The Development of Community Tourism Routes in Bang Phli District, Samut Prakan Province
Keywords:
Tourism routes, Tourism, SamutprakarnAbstract
The purposes of this research were (1) to study the current status of tourist attractions in Bang Phli District, Samut Prakan Province, (2) to examine the development of tourism routes in Bang Phli District, and (3) to test and evaluate those tourism routes. The key informants consisted of 35 individuals directly involved in local tourism. The research instruments included in-depth interviews and pairwise comparison forms, and the data were analyzed using the Analytic Hierarchy Process (AHP). The study presented key findings regarding the development of tourism routes in Bang Phli District, Samut Prakan Province. The results revealed that the major tourist attractions in Bang Phli District included: (1) Bang Ka-ee community in Bang Pla Subdistrict, (2) Bang Chalong Floating Market in Bang Chalong Subdistrict, (3) health-based cycling tourism through agricultural areas (such as water mimosa farms) in Nong Prue Subdistrict, and (4) the Bang Phli Ancient Floating Market. The development of tourism routes focused on: (1) improving connectivity to tourist sites, (2) enhancing storytelling and narratives along the routes to make them more appealing, and (3) designing tourism routes using modern technology. In terms of route testing and evaluation, the most highly prioritized attraction was the Bang Ka-ee community in Bang Pla Subdistrict, with an average score of 0.49. The evaluation of internal routes within the tourist attraction showed an overall moderate level ( = 3.47, S.D. = 0.91), and the evaluation of route connectivity with other local community attractions also indicated a moderate level (
= 3.18, S.D. = 0.84).
Downloads
References
กลุ่มส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวชุมชน. (2560). คู่มือการพัฒนาศักยภาพบุคลากรด้านการท่องเที่ยวชุมชน. กรุงเทพมหานคร: ปาร์ตี้บูม.
เกษม กุณาศรี และคณะ. (2559). รายงานวิจัยเรื่องการเลือกเอกลักษณ์ท้องถิ่นสำหรับพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชน กรณีศึกษากลุ่มวิสาหกิจชุมชนบ้านห้วยพู. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
จิรวัฒน์ พิระสันต์ และคณะ. (2558). รายงานวิจัยเรื่องการพัฒนาชุมชนรอบอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัยแบบมีส่วนร่วมโดยใช้องค์ความรู้ทางด้านวัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยว. พิษณุโลก: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
ชุมพล รอดแจ่ม. (2555). รายงานวิจัยเรื่องเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงศิลปวัฒนธรรม อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี. กรุงเทพมหานคร: วิทยาลัยราชพฤกษ์.
ชมภูนุช หุ่นนาค. (2558). การศึกษาวิจัยเรื่องการศึกษาความเชื่อมโยงของแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์. 5 (2), 113-114. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยวไลยลงกรณ์.
สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดเลย. (2559). คู่มือการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว (แหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ).
ธัชกร ภัทรพันปี. (2561). การประกอบธุรกิจในยุคดิจิทัล. กรุงเทพมหานคร: โปรแทคปริ้นติ้ง.
ปรัชมาศ ลัญชานนท์ และคณะ. (2556). ความเชื่อมโยงของกิจกรรมด้านการท่องเที่ยวในเมืองประวัติศาสตร์เชียงใหม่ ในการประชุมวิชาการภูมิทัศน์และสิ่งแวดล้อม (ครั้งที่1). 5-6 ธันวาคม 2556, 110-126. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
ฝ่ายนโยบายและแผนอำเภอบางพลี. (2559). แผนดำเนินงานประจำปี 2560. สมุทรปราการ: สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬาจังหวัดสมุทรปราการ.
สภาปฏิรูปแห่งชาติ. (2558). วาระพัฒนาที่ 1 : การพัฒนาด้านการท่องเที่ยวสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ปฏิบัติหน้าที่สำนักงานเลขาธิการสภาปฏิรูปแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักการพิมพ์งานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
สาธิต แสงโสภา. (2547). การออกแบบสนับสนุนการตัดสินใจในการประเมินระบบแผ่นพื้น โดยใช้ AHP. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมศาสตร์ คณะวิศวกรรม. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
สัญญา พานิชยเวช และคณะ. (2561). รายงานวิจัยเรื่องการศึกษาพัฒนาการเมืองสวรรคโลกและมรดกวัฒนธรรมชุมชนสู่การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ โดยเครือข่ายชุมชนคนสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย. พิษณุโลก: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
สำนักพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว. (2558). แนวทางการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพัฒนาแหล่งท่องเที่ยว กรมการท่องเที่ยว.
อภิลักษณ์ เกษมผลกูล. (2559). รายงานวิจัยเรื่องการสำรวจและศึกษาทุนทางวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาเส้นทางท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม “ตามรอยวรรณคดีนิราศเรื่องพระประธมของสุนทรภู่” ในจังหวัดนครปฐม นนทบุรี และกรุงเทพมหานคร”. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ (วช.) และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)
Best, W. John. (1997). Research in Education. ed. Englewood Cliffs. New Jersey: Prentice-Hell, Inc.
Tomus L. Saaty. (1980). The Anlytic Hierarchy Process. New York: McGraw Hill.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Dhonburi Rajabhat University

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรีและบุคลากรท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
