AN INVESTIGATION OF LEARNING MANAGEMENT MODEL TO CREATE RELIGIOUS HEIRS OF THE THAI BUDDHIST SANGHA

Main Article Content

Phramaha Woot Suvuddhiko (Boonsaner)
Intha Siriwan
Sin Ngamprakhon
Phramaha Padet Chirakulo (Jongsakulsiri)

Abstract

This research article aimed to examine learning management model for creating religious heirs of the Thai Buddhist Sangha. Mixed methods research was used and there were 3 research steps as follows: Step 1: Study the condition of learning management for creating religious heirs of the Thai Buddhist Sangha by interviewing 10 key informants, and the data was analyzed by content analysis. Step 2: Create a learning management model for creating religious heirs of the Thai Buddhist Sangha using focus group discussion with 17 experts, and data was analyzed by content analysis. Step 3: Examine and propose a learning management model for creating religious heirs of the Thai Buddhist Sangha. It was used to distribute the model assessment form with 200 monks and novices. The data were analyzed by using descriptive statistics such as frequency, percentage, mean and standard deviation. Results of the research found that examination of the learning management model for creating religious heirs of the Thai Buddhist Sangha consisted of part 1 introduction, part 2 learning management process, and part 3 the implementation of the process in actual practice, showed overall in a high level. When considering each aspect, it was found that at the highest level in 2 aspects which were usefulness and correctness, and at a high level in 2 aspects which were feasibility and suitability.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Suvuddhiko (Boonsaner), P. W., Siriwan, I., Ngamprakhon, S., & Chirakulo (Jongsakulsiri), P. P. (2021). AN INVESTIGATION OF LEARNING MANAGEMENT MODEL TO CREATE RELIGIOUS HEIRS OF THE THAI BUDDHIST SANGHA . Journal of Educational Review Faculty of Education in MCU, 8(3), 290–297. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/253458
Section
Research Article

References

คณะกรรมการประสานงานแผนยุทธศาสตร์ในการปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนา. (2560). การขับเคลื่อนแผนยุทธศาสตร์การปฏิรูปกิจการพระพุทธศาสนา. แหล่งที่มา http://www.buddhism4.com/web/index.php/9-1/4-2017-10-21-19-13-40. สืบค้นเมื่อ 1 มิ.ย. 2562

นพรัตน์ เบญจวัฒนานันท์. (2550). การศึกษาภาษาบาลี. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

บัญชายุทธ นาคมุจลินท์ และคณะ. (2557). แนวทางการพัฒนาศาสนทายาทที่พึงประสงค์ในพระพุทธศาสนา. วารสารบัณฑิตศึกษา มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์. 3(1). 137-156.

พรชุลี อาชวอำรุง และคณะ. (2545). รูปแบบการจัดการศึกษาและการเผยแผ่ศาสนธรรมของวัดในพระพุทธศาสนา : กรณีศึกษาวัดสุทธิวารี อำเภอเมือง จังหวัดจันทบุรี. รายงานการวิจัย. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

พระปลัดสัมฤทธิ์ เทวธมฺโม (เปจิตตัง). (2553). รวมบทความวิชาการโครงการสัมมนาวิชาการใน ผลงานวิจัยและวิทยานิพนธ์ดีเด่น. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตโต). (2554). สยามสามไตร. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ธรรมสภา.

พระพิจิตรธรรมพาที (ชัยวัฒน์ ธมฺมวฑฺฒโน). (2544). นักเทศนายุคโลกาภิวัตน์. กรุงเทพมหานคร: เลี่ยงเชียง.

พระมหาวิเชียร ตุ่นแก้ว. (2548). สภาพและปัญหาการจัดการศึกษาในโรงเรียนพระปริยัติแผนกธรรม กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.

มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สมชาย วรกิจเกษมสกุล. (2553). ระเบียบวิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. อุดรธานี: คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแหล่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

อุดร เขียวอ่อน. (2559). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพของพระธรรมทูตสายต่างประเทศ. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. 5(1). 159-167.