THE DEVELOPMENT OF INTERPERSONAL RELATIONSHIP SKILLS THROUGH BUDDHIST-ORIENTED GUIDANCE ACTIVITY PACKAGES FOR JUNIOR HIGH SCHOOL STUDENTS AT WAT TALAN TAI (CHAROEN WITTHAYA) SCHOOL, PHRA NAKHON SI AYUTTHAYA PROVINCE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims to 1) develop a Buddhist-oriented guidance activity package to enhance the interpersonal relationship skills of junior high school students at Wat Talan Tai (Charoen Witthaya) School; and 2) study the effects of developing interpersonal relationship skills using the Buddhist-oriented guidance activity package among junior high school students at Wat Talan Tai (Charoen Witthaya) School. This study employed a quasi-experimental research design. The sample consisted of 12 junior high school students at Wat Talan Tai (Charoen Witthaya) School in Phra Nakhon Si Ayutthaya Province, who exhibited low and very low levels of interpersonal relationship skills. The participants were selected using an interpersonal relationship assessment form. The research instruments included: 1) an interpersonal relationship assessment form; 2) an interview form for designing the Buddhist-oriented guidance activity package; 3) the Buddhist-oriented guidance activity package; and (4) an interpersonal relationship skill evaluation form. The data were analyzed using the mean, standard deviation, and statistical tests.
The research findings revealed that 1) the Buddhist-oriented guidance activity package for enhancing interpersonal relationship skills of junior high school students at Wat Talan Tai (Charoen Witthaya) School met the specified criteria. It emphasized the integration of Buddhist principles into daily life through diverse activities and was validated for appropriateness by experts. 2) After participating in the activity package, the students' interpersonal relationship skills increased significantly at the 0.05 level, particularly their ability to cooperate with others. Furthermore, educational institutions can apply and integrate this activity package into other subjects to holistically develop students' morals, ethics, and quality of life in society.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
References
กรมสุขภาพจิต. (2564). สุขภาพจิต. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
กรรมสิทธิ์ อุทรธารนิช. (2556). ผลการใช้ชุดกิจกรรมแนะแนวเพื่อพัฒนาความเชื่อมั่นในตนเองของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนบ้านหนองขอน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยทักษิณ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2546). เอกสารวิชาการประกอบการนิเทศ. กรุงเทพมหานคร: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
จันทรา ทองสมัคร. (2562). การพัฒนาโปรแกรมทักษะชีวิตในการป้องกันพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของวัยรุ่นตอนต้น. วิทยานิพนธ์ครุศาตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
ชลธิชา อ่อนน้อม. (2563). กระบวนการพัฒนาทักษะซอฟต์สกิลด้วยกิจกรรมค่ายอาสา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ทิพภา ปุณสีห์ และเมธาวี อุดมธรรมานุภาพ. (2567). ปัจจัยพุทธจิตวิทยาที่มีความสัมพันธ์กับความเข้มแข็งทางใจของนักศึกษาพยาบาลของสถาบันพระบรมราชชนก. วารสารจิตวิทยาพุทธศาสตร์ประยุกต์เพื่อสังคม, 10(1), 71–84.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2563). การศึกษาเพื่อสันติภาพ. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิการศึกษาเพื่อสันติภาพพระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต).
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตฺโต). (2563). ธรรมะกับการแนะแนว. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิการศึกษาเพื่อสันติภาพพระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต).
พระมหาบุญเลิศ อินฺทปญฺโญ และคณะ. (2563). การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิต. พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาโยธิน โยธิโก. (2562). การจัดการขันธ์ 5 เพื่อแก้ปัญหาและพัฒามนุษย์ในพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 2562.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศูนย์เฝ้าระวังทางสังคมและวัฒนธรรม. (2564). รายงานสถานการณ์ทางวัฒนธรรม. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงวัฒนธรรม.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2564). ธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2552). แนวทางการจัดกิจกรรมแนะแนวตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุภาวดี กาญจนเกต. (2567). การพัฒนาความสามารถด้านความคิดสร้างสรรค์ผลงานด้วยการจัดการเรียนรู้โดยใช้การคิดสร้างสรรค์เป็นฐานร่วมกับระบบนิเวศการเรียนรู้ดิจิทัล. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ,
Adler, Alfred. (1964). Superiority and Social Interest: A Collection of Later Writings. New York: Capricorn Books.
Goleman, Daniel. (2020). Emotional Intelligence: Why It Can Matter More Than IQ. New York: Bantam Books.
