การวิเคราะห์แนวคิดสังคมนิยมในทัศนะวลาดีมีร์ เลนิน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัยพบว่า
1) แนวคิดสังคมนิยมเป็นแนวคิดทางสังคมและการเมืองที่มุ่งสร้างความเสมอภาคทางเศรษฐกิจและสังคม โดยให้ความสำคัญกับการกระจายทรัพยากรอย่างเป็นธรรม ลดการเอารัดเอาเปรียบ และลดความเหลื่อมล้ำระหว่างชนชั้นในสังคม
2) แนวคิดสังคมนิยมในทัศนะของวลาดีมีร์ อิลิช เลนิน เป็นการพัฒนาแนวคิดของคาร์ล มาร์กซ์ให้สอดคล้องกับบริบททางสังคมและการเมืองของรัสเซีย โดยเน้นบทบาทของพรรคแนวหน้า การจัดตั้งเผด็จการของชนชั้นกรรมาชีพ และการต่อต้านระบบจักรวรรดินิยมเพื่อมุ่งสู่การสร้างสังคมสังคมนิยม
3) การวิเคราะห์แนวคิดสังคมนิยมของเลนิน พบว่า แนวคิดดังกล่าวมุ่งสร้างความเสมอภาคและความเท่าเทียมในสังคมผ่านการมีส่วนร่วมทางการเมือง การควบคุมปัจจัยการผลิตโดยรัฐ และการกระจายทรัพยากรเพื่อประโยชน์ส่วนรวม ทั้งนี้ แนวคิดของเลนินมีอิทธิพลต่อพัฒนาการทางการเมืองและเศรษฐกิจของรัฐสังคมนิยมหลายประเทศ และยังคงเป็นประเด็นสำคัญในการศึกษาทางปรัชญาสังคมและการเมืองร่วมสมัย
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ฉัตรทิพย์ นาถสุภา. (2541). ลัทธิเศรษฐกิจการเมือง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ชลดา นาคใหญ่. (2558). ปัญหาความไม่เสมอภาคและวิถีแห่งการกดขี่ขูดรีด. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เด่นพงษ์ แสนคำ และ อัครยา สังขจันทร์. (2562). การให้เหตุผลสนับสนุนแนวคิดเรื่องสังคมนิยมของ
คาร์ล มาร์กซ์. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 15(1), 37–52.
นฤพนธ์ ด้วงวิเศษ. (2562). ลัทธิสังคมนิยมกับความเท่าเทียมทางสังคมและลัทธิของชาวเกย์. วารสาร
สังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 45(2), 1–18.
พระมหาดวงเด่น ฐิตญาโณ (ตุนิน), และ วีระ ชาตินิ่มอนงค์. (2564). สันติภาพบนพื้นฐานความยุติธรรม: วิเคราะห์แนวคิดปรัชญาการเมืองของคาร์ล มาร์กซ์. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 9(1), 74–88.
พระอาริยา จันทวงศ์. (2565). การศึกษาเชิงวิเคราะห์แนวคิดเรื่องความเท่าเทียมว่าด้วยการแบ่งปันทรัพยากรในแนวคิดสังคมนิยมของคาร์ล มาร์กซ์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมบัณฑิต (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2561). ปรัชญากรีก: บ่อเกิดภูมิปัญญาตะวันตก. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พุทธทาสภิกขุ. (2547). ธัมมิกสังคมนิยม. นนทบุรี: กรีนปัญญาญาณ.
ไพฑูรย์ วงศ์วานิช. (2517). ประวัติคาร์ล มาร์กซ์. กรุงเทพมหานคร: แพร่พิทยา.
สมภาร พรมทา. (2539). ปรัชญาสังคมและการเมือง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Bottomore, T. (1983). A Dictionary of Marxist Thought. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Heywood, A. (2017). Political Ideologies: An Introduction. (6th ed.). London: Palgrave Macmillan.
Lenin, V. I. (1939). Imperialism: The Highest Stage of Capitalism. New York: International Publishers. (Original work published 1916)
Lenin, V. I. (1970). The State and Revolution. Moscow: Progress Publishers. (Original work published 1917)
Lenin, V. I. (1973). What Is to Be Done? Burning Questions of Our Movement. Moscow: Progress Publishers. (Original work published 1902)
Marx, K., & Engels, F. (2012). The Communist Manifesto. London: Penguin Classics. (Original work published 1848)
McLellan, D. (2007). Marxism after Marx: An Introduction. (4th ed.). New York: Palgrave Macmillan.
Sabine, G. H., & Thorson, T. L. (1973). A History of Political Theory. (4th ed.). Hinsdale, IL: Dryden Press.
Sargent, L. T. (2009). Contemporary Political Ideologies: A Comparative Analysis. (14th ed.). Belmont, CA: Wadsworth.
Vincent, A. (2010). Modern Political Ideologies. (3rd ed.). Oxford: Wiley-Blackwell.
