ผลการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้ชุดกิจกรรมสะเต็มศึกษา(STEM)เพื่อส่งเสริมทักษะด้านสังคมสำหรับเด็กปฐมวัย
คำสำคัญ:
คำสำคัญ: เด็กปฐมวัย/ สะเต็มศึกษา/ ชุดกิจกรรม/ ทักษะด้านสังคมบทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้ชุดกิจกรรมสะเต็มศึกษา(STEM) เพื่อส่งเสริมทักษะด้านสังคมสำหรับเด็กปฐมวัยทั้งหมด 4 ด้านได้แก่ด้านการทำกิจกรรมต่อหน้าผู้อื่นอย่างมั่นใจ ด้านการทำงานร่วมกับผู้อื่น ด้านการเป็นผู้ให้และผู้รับที่ดี และด้านการปฏิบัติตามกฎกติกา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัยเป็นเด็กปฐมวัยชาย-หญิง อายุ 5 – 6 ปีกำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นอนุบาลปีที่ 3 ปีการศึกษา 2563 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี จังหวัดสมุทรปราการ แบบเจาะจงกลุ่มทดลอง จำนวน 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแผนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ชุดกิจกรรมสะเต็มศึกษา คู่มือการใช้แผนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ชุดกิจกรรมสะเต็มศึกษา ชุดกิจกรรมสะเต็มศึกษาคู่มือชุดกิจกรรมสะเต็มศึกษา และแบบสังเกตทักษะด้านสังคมเด็กปฐมวัย คู่มือแบบสังเกตทักษะด้านสังคมเด็กปฐมวัย วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่าที พบว่า 1) แผนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ชุดกิจกรรมสะเต็มศึกษามีความเหมาะสมสำหรับนำไปส่งเสริมทักษะด้านสังคมสำหรับเด็กปฐมวัยได้ 2)หลังการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ชุดกิจกรรมสะเต็มศึกษาเพื่อส่งเสริมทักษะด้านสังคมสำหรับเด็กปฐมวัยค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมทักษะด้านสังคมโดยรวมหลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) ก่อนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้ชุดกิจกรรมสะเต็มศึกษามีทักษะด้านสังคมทั้ง 4 ด้าน การทำกิจกรรมต่อหน้าผู้อื่นอย่างมั่นใจ ด้านการทำงานร่วมกับผู้อื่น ด้านการเป็นผู้ให้และผู้รับที่ดี และด้านการปฏิบัติตามกฎกติกา ต่ำกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และหลังการทดลองสูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
เอกสารอ้างอิง
กรรณิการ์ หาญพิทักษ์. (2559).ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ตามทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ ที่มีต่อ มโนทัศน์และความสามารถในการแก้ปัญหาทางคณิตศาสตร์ เรื่อง รูปสามเหลี่ยมของนักเรียนชั้นประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์,สาขาวิชาการสอนคณิตศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
กรรณิการ์ สุริยะมาตร. (2560). การพัฒนากิจกรรมเสรีตามแนวคิดของไฮสโคปในการพัฒนา พฤติกรรมทางสังคมของเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์, สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอนคณะครุศาสตร์,มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
กระทรวงศึกษาธิการ.(2560).หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช 2560.(พิมพ์ครั้งที่ ๑). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กัญจนา ศิลปกิจยาน. (2554). การพัฒนากระบวนการเรียนการสอนตามแนวคิดสะเต็มศึกษาและการสอนภาษาเพื่อการสื่อสาร เพื่อส่งเสริมความสามารถในการสื่อสารเด็กอนุบาล,วิทยานิพนธ์ สาขาวิขาการศึกษาปฐมวัย,ครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กัณฐาภรณ์ พานเงิน. (2559). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความสามารถใน การใช้ชีวิตแบบ พอเพียงอย่างมีวิจารณญาณ เรื่อง ชุมชนริมน้ำจันทบูร กลุ่มสาระการเรียนรู้ สังคมศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสตรีมารดา พิทักษ์. วิทยานิพนธ์ สาขาหลักสูตรและการสอน, คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
จริยา สันตานนท์. (2553). การพัฒนาสัมพันธภาพทางสังคมของเด็กปฐมวัยโดยการจัดกิจกรรมการวาดภาพต่อเติมจากภาพปะติดเป็นกลุ่ม. ปริญญานิพนธ์ สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย, คณะศึกษาศาตร์, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จิตรา พลสุธรรม. (2559). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้ตามแนวสะเต็มศึกษาเพื่อส่งเสริมทักษะการสื่อสารความหมายของเด็กปฐมวัย. ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (ปฐมวัยศึกษา).กรุงเทพฯ. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
จุฑาทิพย์ ธรรมสิริวัฒน์ และคณะ (2559). การพัฒนาทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัยโดยการจัดกิจกรรมการเล่นเป็นกลุ่มในสถานรับเลี้ยงเด็กไฮเทค.วารสารการวัดผลการศึกษา.ปีที่ 22 (1), หน้า 1.
จุฑารัตน์ พิมพ์ไทยสง. (2562). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้การอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความ เข้าใจตามฆแนวทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ชัญญา ศรีม่วง. (2562). การพัฒนาสิ่งแวดล้อมทางการเรียนรู้บนเครือข่ายที่ส่งเสริมการคิดวิเคราะสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนกุดเรือคำพิทยาคาร. สกลนคร.
ฐิติลักษณ์ วัฒนศิริ. (2559). การสร้างชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ โดยใช้การเรียนการ สอนตามแนว STEM ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนชลกันยานุกูล จังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน,คณะศึกษาศาสตร์,มหาวิทยาลัยบูรพา.
ทิฏิ์ภัทรา สุดแก้ว. (2554). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบสร้างองค์ความรู้ตาม ทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ผ่านเครือข่ายทางสังคมออนไลน์ เรื่อง ภูมิปัญญาท้องถิ่น. ปริญญานิพนธ์ สาขาวิชาเทคโนโลยีการศึกษา, คณะศึกษาศาสตร์,มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธรรญชนก ทองอ่ำ. (2559). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์โดยใช้วิจัยเป็นฐาน เรื่อง แรงและความดันสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. สารนิพนธ์ สาขาวิจัยและการประเมินผลการศึกษา, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยนเรศวร.
นัสรินทร์ บือซา. (2557). ผลการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดสะเต็มศึกษา (STEM Education) ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนชีววิทยา ความสามารถในการแก้ปัญหาและความพึงพอใจ ต่อการจัดการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาการสอนวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
เนตรชนก รักกาญจนันท์. (2558). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้วรรณกรรมเป็นฐานเพื่อเสริมสร้างทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยศิลปากร
บุญเชิด ภิญโญอนันตพงษ์. (2545). การจัดประเมินการเรียนรู้ (การจัดประเมินใหม่) พิมพ์ครั้งที่ 1 กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
เปรียบฟ้า ด้วงนุ่ม. (2560). กิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวสะเต็มศึกษาโดยใช้แนวคิด เรื่อง พาราโบลา สำหรับ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. ปริญญานิพนธ์ สาขาวิชาคณิตศาสตร์, คณะศึกษาศาตร์, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พรทิพย์ ศิริภัทราชัย. (2556). STEM Education กับการพัฒนาทักษะในศตวรรษที่ 21.วารสารนักบริหาร, 2 (2), หน้า 49-56.แสวงหาความรู้ของเด็กปฐมวัย.ปริญญานิพนธ์ สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย,คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยศรีนรินทร์วิโรฒ.
ยุพา ศิริรรักษ์. (2558). ผลการจัดประสบการณ์การเรียนรู้แบบโครงการที่มีต่อความสามารถด้านการสังเกต การจำแนกและการเปรียบเทียบของเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, ครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
ล้วน สายยศ และอังคณา สายยศ. (2536). เทคนิคการวิจัยทางการศึกษา. กรุงเทพมหานคร สำนักพิมศูนย์ส่งเสริมวิชาการ.และการเรียน, ครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
วศิณีส์ อิศรเสนา. (2559). เรียนรู้เกี่ยวกับ STEM Education (สะเต็มศึกษา). กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วิรัตน์ แก้วสุด. (2557). การพัฒนายุทธศาสตร์การจัดการการเรียนรู้โดยบูรณาการทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์และทฤษฎีซินเน็คติกส์เพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดสร้างสรรค์และความมสามารถในการสร้างสรรค์งานศิลปะ ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น.วิทยานิพนธ์ สาขาวิชายุทศาสตร์การจัดการเรียนรู้,คณะครุศาสตร์,มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
วุฒิชัย ใจนะภา. (2556). การฝึกทักษะทางสังคมของนักเรียนออทิสติกโดยใช้บัตรพลังร่วมกับ
สถานการณ์จำลอง วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาจิตวิทยาการศึกษาพิเศษ, คณะศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยศิลปกร.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.2560 – 2579. พิมพ์ครั้งที่ 1.กรุงเทพมหานคร: บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด.
สุคนธ์ สินธพานนท์. (2553). นวัตกรรมการเรียนการสอนเพื่อพัฒนาคุณภาพของเยาวชน.กรุงเทพมหานคร: อักษรเจริญทัศน์.
สุรางค์ โค้วตระกูล. (2552). จิตวิทยาการศึกษา.พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร:โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ มหาวิทยาลัย
สุวรรณา กิจติยา. (2558). ผลการจัดประสบการณ์การเล่านิทานที่มีต่อความสามารถทางภาษา
เสริมสร้างสังคมของเด็กอนุบาล.วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย,คณะครุศาสตร์,จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อริยาภรณ์ ขุนปักษี. (2561). การพัฒนาชุดกิจกรรมวิชาวิทยาศาสตร์โดยใช้เทคนิคการเรียนรู้แบบร่วมมือเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้วิชาวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์ สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน, วิทยาลัยครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
อังคณา แก้วไชย. (2558). การพัฒนายุทธศาสตร์การจัดการการเรียนรู้โดยบูรณาการทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์และกลวิธีเมตาคอกนิชันเพื่อเสริมสร้างผลการเรียนรู้ทางคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ สาขาวิชายุทศาสตร์การจัดการเรียนรู้, คณะครุศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
Adams, A. E., Miller, B. G., Saul, M., & Pegg, J. (2014). Supporting elementary
pre-service teachers to teacher STEM through place-based teaching and
learning experiences. Electronic Journal of Science Education, 18(5), 1-23.
Akritidou, A., Paraskeva, F., & Alexiou, A. (2014). Training the 21st century
workforceof early childhood teachers in STEM Education through an
eLearningenvironment. Retrieved from
http://www.icelw.org/program/ICELW%202014%Proceedings/ICELW2014/
paper s/Akritidou_Paraskeva_Alexiou.pdf.
Breiner, J. M., Harkness, S. S., Johnson, C. C., & Koehler, C. M. (2012). What is
STEM?A discussion about conceptions of STEM in education and partnerships. School Science and Mathematics, 112(1), 3-11
Benish, T. M. and Bramlett, R. K. (2011). Using social stories to decrease aggression
and increase positive peer interactions in normally developing pre-school
children. Educational Psychology in Practice. 27: 1-17.
Haden C. A., Jant A. E., Hoffman P. C., Marcus M., Geddes J. R., & Gaskins S. (2014).
Supporting family conversation and children's STEM learning in a children's museum. Early Childhood Research Quarterly, 29(3), 333-344.
Rosenthal, J.A. (2012). Statics and data interpretation for social work. New York:
Clearance Center.
Ulutas, I. and Aksoy, A. 2009. Learning with play: How plays activities program
improve pro - social behavior of six year old children. Humanity & Social
Sciences Journal. 4(1): 39 – 44.
Webster,s.c; Reid,m.j. (2004). Strengthening Social and Emotional Competence in
YoungChildren- The Foundation for Early School Readiness and Success :
Incredible Years Classroom Social Skills and Problem Solving Curriculum.
Infant and Young Children. 17(2): 96-113.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรีและบุคลากรท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
