RISK PERCEPTION AND IMPACT OF PARTICULATE MATTER ON INDUSTRIAL CITY DWELLERS IN SAMUT PRAKAN PROVINCE
Keywords:
Risk Perception, Social Impact, PM2.5, Industrial City, Samut Prakan ProvinceAbstract
Particulate matter (PM) pollution describes fine inhalable particles, with diameters that are generally 2.5 micrometers and smaller (PM2.5). In Thai society, PM2.5 presents a major challenge requiring: comprehensive management to reduce the impact of pollution on social, economic, and health sustainability. This research studies 1) risks perception and effects on inhabitants of industrialized cities in Samut Prakan Province; and 2) factors associated with PM2.5 effects on urban dwellers in Samut Prakan Province. Quantitative research was done with data collected by questionnaire from 363 samples, all working age employees at Samut Prakan Province industrial plants. Data was analyzed by descriptive statistics and reference statistics. Results were that 1) Samut Prakan Province industrial city inhabitants unaffected by PM2.5 had above normal awareness levels of PM2.5 risks; 2) factors associated with PM2.5 effects included variables associated with being affected by PM2.5: housing precariousness, health status, self-defensive behavior, and adaptation to the presence of PM2.5. In addition, societal attitudes about PM2.5 hazards were associated with being affected by PM2.5.
References
เอกสารอ้างอิง
ภาษาไทย
กรมควบคุมมลพิษ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2561). โครงการศึกษาแหล่งกำเนิดและ
แนวทางการจัดการฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน ในพื้นที่กรุงเทพและปริมณฑล. กรุงเทพฯ:
กองจัดการ คุณภาพอากาศและเสียง กรมควบคุมมลพิษ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและ
สิ่งแวดล้อม.
กรมควบคุมมลพิษ. (2562). ข้อมูลดัชนีคุณภาพอากาศ. สืบค้นจาก, http://air4thai.pcd.go.th/webV2/
aqi_info.php
กรมโรงงานอุตสาหกรรม. (2564). ข้อมูลโรงงานอุตสาหกรรมจังหวัดสมุทรปราการ. สืบค้นจาก, http://
reg.diw.go.th/executive/prov2.asp?prov=11
กรีนพีซ. (2560). สถานการณ์มลพิษฝุ่นละอองขนาดเล็กไม่เกิน 2.5 ไมครอน (PM2.5) ใน 14 เมืองของ
ประเทศไทย ปี พ.ศ.2560. กรุงเทพฯ: กรีนพีซ.
กลุ่มเฝ้าระวังฝุ่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2562). เรียนรู้ อยู่กับฝุ่น PM 2.5. กรุงเทพฯ: กลุ่มเฝ้าระวังฝุ่น
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
คณะทำงานด้านวิชาการเพื่อสนับสนุนการแก้ปัญหาหมอกควันภาคเหนือ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2564).
พื้นที่ต้นแบบในการแก้ไขปัญหาหมอกควันภาคเหนือของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่. สืบค้นจาก,
https://acair.cmu.ac.th/?page_id=8
ชูศักดิ์ วิทยาภัค. (2561). นิเวศวิทยามนุษย์: การศึกษาสิ่งแวดล้อมในมิติของสังคมและวัฒนธรรม. เชียงใหม่:
ศูนย์บริหารงานวิจัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
เชษฐา พวงหัตถ์. (2559). สภาวะสมัยใหม่และความเสี่ยง: มุมมองทางสังคมวิทยา. วารสารวิชาการคณะ
มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 9-38.
นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ. (2563). มานุษยวิทยากับปัญหาฝุ่นควัน PM 2.5. สืบค้นจาก, https://www.
sac.or.th/main/th/article/detail/106
ประชาธิป กะทา, และสิทธิโชค ชาวไร่เงิน. (2561). ระบาดวิทยาวัฒนธรรม. นนทบุรี: สำนักวิจัยสังคมและ
สุขภาพ (สวสส.).
ปราติหารย์ มีคุณ. (2563). ความเปราะบางและผลกระทบทางสังคมในระดับครัวเรือนจากหมอกควันตำบลอัย
เยอร์เวง อำเภอเบตง จังหวัดยะลา (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2562). ฝุ่น PM 2.5 กลับมาอีกครั้ง ประเมิน 2 สัปดาห์...ค่าเสียโอกาสด้านสุขภาพ 7-8
ร้อยล้านบาท. สืบค้นจาก, https://kasikornresearch.com/th/analysis/k-social-media/Pages
/FB-dust-30-09-19.aspx
ศูนย์วิจัยกสิกรไทย. (2563). ฝุ่น PM 2.5 กระทบเศรษฐกิจเท่าไหร่?. สืบค้นจาก, https://kasikornresearch.
com/th/analysis/k-social-media/Pages/FB-PM25-23-01-20.aspx
อังศินันท์ อินทรกำแหง. (2563). การจัดทำสถานการณ์ความรอบรู้ด้านอนามัยสิ่งแวดล้อมในการป้องกัน
ผลกระทบต่อสุขภาพจากฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน (PM2.5) ของอาสาสมัครสาธารณสุข
ประจำหมู่บ้าน (อสม.) ในพื้นที่เมืองอุตสาหกรรมเชิงนิเวศ. นนทบุรี: กองประเมินผลกระทบต่อ
สุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข.
ภาษาอังกฤษ
Choy, T. (2012). Air's Substantiations. In: Rajan, SK (ed.). Lively Capital. (pp.121-155). London:
Duke University Press.
Douglas, M. and Wildavsky, A. (1982). Risk and Culture: An Essay on Selection of Technological
and Environmental Dangers. Berkeley: California University Press.
IQAir. (2020). Word Air Quality Report: Region & City PM2.5 Ranking. Retrived from, https://www.
greenpeace.org/static/planet4-romania-stateless/2021/03/d8050eab-
world_air_quality_report.
Patel, L., and et al. (2021). Air pollution as a Social and Structural Determinant of Health. The
Journal of Climate Change and Health. 3. https://doi.org/10.1016/j.joclim.2021.100035
Peter, S. (2020). Integrating Key Insights of Sociological Risk Theory into the Ecosystem Services
Framework. Sustainability, 12, 6437.
Starr, G., Langley, A., and Taylor, A. (2000). Environmental Health Risk Perception in Australia.
Adelaide: Centre for Population Studies in Epidemiology South Australian Department
of Human Services.
Talbot, N. (2019). Air quality and societal impacts from predicted climate change in Auckland.
Auckland: Auckland Council.
Thompson, M., Ellis, R., and Wildavsky, A. B. (1990). Cultural Theory. CO: Westview Press.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (2nd Edition). New York: Harper and Row.
Zin, J. O. (2004). Sociology and Risk. Canterbury: University of Kent.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2023 Pychaniphat Wichaino
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Sahasarts: Journal of Social Sciences and Humanities places great importance on safeguarding copyright and protecting authors’ rights in the dissemination of academic works. The objective is to promote transparency, academic integrity, and adherence to international publishing standards. The journal has established the following policies:
|
1. Acceptance of Publication Conditions - Authors submitting manuscripts for publication must strictly comply with the journal’s policies and publication conditions. - Submission of a manuscript constitutes acceptance of the review and publication process in accordance with the journal’s standards. |
|
2. Copyright Transfer - Upon acceptance for publication, authors agree to transfer the copyright of the article to Sahasarts: Journal of Social Sciences and Humanities. - The journal reserves the right to publish, reproduce, and disseminate the article in all formats, including print, online, and other digital media. |
|
3. Authors’ Rights after Copyright Transfer - Authors retain the right to use their articles for academic purposes, such as teaching, personal research, inclusion in theses or dissertations, or dissemination on non-commercial platforms. - Any use of the article for commercial purposes requires prior written permission from the journal. |
|
4. Publication under Creative Commons License - All articles are published under the Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License (CC BY-NC-ND 4.0). - Others may share or distribute the article with proper credit to the original author(s) but may not modify, adapt, or use it for commercial purposes. |
|
5. Accuracy of Content and Use of Third-Party Materials - Authors must certify that the submitted manuscript is their original work, has not been simultaneously submitted elsewhere, and does not infringe copyright, plagiarize, falsify data, or otherwise violate academic publishing ethics. - Authors are responsible for obtaining permissions to use third-party materials (e.g., figures, tables, graphics) and must provide appropriate citations or acknowledgments. |
|
6. Disclaimer - All published articles are the copyright of Sahasarts: Journal of Social Sciences and Humanities. - The content, data, and opinions expressed in the articles are the sole responsibility of the respective authors and do not necessarily reflect the views of the editorial board or affiliated institutions. - In cases of error, copyright infringement, or ethical misconduct, full responsibility rests with the author(s). - Any commercial use of published articles requires prior written permission from the journal’s editor, including a clear statement of purpose and intended use. Unauthorized commercial use shall be the sole responsibility of the user. |
