การพัฒนาบรรจุภัณฑ์และตราสินค้าเพื่อสื่อสารอัตลักษณ์สินค้า ชุมชนฝั่งธนบุรี
คำสำคัญ:
บรรจุภัณฑ์, ตราสินค้า, สื่อสารอัตลักษณ์, ชุมชนฝั่งธนบุรีบทคัดย่อ
โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อออกแบบพัฒนาบรรจุภัณฑ์และตราสินค้าผลิตภัณฑ์ที่เป็นอัตลักษณ์ชุมชนฝั่งธนบุรี 2) เพื่อประเมินความพึงพอใจของผู้บริโภคที่มีต่อบรรจุภัณฑ์และตราสินค้าผลิตภัณฑ์ 3) เพื่อถ่ายทอดองค์ความรู้งานวิจัยในการออกแบบบรรจุภัณฑ์และตราสินค้าแก่วิสาหกิจชุมชน โดยการวิจัยได้เลือกใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed-Method Research) โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นวิสาหกิจชุมชนจำนวน 10 แห่งในพื้นที่ฝั่งธนบุรี และประชากรกลุ่มผู้บริโภคจำนวน 400 คน จากการเก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ เพื่อนำข้อมูลมาใช้ในการออกแบบบรรจุภัณฑ์และตราสินค้าที่ตอบสนองต่อความต้องการของตลาด ผลการวิจัยพบว่า การประเมินความพึงพอใจการพัฒนาบรรจุภัณฑ์และตราสินค้าเพื่อสื่อสารอัตลักษณ์สินค้าชุมชนฝั่งธนบุรี ทั้งหมด 5 ด้าน คือ ด้านหน้าที่ใช้สอย ด้านความงาม ด้านความปลอดภัย ด้านความยั่งยืนและด้านการตลาด พบว่า ด้านที่มีความพึงพอใจมากที่สุด ได้แก่ 1) ด้านความปลอดภัย มีค่าเฉลี่ย 4.09, S.D. = 0.81 อยู่ในระดับมาก 2) ด้านความงาม มีค่าเฉลี่ย 4.06, S.D. = 0.82 อยู่ในระดับมาก 3) ด้านความยั่งยืน มีค่าเฉลี่ย 4.05, S.D. = 0.83 ระดับมาก 4) ด้านหน้าที่ใช้สอย มีค่าเฉลี่ย 4.04, S.D. = 0.79 ระดับมาก และ 5) ด้านการตลาด มีค่าเฉลี่ย 4.01, S.D. = 0.84 อยู่ในระดับมาก มีการถ่ายทอดองค์ความรู้เกี่ยวกับการออกแบบบรรจุภัณฑ์ให้กับวิสาหกิจชุมชน ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยเสริมสร้างความสามารถในการแข่งขันในของชุมชน รวมถึงสร้างรายได้และงานให้กับชุมชนอย่างยั่งยืน การวิจัยครั้งนี้ยังแสดงให้เห็นว่าการพัฒนาและออกแบบบรรจุภัณฑ์ที่สะท้อนอัตลักษณ์ท้องถิ่นเป็นกลยุทธ์ที่มีประสิทธิภาพในการเพิ่มมูลค่าให้กับผลิตภัณฑ์ชุมชน นอกจากจะช่วยส่งเสริมการตลาดและการท่องเที่ยวแล้ว ยังเป็นเครื่องมือในการรักษาและส่งเสริมภูมิปัญญาท้องถิ่น โดยการวิจัยนี้ได้ผลลัพธ์ที่สามารถนำไปปรับใช้ได้จริงในบริบทของชุมชนฝั่งธนบุรี
คำสำคัญ : บรรจุภัณฑ์, ตราสินค้า, สื่อสารอัตลักษณ์, ชุมชนฝั่งธนบุรี
เอกสารอ้างอิง
กษมา สุรเดชาและคณะ. (2563) การออกแบบตราสินค้าและพัฒนาบรรจุภัณฑ์เพื่อยกระดับผลิตภัณฑ์กล้วยอบเนยของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนหมูสวรรค์หมูไทยศรีโยธิน. วารสารพิกุล. 18(1), น.219-237.
ชุุลีกร เทพบุรี และคณะ. (2562). ปัจจัยที่ส่งเสริมต่อการตัดสินใจเลือกใช้บรรจุภัณฑ์เพื่อสิ่งแวดล้อมของผู้ประกอบการรายย่อย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์. 31(1), น.50-58.
นภัสวรรณ พูลสวัสดิ์, วิชชุกร หงส์ลดารมภ์ และคณะ. (2564). การส่งเสริมการเรียนรู้การออกแบบบรรจุภัณฑ์เพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มให้สินค้าชุมชน. วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร. 38(2), น. 112–123.
มิยอง ซอและคณะ. (2562). การศึกษาการสร้างอัตลักษณ์สีเพื่อใช้ในงานออกแบบบรรจุภัณฑ์ของอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม. สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าลาดกระบัง. 18(1), น.119-128.
ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร (องค์การมหาชน). (2561). ธนบุรี: ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร.
สินีนาถ เลิศไพรวัน. (2554). โครงการศึกษาและพัฒนารูปแบบบรรจุภัณฑ์เครื่องสำอางสมุนไพรเพื่อการส่งออก. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา. 3(5), น.147-158.
Kobayashi, S. 1991. Color Image Scale. New York: Kodansha International.
Kotler, P., & Keller, K. L. 2016. Marketing management (15th ed.). Pearson Education.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรีและบุคลากรท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
