THE PRIORITY NEEDS FOR DEVELOPING ACADEMIC MANAGEMENT OF SECONDARY SCHOOLS UNDER THE SAKAEKRANG CONSORTIUM, UTHAI THANI PROVINCE, ACCORDING TO THE CONCEPT OF HIGHER ORDER THINKING COMPETENCIES
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were to 1) examine the current and desirable state of academic administration of secondary schools under the Sakaekrang Consortium, Uthai Thani Province, according to the concept of higher order thinking competencies. 2) examine the priority needs for developing academic administration of secondary schools under the Sakaekrang Consortium, Uthai Thani Province, according to the concept of higher order thinking competencies. This study was descriptive research. The population were 7 secondary schools under the Sakaekrang Consortium, Uthai Thani Province. There were 161 informants in total consisting of 7 school directors selected by purposive sampling, 2 deputy directors of school academic affairs, 6 heads of academic affairs and 146 teachers, selected by simple random sampling. The research instrument used in this study was a 5 rating-scaled questionnaire. The data were analyzed by frequency distribution, percentage, mean, standard deviation, and Modified Priority Needs Index.
The research results turned out as follows. 1) The overall current state of academic administration of secondary schools under the Sakaekrang Consortium, Uthai Thani Province, according to the concept of higher order thinking competencies was at the moderate level and the desirable state of academic administration of secondary schools under the Sakaekrang Consortium, Uthai Thani Province, according to the concept of higher order thinking competencies was at the high level. 2) The priority needs index of academic administration of secondary schools under the Sakaekrang Consortium, Uthai Thani Province, based on the concept of high thinking competency fell on curriculum development (PNImodified=0.37, followed by teaching (PNImodified=0.35) and measurement and evaluation (PNImodified=0.34), respectively.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
References
กมล ภู่ประเสริฐ. (2545). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: พิมพลักษณ์.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). หลักสูตรพัฒนาผู้นําการเปลี่ยนแปลงเพื่อรองรับการกระจายอำนาจสำหรับผู้บริหารการศึกษาและผู้บริหารสถานศึกษา. นครปฐม: สถาบันพัฒนาครู คณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษา.
คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษาและสำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุก. แหล่งที่มา https://doc-0s-50-docs.googleusercontent.com สืบค้นเมื่อ 3 ตุลาคม 2567.
แคทรียา แสงใส. (2566). การคิดขั้นสูง : ทักษะจำเป็นในศตวรรษที่ 21. Journal of Applied Education, 1(5), 39–48.
จามจุรี จำเมือง. (2553). ผู้บริหารกับการบริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร: เจริญดีมั่นคงดีการพิมพ์.
จุลลดา จุลเสวก. (2564). แนวทางการพัฒนานวัตกรรมการศึกษาของครูผู้สอนเพื่อพัฒนาทักษะการคิดขั้นสูงของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 8(1), 33–40.
ทิศนา แขมมณี และคณะ. (2544). วิทยาการด้านการคิด. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพัฒนาคุณภาพวิชาการ.
ทิศนา แขมมณี. (2555). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2543). ผู้บริหารกับการบริหารสถานศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: พิมพ์ดี.
รุ่งรัชดาพร เวหะชาติ. (2550). การบริหารงานวิชาการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. พิมพ์ครั้งที่ 6. สงขลา: ศูนย์หนังสือมหาวิทยาลัยทักษิณ.
วันเพ็ง ระวิพันธ์. (2562). แนวทางการใช้นวัตกรรมและเทคโนโลยีสารสนเทศด้านการจัดการเรียนรู้ของครู ตามนโยบายไทยแลนด์ 4.0 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา พระนครศรีอยุธยา เขต 2. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย, 6(1), 116-129.
สำนักงานเขตพื้นที่มัธยมศึกษา เขต 42. (2563). ทิศทางแผนพัฒนาการศึกษาจังหวัดอุทัยธานี (พ.ศ. 2560-2564). แหล่งที่มา http://www.secondary42.obec.go.th/doc/PLAN%20spm42-63.pdf สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2567.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาฐานสมรรถนะ. กรุงเทพมหานคร: สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2552). รายงานการศึกษาวิจัยเรื่อง การจัดการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมคุณภาพผู้เรียน. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). ประมวลความคิดเห็นเกี่ยวกับหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนจากกลุ่มผู้เกี่ยวข้อง. แหล่งที่มา https://www.thaiedreform.org/wp-content/uploads/2019/08/Core_competency_02.pdf สืบค้นเมื่อ 8 ตุลาคม 2567.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). กรอบสมรรถนะผู้เรียนในศตวรรษที่ 21. แหล่งที่มา https://www.onec.go.th/th.php/book/BookGroup/4/2 สืบค้นเมื่อ 8 ตุลาคม 2567.
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 – 2580. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). สมรรถนะหลักห้าประการ หลักสูตรฐานสมรรถนะ. แหล่งที่มา http://www.mediafire.com/file/3u9fcbxa3kp4qbi/file สืบค้นเมื่อ 11 กันยายน 2567.
อมรรัตน์ ศรีพอ (2561). กลยุทธ์การบริหารวิชาการโรงเรียนมัธยมศึกษาเอกชนตามแนวคิดทักษะความคิดริเริ่มสร้างสรรค์และทักษะการคิดเชิงนวัตกรรม. ดุษฎีนิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อินตอง ศรีอุดม. (2552). รูปแบบการพัฒนาการวัดผลและการประเมินผลในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544 : กรณีโรงเรียนไทยรัฐวิทยา 96 (ชุมชนบ้านธาตุ). วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราซภัฏเลย.
Anderson, L. W. and Krathwohl, D. R. (2001). A Taxonomy for Learning, Teaching, and Assessing: A Revision of Bloom's Taxonomy of Educational Objectives. New York: Longman.
Dewey, J. (1938). Experience and Education. From https://doi.org/10.1080/00131728609335764 Retrieved December 1, 2024.
McClelland, David C. (1973). Testing for Competence rather than Intelligence. American Psychologist. From www.ei.Haygroup.com Retrieved December 1, 2024.
OECD. (2019). PISA 2018 Results (Volume I): What Students Know and Can Do. From https://doi.org/10.1787/5f07c754-en Retrieved November 9, 2024.
Ubonwan, S. and Chairat, T. (2017). Active Learning Instruction for higher order thinking skill development. Veridian E-Journal Humanities. Social Sciences and Arts, 10(5), 1906-3431.
Wiggins, G. and McTighe, J. (2007). Schooling by design: Mission, action, and achievement. Alexandrai VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
