DEVELOPING LEADERSHIP IN THE DIGITAL AGE OF SCHOOL ADMINISTRATORS BASED ON KALAYANAMITTA UNDER THE SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE NAKHON SI THAMMARAT
Main Article Content
Abstract
The purpose of this research article were 1) to study the developing leaderships condition in the digital age of school administrators, 2) to study the guidelines for developing leaderships in the digital age of school administrators based on the Seven Kalyṇamitta-dhamma, 3) to present the guidelines for developing leaderships in the digital age of school administrators based on the Seven Kalyṇamitta-dhamma under the secondary educational service area office Nakhon Si Thammarat. This research was mixed method research, consisting of 3 phases. In the first phase, the current condition of digital leadership was examined using a survey questionnaire administered to a sample of 337 school administrators, determined by Krejcie and Morgan’s sampling table. The data were analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation. In the second phase, in-depth interviews were conducted with 5 key stakeholders to explore strategies for developing digital leadership based on the Seven Kalyṇamitta-dhamma. The data were analyzed using content analysis. In the third phase, a focus group discussion was conducted with 7 experts to validate and refine the proposed development guidelines. The data from the focus group were analyzed using thematic content analysis.
The results showed that: 1) the findings revealed that the average scores were at a high level. When analyzed by specific aspects, it was found that all aspects scored at a high level. The aspect with the highest average score was digital network culture, followed by digital leadership, digital vision, and digital knowledge and skills, respectively while the aspect with the lowest average score was innovation and creativity. 2) The development of digital leadership should adhere to the Seven Kalyṇamitta-dhamma, which aligned with 5 components: 1. digital vision, 2. digital knowledge and skills, 3. digital network culture, 4. digital leadership, and 5. innovation and creativity. These components should be cultivated alongside the Seven Kalyṇamitta-dhamma: 1. Piyo (lovely), 2. Garu (respectable), 3. Bhvanīyo (admirable), 4. Vatt (knowing how to speak effectively), 5. Vacanakkhamo (patient with words), 6. Gambhīrañaca Katha Katt (explaining profound matters), 7. No Caṭṭhne Niyojaye (not leading to degradation). 3) The guidelines presentation for developing leaderships in the digital age of school administrators based on the Seven Kalyṇamitta-dhamma were found to be appropriate, feasible, and beneficial.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
References
จันทนา แสนสุข. (2559). ภาวะผู้นำ Leadership. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพมหานคร: ทริปเพิ้ล กรุ๊ป.
โชติกา ศิริบุญ. (2565). การพัฒนาภาวะผู้นำตามหลักกัลยาณมิตรในศตวรรษที่ 21 สำหรับผู้บริหารโรงเรียนมัธยมศึกษาจังหวัดบุรีรัมย์. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ณัฐวิภา อุดชุมนารี และอมรทิพย์ เจริญผล. (2565). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารโรงเรียนตามความคิดเห็นของครูในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร, 2(2), 103-116.
เดือนฉาย เงางาม และคณะ. (2565). ภาวะผู้นำตามหลักกัลยาณมิตรธรรม 7 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุรินทร์. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 6(6), 39-50.
ธนัชชนม์ มาตระออ. (2564). แนวทางการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่. รายงานการค้นคว้าแบบอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา (ฉบับปรับปรุง) เพื่อปฏิรูปรอบสองและการประเมินภายนอกรอบสาม. พิมพ์ครั้งที่ 6. กรุงเทพมหานคร: ข้าวฟ่าง.
พระมหาสุธีร์วรินทร์ อินธิแสง. (2556). หลักกัลยาณมิตรธรรมของผู้บริหารในโรงเรียนประถมศึกษาในเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการราชภัฏตะวันตก, 8(1), 7.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ (ฉบับที่ 2). (2545). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 119 ตอนที่ 123 ก หน้า 16-21 (19 ธันวาคม 2545).
ภูรีรัตน์ สุกใส และจิติมา วรรณศรี. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับความเป็นองค์กรแห่งนวัตกรรมของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษาในจังหวัดอุตรดิตถ์. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ลลิตา สมใจ. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำในยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 1. การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเองครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยพะเยา.
วิรัตน์ มะโนวัฒนา. (2548). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำของผู้บริหารกับประสิทธิผลของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาราชบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชบุรี.
สกาวรัตน์ เมืองจันทร์ และกัญญ์รัชการย์ เลิศอมรศักดิ์. (2565). ภาวะผู้นำยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา. ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 4(1), 1283.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช. (2566). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ2566 - 2570. แหล่งที่มา https://www.sea12.go.th/plan/index.php/2566-สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2567.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2566 - 2570) ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. แหล่งที่มา https://www.obec.go.th/archives/813787/ สืบค้นเมื่อ 29 มีนาคม 2567.