การวิเคราะห์ความเชื่อเรื่องภพภูมิตามแนวพุทธปรัชญาเถรวาท

Main Article Content

แม่ชีอัณณปิยภา ปเทสโก (มีกรรมสิทธิ์)

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาแนวคิดเกี่ยวกับความเชื่อในทางพระพุทธศาสนา 2) ศึกษาแนวคิดเรื่องภพภูมิตามแนวพุทธปรัชญาเถรวาท และ 3) วิเคราะห์ความเชื่อเกี่ยวกับภพภูมิตามแนวพุทธปรัชญาเถรวาท ระเบียบวิธีวิจัยเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการศึกษาวิเคราะห์เอกสาร ได้แก่พระไตรปิฎก อรรถกถา และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหาและการสังเคราะห์ข้อมูลเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 
1) แนวคิดเรื่องนรกและสวรรค์ในพุทธปรัชญาเถรวาทตั้งอยู่บนหลักกรรมและสังสารวัฏ โดยนรกเป็นผลของกรรมฝ่ายอกุศล และสวรรค์เป็นผลของกรรมฝ่ายกุศล 
2) ความเชื่อเรื่องภพภูมิมีอิทธิพลต่อวิถีชีวิตของพุทธศาสนิกชนในหลายมิติ ได้แก่ ด้านความเชื่อด้านพฤติกรรม ด้านวัฒนธรรมและศิลปกรรม และด้านการเมืองการปกครอง 
3) การวิเคราะห์เชิงพุทธปรัชญาชี้ให้เห็นว่า สวรรค์มิใช่เป้าหมายสูงสุดของพระพุทธศาสนา หากเป็นเพียงสภาวะหนึ่งในสังสารวัฏ โดยจุดหมายสูงสุดคือการหลุดพ้นจากภพภูมิทั้งปวงด้วยการบรรลุนิพพาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
(มีกรรมสิทธิ์) แ. ป. . (2025). การวิเคราะห์ความเชื่อเรื่องภพภูมิตามแนวพุทธปรัชญาเถรวาท. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 12(4), 506–511. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/284608
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมศิลปากร. (2523). จักรวาฬทีปนีของพระสิริมังคลาจารย์. กรุงเทพมหานคร: เซ็นทรัลเอ็กซ์เพรส.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2535). พระไตรปิฎกภาษาบาลี ฉบับมหาจุฬาเตปิฏกํ 2500. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ป. หลงสมบุญ. (2546). พจนานุกรมมคธ–ไทย. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร.

ป่อง โกษา (นามแฝง). (2522). พระธรรมจากพระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร: ชวนการพิมพ์.

พระเทพเวที (ป.อ. ปยุตฺโต). (2527). กรรมและนรกสวรรค์สำหรับคนรุ่นใหม่. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์ พริ้นติ้งกรุ๊พ.

พระเทพเวที (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). ทศวรรษธรรมทัศน์พระธรรมปิฎก หมวดศึกษาศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (ม.ป.ป.). นรก–สวรรค์ในพระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภา.

พระพรหมโมลี (วิลาศ ญาณวโร). (2544). ภูมิวิลาลินี. กรุงเทพมหานคร: วัดยานนาวา.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุ๊คส์พับลิเคชันส์.

หลวงวิจิตรวาทการ. (2523). ศาสนาสากล. พระนคร: โรงพิมพ์ลูก ส. ธรรมภักดี.

พระบุญเทียน พุทฺธวโร (ปัญญาแก้ว). (2554). ศึกษาวิเคราะห์เรื่องพระโพธิสัตว์ในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาพิเชษฐ์ ธีรวํโส. (2534). การศึกษาเชิงวิเคราะห์เรื่องกรรมและสังสารวัฏในพุทธปรัชญาเถรวาทที่มีต่อการดำเนินชีวิตของพุทธศาสนิกชนไทยในปัจจุบัน (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาสมจินต์ สมฺมาปญฺโญ (วันจันทร์). (2533). นรกและสวรรค์ในพระพุทธศาสนาเถรวาท. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สันทนี อาบัวรัตน์. (2528). การศึกษาวรรณกรรมอีสาน เรื่องมาลัยหมื่น มาลัยแสน. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินวิโรฒประสานมิตร.

สมคิด เสวยล้ำ. (2553). การศึกษาวิเคราะห์หลักธรรมจากการตอบปัญหาของเทวดา. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.