การดูแลผู้ป่วยติดเตียงตามหลักพุทธจริยศาสตร์ในอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาของผู้ป่วยติดเตียงในอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี 2) ศึกษาหลักพุทธจริยศาสตร์ในการดูแลผู้ป่วยติดเตียง และ 3. วิเคราะห์การดูแลผู้ป่วยติดเตียงตามหลักพุทธจริยศาสตร์ โดยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากแหล่งข้อมูลปฐมภูมิ ทุติยภูมิ และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง โดยมีผู้ให้ข้อมูลจำนวน 30 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนาตามหลักอุปนัยวิธี
ผลการวิจัยพบว่า
1. ผู้ป่วยติดเตียงมักเกิดจากภาวะหลอดเลือดสมองตีบ อุดตัน หรือหลอดเลือดสมองแตก ซึ่งพบมากในผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัวร่วมหลายโรค ส่งผลให้การรักษามีความซับซ้อนและอาการป่วยแตกต่างจากวัยอื่น ภาวะติดเตียงนำไปสู่การเกิดโรคแทรกซ้อนที่รุนแรง ผู้ป่วยไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้และ
ต้องพึ่งพาผู้อื่นในการดูแลอย่างต่อเนื่อง ปัญหาที่สำคัญคือการขาดผู้ดูแล ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยทั้งในด้านร่างกาย จิตใจ สังคม และสิ่งแวดล้อม
2. หลักพุทธจริยศาสตร์ที่นำมาใช้ในการดูแลผู้ป่วยติดเตียง ได้แก่ พรหมวิหาร 4 คือ เมตตา กรุณามุทิตา และอุเบกขา เพื่อให้เกิดความเข้าใจและเอื้ออาทรต่อผู้ป่วยอย่างมีคุณธรรม ร่วมกับภาวนา 4 ได้แก่พัฒนากาย ศีล จิต และปัญญา เพื่อส่งเสริมให้ผู้ดูแลมีจิตใจเข้มแข็งและปฏิบัติหน้าที่ด้วยความตระหนักรู้และสติ
3. การประยุกต์หลักพุทธจริยศาสตร์ในการดูแลผู้ป่วยติดเตียงช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตทั้งด้านร่างกาย จิตใจ และสังคม โดยใช้หลักพรหมวิหาร 4 ส่งเสริมให้ผู้ดูแลมีเมตตาและกรุณาต่อผู้ป่วยอย่างเข้าใจและไม่ทอดทิ้ง การดูแลอย่างใกล้ชิดด้วยใจที่มั่นคงช่วยลดความเครียด ความวิตกกังวล และภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วย ขณะเดียวกันภาวนา 4 ช่วยให้ผู้ดูแลพัฒนากาย วาจา ใจ และปัญญาในการดำเนินชีวิตร่วมกับผู้ป่วยอย่างมีสติและตระหนักรู้ แนวทางนี้ช่วยให้ผู้ป่วยเกิดการยอมรับในสภาพร่างกายที่เปลี่ยนแปลง และสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสงบสุขตามสมควร