PRIORITY NEEDS FOR DEVELOPING REVERSE MENTORING OF SATREE WAT MAHAPRUTTARAM GIRLS’ SCHOOL TEACHERS
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to: 1) investigate the current and desirable conditions of reverse mentoring development among teachers at Satree Wat Mahapruttaram Girls’ School, and 2) examine the priority needs for reverse mentoring development among teachers at Satree Wat Mahapruttaram Girls’ School. This study employed a survey research design. The research population consisted of administrators and teachers at Satree Wat Mahapruttaram Girls’ School, under the Secondary Educational Service Area Office Bangkok 2, including 5 administrators and 100 teachers selected through purposive sampling. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire with a reliability coefficient of .994. The data were analyzed using descriptive statistics, including frequency, percentage, mean, and standard deviation, and the Modified Priority Needs Index.
The research findings revealed as follows: 1) The overall current condition of reverse mentoring development among teachers was at a moderate level, whereas the overall desirable condition was at the highest level. 2) The overall priority needs for reverse mentoring development indicated that mentoring and knowledge transfer had the highest priority need. This was followed by recognition and credibility, possessing knowledge and expertise in relevant fields, communication and reflection, and interaction with others.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
References
กรณัฏฐ์ ฐิตากรพงศ์สถิต, สุมาลี ศรีพุทธรินทร์ และวัชรี แซงบุญเรืองกรณัฏฐ์. (2565). สภาพความต้องการจำเป็นและแนวทางพัฒนาทักษะดิจิทัลของครูเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนการสอนในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษษมุกดาหาร. วารสารรัชต์ภาค, 16(47), 189-206.
ทิพย์วิมล วังแก้วหิรัญ, ปริญญา มีสุข และอังค์วรา วงษ์รักษา. (2564). กระบวนการพัฒนาวิชาชีพครูแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพในประเทศไทยและต่างประเทศ. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ, 8(1), 181-199.
ปอยขวัญ เขมา. (2565). การพัฒนาศักยภาพครูและบุคลากรทางการศึกษาโรงเรียนพิชัยด้วยชุดกิจกรรมตามแนวคิด Outward Mindset สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพิษณุโลกอุตรดิตถ์. การค้นคว้าอิสระการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
พิมพ์ชนก หงษาวดี. (2563). แนวทางการพัฒนาครูโรงเรียนหอวังตามแนวคิดคุณลักษณะนวัตกร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์. (2567). แผนพัฒนาสถานศึกษาปีงบประมาณ พ.ศ. 2567-2570. กรุงเทพมหานคร: โรงเรียนสตรีวัดมหาพฤฒาราม ในพระบรมราชินูปถัมภ์.
สาธกา ตาลชัย. (2567). การพัฒนาครูในยุคดิจิทัล:ทักษะที่จำเป็นและความท้าทาย. วารสารกว๊านพะเยา, 1(3), 43-50.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560 - 2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สิทธิเดช มัยลาภ. (2565). การเปลี่ยนผ่านทางวัฒนธรรมองค์กรในยุคดิจิทัล. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Browne, I. (2021). Exploring Reverse Mentoring; "Win-Win" Relationships in The Multi-Generational Workplace. International Journal of Evidence Based Coaching & Mentoring, 15. https://doi.org/10.24384/jkc9-2r51
Clarke, A. J., Burgess, A., van Diggele, C. and Mellis, C. (2019). The role of reverse mentoring in medical education: current insights. Advances in medical education and practice, 693-701. https://doi.org/10.2147/AMEP.S179303
Chaudnuri, S., & Ghosh, R. (2012). Reverse mentoring a social exchange tool for keeping the boomers engaged and millennials committed. Human Resource Development Review, 11(1), 55-76.
Farrell, R., Cowan, P., Brown, M., Roulston, S., Taggart, S., Donlon, E. and Baldwin, M. (2022). Virtual Reality in Initial Teacher Education (VRITE): a reverse mentoring model of professional learning for learning leaders. Irish Educational Studies, 41(1), 245-256.
Palanas, V. D. (2020). Job-Embedded Learning (JEL) and Mentoring and Evaluation Levelling (MEL): An Educator’s Aftermaths to Learning and Development Intervention (LDI). JPAIR Institutional Research, 14.
Raberger, J., Gkaravelas, K., & Froehlich, D. E. (2024). Empowering Educators: The Impact of Reverse Mentoring on Developing Scientific Mindset and Research Skills. Education Sciences, 14(9), 993.
Zauchner-Studnicka, S. A. (2017). A model for reverse-mentoring in education. International Journal of Social, Behavioral, Educational, Economic, Business and Industrial Engineering, 11(3), 551-558.
