DEVELOPMENT OF A SUPPLEMENTARY CURRICULUM TO ENHANCE THAI MUSIC NOTATION READING SKILLS FOR MUSIC EDUCATION STUDENTS, LAMPANG RAJABHAT UNIVERSITY
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: 1) to develop a supplementary curriculum to enhance Thai music notation reading skills for music education students, and 2) to study the outcomes of implementing this supplementary curriculum. The target group consisted of 23 third-year music education students enrolled in the Thai Music course during the first semester of the 2025 academic year at the Faculty of Humanities and Social Sciences, Lampang Rajabhat University. The research instruments included the developed supplementary curriculum and a Thai music notation reading skills assessment. Data were analyzed using percentage, mean and standard deviation
The research findings are summarized as follows: Firstly, the developed Thai Music Note Reading Enrichment Curriculum for music education students comprises seven essential components: curriculum background and significance, principles, objectives, content structure, instructional activities, media and learning resources, and measurement and evaluation. The overall suitability of the curriculum was rated at a high level, while the supporting curriculum documents were also found to be highly appropriate. Secondly, the assessment of students' Thai music note reading skills following the implementation of the curriculum revealed an overall performance at an excellent level. The average score was 3.58, representing 85.00 percent, which successfully exceeded the pre-established criteria
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
References
กิตติศักดิ์ สมุทธารักษ์. (2568). สารจากท่านอธิการบดีเกี่ยวกับการขับเคลื่อนมหาวิทยาลัยเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. แหล่งที่มา https://sdgs.lpru.ac.th/lprusdgs/ สืบค้นเมื่อ 12 ธันวาคม 2568.
ดาเรศ เทวโรทร. (2563). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้วยชุดการสอน เรื่อง การอ่านโน้ตดนตรีไทยตามทฤษฎีการเรียนรู้เพื่อพัฒนาสุนทรียภาพ โดยรองศาสตราจารย์ดร.สุกรี เจริญสุข ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ปกรณ์ ประจัญบาน. (2552). การสุ่มตัวอย่าง. พิษณุโลก: คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ประพนธ์ แสงนิล. (2551). ทฤษฎีดนตรีไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ภัทรชัย บุญสุวรรณชัย และคนคณะ. (2567). การพัฒนาทักษะการอ่านโน้ตและทักษะการเล่นดนตรีไทยโดยใช้รูปแบบการสอนทักษะปฏิบัติของเดฟ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี.
มนู สร้อยศรี. (2549). ดนตรีไทยกับวิถีชีวิตไทย. กรุงเทพมหานคร: มรดกไทย.
มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. (2566). รายงานประเมินผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาวิชาเอกดนตรีศึกษา ประจำปีการศึกษา 2565. ลำปาง: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.
วรรณณิษา แจ้งงุด และคณะ. (2565). ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนการอ่านโน้ตดนตรีไทย โดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วิทยาลัยนาฏศิลปลพบุรี สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
Gagnon, G. W. and Collay, M. (2001). Designing for learning: Six elements in constructivist classrooms. Corwin Press.
Jonassen, D. H. (1997). Instructional design models for well-defined and ill-defined problem-solving learning outcomes. Educational Technology Research and Development.
Saylor, J. G., Alexander, W. M. and Lewis, A. J. (1981). Curriculum planning for better teaching and learning. 4th ed. Holt, Rinehart and Winston.
Simpson, E. J. (1972). The Classification of Educational Objectives in the Psychomotor Domain. Washington, DC: Gryphon House.
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. University of Chicago Press.
UNESCO. (2006). UNESCO guidelines on intercultural education. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.
UNESCO. (2022). UNESCO guidelines on intercultural education. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization.
