ศึกษาวิเคราะห์คนพาลในพุทธปรัชญาเถรวาทสู่วิธีวิทยาในยุคปัจจุบัน

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิเคราะห์ลักษณะและพฤติกรรมของ “คนพาล” ตามแนวคิดพุทธปรัชญาเถรวาท รวมถึงแนวทางหรือวิธีวิทยาที่เหมาะสมในการจัดการกับคนพาลในบริบทสังคมปัจจุบัน ผลการศึกษาพบว่า คนพาลเป็นบุคคลที่ประกอบด้วยเจตนาชั่วทางกาย วาจา ใจ มีพฤติกรรมก่อความเดือดร้อน เบียดเบียนผู้อื่น พูดเท็จ พูดคำหยาบ คิดปองร้าย และไม่ตั้งอยู่ในศีลธรรมพื้นฐาน ลักษณะดังกล่าวถือเป็นเหตุแห่งอกุศลกรรมซึ่งนำไปสู่ความฟุ้งซ่าน ความทุกข์ และคติภูมิที่ไม่พึงปรารถนาตามหลักกรรมในพระพุทธศาสนา นอกจากนี้ วิธีวิทยาในการจัดการคนพาลในอดีตมักอาศัยคติความเชื่อและวรรณกรรมทางศาสนาเพื่อปลูกฝังบาปบุญคุณโทษ ขณะที่ในยุคปัจจุบันมีการประยุกต์ใช้ศาสตร์สมัยใหม่ เช่น อาชญาวิทยาและทัณฑวิทยา เน้นการป้องกัน การควบคุมพฤติกรรม และการฟื้นฟูผู้กระทำผิด อย่างไรก็ตาม หลักธรรมเชิงมนุษยนิยมยังคงมีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงตนเองของคนพาลและการคืนคนดีสู่สังคม บทความนี้จึงชี้ให้เห็นถึงพัฒนาการของวิธีวิทยาในการจัดการพฤติกรรมที่เป็นปัญหา ตั้งแต่สมัยพุทธกาลจนถึงปัจจุบัน