A Study on Chinese Vocabulary Learning Strategies of Undergraduate Students Majoring in Chinese at Rajamangala University of Technology Rattanakosin

Main Article Content

Pimporn Wattanakamolkul
Porramin Praparkarn

Abstract

The purpose of this study were: 1) to investigate Chinese vocabulary learning by Rajamangala University of Technology Rattanakosin of Chinese undergraduate students 2) to compare and analyze the differences of the Chinese vocabulary learning strategies of undergraduates students 3) Each year group studied the factors that contribute to and strengthen Chinese vocabulary learning strategies of undergraduate students  4) Conclusion applied in the teaching of Chinese Language Curriculum.


The research instrument was questionnaires of vocabulary learning strategies. The statistical devices used for data analysis were descriptive statistics, there were analyzed by using One-Way ANOVA, Chi-square, Pearson’s Correlation Coefficient (r), percentage and standard deviation (S.D.) for comparing statistical difference.


The results revealed that:


  1. Chinese major students employed overall vocabulary learning strategies at a moderate level. The most strategies used by Thai students were compensation strategies followed by social strategies, emotional strategies, meta-cognitive strategies, cognitive strategies and memory strategies.

  2. The analysis of the relationship between the usage of Chinese vocabulary learning strategies and level of students showed no statistically significant difference. But when you consider the relationship between the usage of Chinese vocabulary learning strategies, according to the terminology, it was found that the usage of memory strategies, cognitive strategies, compensation strategies, meta-cognitive strategies, emotional strategies and social strategies relationships related to a statistically significant 0.01.

  3. Factors that support and reinforce the vocabulary learning strategies of Chinese undergraduate students at Rajamangala University of Technology Rattanakosin including internal factors and external factors, the factor loading of variables were ranked in descending order as follows: learning behaviors and personal interest, environment, lecturer, the level of difficulty of language, expectations and basic knowledge of vocabulary.

  4. The development of curriculum subjects in Chinese. These results showed that the mostly and lowest usage of vocabulary learning strategies. Made aware of the learning style of the learner. Which teachers can develop the concept of individual differences. Each year group can be adapted to application-based course focuses on language skills.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย (Research Article)

References

กันต์ อาลัยญาติ. (2554). การศึกษากลวิธีการเรียนรู้คำเลียนเสียงธรรมชาติภาษาญี่ปุ่นของผู้เรียนชาวไทย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ญี่ปุ่นศึกษา) คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

นารีรัตน์ วัฒนเวฬุ. (2560). การศึกษากลวิธีการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาจีนของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาจีนคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. วารสารสงขลานครินทร์ ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 23(1), 93 – 134.

ปิยนุช อุดมเกียรติสกุล. (2559). ศึกษากลยุทธ์การเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ในโรงเรียนเอกชนจังหวัดปทุมธานี. การประชุมวิชาการและเสนอผลงานวิจัยระดับชาติครั้งที่ 3 ก้าวสู่ทศวรรษที่ 2: บูรณาการงานวิจัยใช้องค์ความรู้สู่ความยั่งยืน, 17 มิถุนายน 2559 ณ วิทยาลัยนครราชสีมา อําเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา.

พระสุขพล ปุณฺณสุโข และคณะ. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตสิรินธรราชวิทยาลัย. วารสาร “ศึกษาศาสตร์ มมร” คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 6(1), 507 – 519.

พัฐนนท์ พลหาญ. (2559). กลวิธีการเรียนรู้คำศัพท์ในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างของผู้เรียนไทยที่เรียนทางด้านธุรกิจในระดับอุดมศึกษา. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 24(45), 197 – 219.

ยิ่งรัก ชุนชาติประเสริฐ. (2546). กลวิธีการเรียนภาษาจีนกลางของนักศึกษาไทย. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ภาษาศาสตร์) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ศุภลักษณ์ กฤษณานนท์. (2556). การศึกษากลยุทธ์การเรียนรู้คำศัพท์ของผู้เรียนภาษาญี่ปุ่นชาวไทย. วิทยานิพนธ์
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ญี่ปุ่นศึกษา) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อนุ ยอดพรหมมินทร์ และนวมินทร์ ประชานันท์. (2550). กลวิธีการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. รายงานการวิจัย สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.

อรรถพล คำเขียน. (2549). กลวิธีการเรียนภาษาของนักศึกษาไทยกับเวียดนาม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

I.S.P. Nation. (1990). Teaching and Learning Vocabulary. New York: Newbury House.

李雅梅 (Li Xiaomei, 2008). 《泰国学生汉语词汇学习策略使用情况调查研究》,《云南师范大学学报》,第2期.
O’Malley, J. M. & Chamot, A. U. (1990). Learning strategies in second language acquisition. Cambridge: Cambridge University Press.

Oxford, R. L. (1990). Language learning strategies: what every teacher should know. New York: Newbury House Publishers.

潘菊香 (Pan Juxiang, 2013). 《泰国留学生汉语词汇学习策略研究》,广西大学硕士学位论文.