A MODEL OF STRENGTHENING TRANSFORMATIONAL LEADER ACCORDING TO THE FOUR PRINCIPLES SANGAHAVATTHU AMONG SCHOOL ADMINISTRATION UNDER THE NAKHON SAWAN PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to 1) Study the level of transformational leadership among school administrators; 2) Propose a model for enhancing transformational leadership based on the four principles of Sangahavatthu among school administrators; and 3) Evaluate the model for enhancing transformational leadership based on the four principles of Sangahavatthu among school administrators. This study employed a mixed methods approach, divided into three phases. In Phase 1, data was collected using questionnaires to a sample of 292 participants, and analyzed using percentage, mean, and standard deviation. In Phase 2, a focus group discussion was conducted with 7 experts, and the data was analyzed using content analysis. In Phase 3, the evaluation was conducted with 10 school administrators, and the data were analyzed using descriptive statistics, namely mean and standard deviation.
The research findings revealed that: 1) The overall level of transformational leadership among school administrators was at a high. 2) The model for enhancing transformational leadership based on the four principle of Sangahavatthu among school administrators comprised six key aspects: (1) Vision and Strategy: involving participatory goal setting aligned with the context of the educational institution and community. (2) Inspiration: creating motivation and positive communication to enhance professional pride. (3) Support and Care: providing comprehensive support and care based on equity and attentive listening to their opinions. (4) Creativity: promoting innovative thinking and educational innovation. (5) Modeling: acting as a good role model in morality and ethics to build trust. (6) Personnel Development: continuously encouraging capacity building through training and systematic knowledge sharing. 3) The overall evaluation results of the model for enhancing transformational leadership based on the four principles of Sangahavatthu among school administrators were at the highest level.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
References
กมลชนก ศรีสุข. (2564). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนพัฒนาการศึกษากระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 -2564). กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
ธนพร อินทร์แก้ว. (2565). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ในการบริหารสถานศึกษาของผู้บริหารยุคใหม่. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
นภาพร สุวรรณดี. (2564). การพัฒนาศักยภาพบุคลากรทางการศึกษาในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปรียาภรณ์ จันทร์ดี. (2564). การบริหารงานตามหลักสังคหวัตถุ 4 ของผู้บริหารสถานศึกษา. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พนมภรณ์ ศรีโคตร. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างแบบภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษากับความพึงพอใจการปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.
ภัชมาน วรินทรเวช. (2565). แนวทางการพัฒนาความเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. การศึกษาค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
รุ้งนภา จันทร์ลี. (2562). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาจันทบุรี เขต 2.วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
วรลักษณ์ ชูกำเนิด. (2567). การพัฒนาวิชาชีพครูโดยใช้กระบวนการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียน. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 26(2), 112–125.
วิทชภณ พวงแก้ว. (2566). ภาวะผู้นำเชิงกัลยาณมิตรของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อบรรยากาศองค์กร. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศุภชัย รัตนคำ. (2563). คุณลักษณะผู้นำต้นแบบของผู้บริหารสถานศึกษา. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ศุภวิชญ์ ดิษเจริญ. (2566). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารสถานศึกษา.วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยทักษิณ.
สารินี บำรุงภักดิ์. (2566). แนวทางการสนับสนุนครูและบุคลากรทางการศึกษาเพื่อพัฒนาประสิทธิภาพการทำงานในสถานศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
สำนักงานเขตพื้นทีการศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1. (2565). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ 2565. นครสวรรค์: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 1.
สุทธิษา เพ็ญศรี. (2563). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการบริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
สุธิภรณ์ ขนอม และคณะ. (2568). การมีส่วนร่วมของครูในการบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียน.วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ, 14(1), 112-125.
สุพัตรา ใจดี. (2565). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
อรอนงค์ มีทรัพย์. (2563). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษากับแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครู. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Krejcie, R. V. and Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
