THE EVALUATION OF THINKING AND CREATIVELY PROBLEM SOLVING PROJECT OF HUASAI REUNPRACHABAN SCHOOL UNDER THE OFFICE NAKHON SI THAMMARAT PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 3
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aims 1) to evaluate the system assessment 2) to evaluate the program planning, 3) to evaluate the program implementation 4) to evaluate the program improvement, and 5) to evaluate the program certification to assess program certification (Program Certification) of the evaluation of thinking and creatively problem solving project at Huasai Reunprachaban school under the office Nakhon Si Thammarat primary educational service area office 3. the sample group consists of 1 school administrator, 6 teachers, and 278 students from Kindergarten 1 to Grade 6 at Hua Sai (Ruean Prachaban) School, totaling 285 participants. The evaluation tools for data collection in this evaluation include two questionnaires A questionnaire to assess opinions on the project system and project planning. A questionnaire to assess opinions on program implementation and program acceptance. In addition, an in-depth interview form (In-Depth Interview) was used to assess program improvement, totaling 1 form. and data analysis using percentages, means, and standard deviations
The results of the study showed that; Part 1, The evaluation of the project system for developing of creatively problem solving project of Huasai Reunprachaban school showed that, overall, the project was evaluated at the highest level. Part 2, The evaluation of project planning for developing of creatively problem solving project of Huasai Reunprachaban school showed that, overall, the project was evaluated at the highest level. Part 3, The evaluation of program implementation for developing of creatively problem solving project of Huasai Reunprachaban school showed that, overall, the project was evaluated at the highest level. Part 4, The evaluation of program improvement for developing of creatively problem solving project project of Huasai Reunprachaban school showed that, overall, the project was evaluated at the highest level. And Part 5, The evaluation of Acceptance of creatively problem solving project of Huasai Reunprachaban school includes experience-sharing activities and a variety of engaging programs. As a result, students have improved their thinking and analytical processes, leading to increased confidence in expressing themselves and learning how to think systematically. They are also able to apply the skills and knowledge gained to their studies and daily lives.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารฉบับนี้ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้นเพียงผู้เดียว และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
กองบรรณาธิการขอสงวนสิทธิ์ในการคัดเลือกบทความลงตีพิมพ์และจะแจ้งให้เจ้าของบทความทราบหลังจากผู้ประเมินบทความตรวจอ่านบทความแล้ว
ต้นฉบับที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ห้ามนำข้อความทั้งหมดหรือบางส่วนไปพิมพ์ซ้ำ เว้นเสียแต่ว่าจะได้รับอนุญาตจากมหาวิทยาลัยฯ เป็นลายลักษณ์อักษร
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: สำนักนโยบายและแผนการศึกษา สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). หลักสูตรฐานสมรรถนะระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ฉบับทดลอง). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
กระทรวงสาธารณสุข. (2560). รายงานสถานการณ์พฤติกรรมสุขภาพเยาวชนไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์.
ดารณี อุทัยรัตน์. (2562). การพัฒนาทักษะการคิดวิเคราะห์ของผู้เรียนผ่านกิจกรรมการเรียนรู้แบบ Active Learning. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2556). การประเมินโครงการ: แนวคิด หลักการ และการประยุกต์ใช้. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพมหานคร: สุวีริยาสาส์น.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2542). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). รายงานการศึกษาสถานการณ์คุณภาพการศึกษาไทย. กรุงเทพมหานคร: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
battelleforkids. (2009). Partnership for 21st Century Skills (P21) Framework Definitions. From https://www.battelleforkids.org/networks/p21 Retrieved Retrieved January 8, 2024.
DuFour, R. and Eaker, R. (1998). Professional learning communities at work: Best practices for enhancing student achievement. Bloomington, IN: Solution Tree Press.
Fullan, M. (2007). The new meaning of educational change. 4th ed. New York: Teachers College Press.
Levin, H. M. and McEwan, P. J. (2001). Cost-effectiveness analysis: Methods and application. s 2nd ed. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
Marzano, R. J. (1998). A theory-based meta-analysis of research on instruction. Aurora, CO: Mid-continent Regional Educational Laboratory.
Rogers, E. M. (2003). Diffusion of innovations. 5th ed. New York: Free Press.
Trilling, B. and Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. San Francisco. CA: Jossey-Bass.
UNESCO. (2015). Rethinking education: Towards a global common good?. Paris: UNESCO Publishing.
