ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา ในโรงเรียนขยายโอกาส สังกัดสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่พึงประสงค์ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาสสังกัดสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน และ 2) ศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยมีกลุ่มตัวอย่างที่เป็นโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 400 โรงเรียน โดยมีผู้ตอบแบบสอบถามโรงเรีนละ 3 คน คือ ผู้บริหารสถานศึกษา รองผู้บริหารสถานศึกษา และครูหัวหน้างานวิชาการ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความต้องการจำเป็น PNIModified
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพปัจจุบันภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาสสังกัดสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก และสภาพที่พึงประสงค์ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 2) ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ด้านที่มีลำดับความต้องการจำเป็นสูงที่สุด คือ ด้านการรู้ทันดิจิทัลและเทคโนโลยี รองลงมาคือ ด้านการสร้างภาพลักษณ์ และเครือข่ายความร่วมมือ ด้านการบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลในการพัฒนางาน ด้านการสร้างนวัตกรรมการเรียนการสอนและการทำงาน ด้านการมีวิสัยทัศน์ดิจิทัล และด้านที่มีความต้องการจำเป็นต่ำที่สุด คือ ด้านการสื่อสารดิจิทัล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). แผนการศึกษาชาติ และนโยบายด้านการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลในระบบการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
กัญญ์ชิตา อินทร์ประสิทธิ์. (2565). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
กัญญารัตน์ สุขแสน และคณะ (2564). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำด้านดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนในเครือมูลนิธิคณะเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(7). 129-146.
วรพรรณ วงศ์คำ. (2562). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566 - 2570). แหล่งที่มา http://www.secondarytak.go.th/wp-content/uploads/2022/12/ สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2565.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แนวทางการจัดการเรียนการสอนในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). นโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม พ.ศ. 2561–2580. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). รายงานการดำเนินงานการจัดการเรียนรู้ทางไกลในสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคโควิด-19. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดชัยภูมิ. (2560). รายงานผลการดำเนินงานและแนวทางพัฒนาการจัดการศึกษาจังหวัดชัยภูมิ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2560. ชัยภูมิ: สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดชัยภูมิ.
สำนักวิจัยและพัฒนาการศึกษา. (2564). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล: การปรับตัวเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์การศึกษาไทย.
สุชญา โกมลวานิช, ศิริพร วัฒนศักดิ์ และคณะ. (2563). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี. วารสารวิชาการทางการศึกษา, 18(2), 45–58.
สุมัทนา หาญสุริย์. (2563). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
สุรศักดิ์ แก้วเกิด. (2563). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยและพัฒนาความต้องการจำเป็นทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร:จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อดิเรก พรสีมา. (2563). การพัฒนาภาวะผู้นำทางดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 43(1), 112–126.
เอกชัย กี่สุขพันธ์. (2561). การบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Fukazawa, K. (2016). Leading with a clear digital vision. Journal of Digital Leadership, 12(3), 45-60.
Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy. Computers & Education, 59(3), 1065–1078.
Northouse, P. G. (2018). Leadership: Theory and practice. 8th ed. Thousand Oaks, CA: SAGE Publications.
Sheninger, E. (2014). Digital leadership: Changing paradigms for changing times. Corwin.
Sheninger, E. (2022). 7 Pillars of digital leadership in education. From https://www.hmhco.com/blog/pillars-of-digital-leadership-in-education Retrived November 9, 2022.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 3rd ed. Harper & Row.
Zhu, P. (2014). Digital Master: Debunk the Myths of Enterprise Digital Maturity. North Charleston, SC: CreateSpace Independent Publishing Platform.
