วิธีวิทยาการทางการสอนวรรณคดีไทยในยุคปกติใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์แนวคิดและนำเสนอวิธีวิทยาการสอนวรรณคดีไทยที่เหมาะสมกับบริบทการจัดการศึกษาในยุคปกติใหม่ (New Normal) โดยอาศัยการศึกษาวิเคราะห์เอกสาร แนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องทั้งในประเทศและต่างประเทศ เพื่อนำมาสังเคราะห์เป็นแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีและพฤติกรรมการเรียนรู้ของผู้เรียน ผลการสังเคราะห์พบว่า การสอนวรรณคดีไทยในยุคปกติใหม่ควรเปลี่ยนบทบาทจากการถ่ายทอดความรู้ไปสู่การออกแบบประสบการณ์การเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ โดยบูรณาการสาระวรรณคดี วิธีการสอน และเทคโนโลยีดิจิทัลเข้าด้วยกัน ภายใต้กรอบแนวคิดร่วมสมัย ได้แก่ การเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) การเรียนรู้แบบผสมผสาน (Blended Learning) กรอบความรู้ ด้านเทคโนโลยี เนื้อหา และวิธีสอน (TPACK) และการออกแบบการเรียนรู้เพื่อผู้เรียนทุกคน (Universal Design for Learning: UDL) ควบคู่กับการส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ การตีความ การสร้างสรรค์ผลงาน และการใช้เทคโนโลยีอย่างมีวิจารณญาณ ทั้งนี้ ผู้สอนควรสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่เปิดโอกาสให้ผู้เรียนมีส่วนร่วม แลกเปลี่ยนความคิดเห็น และเชื่อมโยงคุณค่าของวรรณคดีกับบริบททางสังคมและการดำเนินชีวิตร่วมสมัย อันจะนำไปสู่การอนุรักษ์และสืบสานมรดกทางวัฒนธรรมไทยควบคู่กับการพัฒนาสมรรถนะของผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 อย่างสมดุลและยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ปาริชาต จารุดิลกกุล. (2564). การจัดการเรียนรู้วรรณคดีไทยในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์, 32(2), 45–59.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2561). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อพัฒนาสมรรถนะผู้เรียน. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิชัย วงษ์ใหญ่ และ มารุต พัฒผล. (2563). New Normal ทางการเรียนรู้. ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2565). แนวทางการจัดการเรียนรู้ในยุคดิจิทัล. กระทรวงศึกษาธิการ.
CAST. (2024). Universal Design for Learning Guidelines version 3.0. https://udlguidelines.cast.org
Koehler, M. J., Mishra, P., Kereluik, K., Shin, T. S., & Graham, C. R. (2014). The technological pedagogical content knowledge framework. In J. M.Spector et al. (Eds.), Handbook of research on educational communications and technology. (4th ed.). pp.101–111. Springer.
Mishra, P., & Koehler, M. J. (2006). Technological pedagogical content knowledge: A framework for teacher knowledge. Teachers College Record, 108(6), 1017–1054.
Partnership for 21st Century Learning. (2019). Framework for 21st century learning. Battelle for Kids.
UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO.
UNESCO. (2023). Guidance for generative AI in education and research. UNESCO.
