THE LEADERSHIP OF THE ABBOTS EFFECTING OPERATION OF STANDARD NATIONAL BUDDHISM OFFICE OF TEMPLES IN MUEANG CHACHOENGSAO DISTIRICT CHACHOENGSAO PROVINCE

Main Article Content

Phamaha Somphong Phumiphan
Kanporn Aiemphaya
Niwat Noymanee

Abstract

The purposes of this research article were 1) the level of leadership of the abbot 2) the level of operation according to the standards of the National Bureau of Buddhism 3) the relationship between the leadership of the abbot With the implementation of the standards of the National Buddhism office and 4) the leadership of the abbot That affect the implementation of the standards of the National Buddhism office The sample group used in this research was the abbots, vice abbots, assistant abbots. and the monks number sample of were 214 It is obtained by determining the sample size from the tables of Crazy and Morgan. And simple sampling Research instruments Including questionnaires the statistics used for data analysis were mean, percentage, standard deviation. Pearson correlation coefficient and stepwise multiple regression analysis. The research results were found that;
1) Leadership of the Abbot overall and each aspect is at a high level. Sort the mean from descending: The aspect of having divine virtue, followed by the virtue of sovereignty. Knowledge of the principle of Sapphuristhamma as a friend. Field of vision the part with the lowest mean was competence. 2) Operation according to the standards of the National of Buddhism Office Overall and each aspect is at a high level. In descending order, the mean was public utilities, followed by propagation. Administrative Public welfare Religious education the part with the lowest mean was education work. 3) The relationship between the leadership of the abbot. With the implementation of standard National of Buddhism Office There was a large positive correlation, statistically significant at the .05 level. 4) Leadership of the Abbot In terms of being kingship and being knowledgeable and able to affect the implementation standard of the National Buddhism Office standards. Can jointly predict the implementation of the standards of the National Bureau of Buddhism, 63.9% With statistical significance at the .05 level.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Phumiphan, P. S., Aiemphaya, K., & Noymanee, N. (2021). THE LEADERSHIP OF THE ABBOTS EFFECTING OPERATION OF STANDARD NATIONAL BUDDHISM OFFICE OF TEMPLES IN MUEANG CHACHOENGSAO DISTIRICT CHACHOENGSAO PROVINCE. Journal of Educational Review Faculty of Education in MCU, 8(3), 13–25. Retrieved from https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/246031
Section
Research Article

References

พระครูปลัดกิตติวัฒน์ (คชา ปญฺญาธโร). (2554). การบริหารจัดการวัดของพระสังฆาธิการในอำเภอบางเลนจังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูรัตนภัทรคุณ. (2562). ปัจจัยที่มีผลต่อความรับผิดชอบต่อสังคมของวัดในจังหวัดปทุมธานีศึกษาเฉพาะกรณีวัดในเขตอำเภอลาดหลุมแก้ว. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยปทุมธานี. 11(2).

พระครูสังฆรักษ์จักรกฤษณ์. (2559). การพัฒนาวัดให้เป็นแหล่งการเรียนรู้ของชุมชน. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม. 1(1). 108-119.

พระชลญาณมุนี (สมโภช ธมฺมโภชฺโช). (2561). ภาวะผู้นำเชิงพุทธ. กรุงเทพมหานคร: โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.

พระธรรมวโรดม (บุญมา คุณสมฺปนฺโน). (2548). ระเบียบปฏิบัติของชาวพุทธ. กรุงเทพมหานคร: รวมสาส์น.

พระมหาธนทรัพย์ คงสิน. (2557). แนวทางการพัฒนาสำนักปฏิบัติธรรมของวัดในอำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี ตามเกณฑ์มาตรฐานสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดดีเด่น สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.

พระมหามณเฑียร คล้ายแก้ว. (2552). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อประสิทธิภาพการบริหารจัดการวัดของเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ในเขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

พระมหาสมชาย สิริปญฺโญ. (2558). การบริหารงานตามหลักกัลยาณมิตรธรรมของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านชัย อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี. วารสารสันติศึกษา ปริทรรศน์ มจร. 3(2). 79-97.

พระราชญาณวิสิฐ (เสริมชัย ชยมงฺคโล). (2551). การบริหารวัด. นครปฐม: เพชรเกษมพิมพ์.

พระสมบัติ สุขทวีเลิศพงศ์ และวรเดช จันทศร. (2561). ประสิทธิผลของการบริหารกิจการคณะสงฆ์. แหล่งที่มา https://www.tcithaijo.org/index.php/EAUHJSocSci/article/view/116226 สืบค้นเมื่อ 27 ต.ค. 2561.

พระสุวัฒน์ สุวฑฒโน. (2556). บทบาทของเจ้าอาวาสต่อการพัฒนาวัดเป็นศูนย์กลางชุมชนในอำเภอ ดอนพุด จังหวัดสระบุรี. วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี. (2563). รายชื่อวัดในจังหวัดฉะเชิงเทรา. แหล่งที่มา https://th.wikipedia.org/wiki/รายชื่อวัดในจังหวัดฉะเชิงเทรา สืบค้นเมื่อ 22 ส.ค. 2563

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2561). พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535. กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.

สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดฉะเชิงเทรา. (2561). ข้อมูลทางพระพุทธศาสนา จังหวัดฉะเชิงเทรา. แหล่งที่มา http://css.onab.go.th/index.php?option=com_content&view=article&id= 148&It emid=125 สืบค้นเมื่อ 22 มิ.ย. 2561.

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2554). คู่มือการพัฒนาวัดสู่ความเป็นมาตรฐาน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2547). ราชกิจจานุเบกษา 2562. กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.

Krejcie, R. V. & Morgan, D.W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measuremen. 30(3). 608.