักสูตรหลักสูตรวิชาภาษาไทย วัฒนธรรมไทย และประวัติศาสตร์ไทยในโรงเรียนนานาชาติ ในภาพรวมและรายองค์ประกอบอยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โคห์เรน ท., พิมสาร ณ., & ธนวุฒิพรพินิต ส. (2020). รูปแบบการบริหารการจัดการเรียนรู้หลักสูตรวิชาภาษาไทย วัฒนธรรมไทย และประวัติศาสตร์ไทย ระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนนานาชาติ. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 7(2), 240–254. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/244058
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ทิศนา แขมมณี. (2560). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 21 กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นันทพร เลิศประเสริฐคง.(2552). สภาพและปัญหาการบริหารโปรแกรมภาษาและวัฒนธรรมไทยของโรงเรียนนานาชาติ. วิทยานิพนธ์คุรุศาสตร์มหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ปัทมา นาคะสนธิ์. (2540). การพัฒนาหลักสูตรภาษาและวัฒนธรรมไทยระดับอนุบาลสำหรับเด็กไทยในโรงเรียนนานาชาติ. วิทยานิพนธ์คุรุศาสตร์มหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ผุสดี ตรงต่อการ. (2540). การศึกษาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนนานาชาติในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วิทยานิพนธ์คุรุศาสตร์มหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2551). นโยบายการจัดการเรียนการสอนวิชาภาษาและวัฒนธรรมไทยในโรงเรียนนานาชาติและข้อค้นพบจากการตรวจเยี่ยมประกันคุณภาพภายใน. โรงเรียนเอกชน. กรุงเทพเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.

สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน. (2558). ประกาศสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เรื่อง โรงเรียนเอกชนประเภทนานาชาติที่มีระบบประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2558. แหล่งที่มา https://sites.google.com/a/opec.go.th/opec/matrthan-kar-suksa-kn สืบค้นเมื่อ 25 ต.ค. 2560.

หลักสูตรเคมบริดจ์ First Language Thai. (2018). CAMBRIDGE INTERNATIONAI EXAMINATION. แหล่งที่มา http://www.cambridgeinternational.org/programmes-and-qualifications/canbridge-igcse-thai-first-language-0518/ สืบค้นเมื่อ 3 พ.ค. 2561

Cambridge candidate grades June 2017. (2018). Cambridge Internal Examinations. แหล่งที่มา https://www.cambridgeinternational.org/Images/413612-cambridge-igcse-results-statistics-june-2017.pdf สืบค้นเมื่อ 7 มิ.ย. 2561