การพัฒนาแบบฝึกทักษะด้านการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการวิจัย ๓ ประการคือ ๑) เพื่อสำรวจข้อผิดพลาดด้านการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ ๒) เพื่อพัฒนาแบบฝึกทักษะด้านการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ ๓) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางด้านการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษก่อนและหลังการใช้แบบฝึกทักษะ โดยมีประชากรและกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสำรวจข้อผิดพลาดด้านการเขียนภาษาอังกฤษ แบบฝึกทักษะด้านการเขียนภาษาอังกฤษ แบบทดสอบก่อนเรียนและหลังเรียน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สูตรการหาประสิทธิภาพ E1/E2 และ สถิติ t-test independent ผลการวิจัยพบว่า ข้อผิดพลาดด้านการเขียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ ที่ผิดพลาดมากที่สุดได้แก่ Conjunction คิดเป็นร้อยละ ๗๗.๗๖ และ ข้อผิดพลาดด้านการเขียนภาษาอังกฤษน้อยสุดได้แก่ Present perfect คิดเป็นร้อยละ ๒๓.๗๖ ผลการพัฒนาแบบฝึกทักษะด้านการเขียนภาษาอังกฤษพัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพโดยเฉลี่ย ๘๓.๔๘/๘๓.๘๗ โดยมีค่าประสิทธิภาพของกระบวนการ (E1) เท่ากับ ๘๓.๔๘ และค่าประสิทธิภาพของผลลัพธ์ (E2) เท่ากับ ๘๓.๘๗ ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน ๘๐/๘๐ ที่ตั้งไว้ทุกแบบฝึกทักษะ ผลการทดลองใช้แบบฝึกทักษะด้านการเขียนภาษาอังกฤษพบว่า นักศึกษาสาขาการสอนภาษาอังกฤษที่เรียนโดยใช้แบบฝึกทักษะมีทักษะด้านการเขียนภาษาอังกฤษสูงกว่าก่อนการใช้แบบฝึกทักษะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕
Article Details
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
เกศิณี บำรุงไทย. (๒๕๕๔). การวิเคราะห์ข้อผิดพลาดในการเขียนภาษาอังกฤษระดับย่อหน้าของนักศึกษาคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร. คณะศิลปะศาสตร์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
บริบูรณ์ ชอบทำดี. (๒๕๕๙). การพัฒนาสื่อและนวัตกรรมการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร: แดเน็กซ์.
รัตนะ บัวสนธ์. (๒๕๕๖). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. พิษณุโลก: บั๊วกราฟิก.
สุเทพ อ่วมเจริญ. (๒๕๕๘). การเรียนการสอน: การออกแบบ นวัตกรรมและเทคโนโลยี. นครปฐม: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สุมาลี ชัยเจริญ. (๒๕๕๔). เทคโนโลยีการศึกษา หลักการ ทฤษฎี สู่การปฏิบัติ Educational Technology: Principles Theories to Practices. พิมพ์ครั้งที่ 2. ขอนแก่น: โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา.
Langprayoon, P. (2559). Survey of Errors in English Writing of Thai EFL Students at Phranakhon Si Ayutthaya Rajabhat University. การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มศรีอยุธยา ครั้งที่ 7 พระนครศรีอยุธยา.
Hickey, R. (2010). Varieties of English in Writing: The Written Word as Linguistic Evidence. Netherlands: John Benjamins Publishing Company.
Lomer, R.G. and Ashmun, M. (2010). The Study and Practice of Writing English. Boston: Nabu Press.
Maskari K.M. (2012). A Practical Guide to Business Writing. Writing in English for Non-Native Speakers. USA: John Wiley & Sons Inc.
Murray, N. (2012). Writing Essays in English Language and Linguistics: Principles, Tips and Strategies for Undergraduates. England: Cambridge University Press.
Salima, R. (2012). Measures of Eliminating EFL Students’ Errors in Writing. Social and Behavioral Sciences 69: 318 – 327.
Wallwork, A. (2013). English for Academic Research: Writing Exercises. USA: Springer.
Wallwork, A. (2011). English for Writing Research Papers. USA: Springer.
Wallwork, A. (2014). User Guides, Manuals, and Technical Writing: A Guide to Professional English. USA: Springer.
Wilson, P. and Glazier, T.F. (2011) The least you should know about English. Writing skills, form C. USA: Wadsworth
