การศึกษาองค์ประกอบสมรรถนะการบริหารของนักบริหารงานการศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
โดยผู้ทรงคุณวุฒิ จํานวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ แบบสอบถามชนิดมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบสมรรถนะการบริหารของนักบริหารงานการศึกษาประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) การบริหารจัดการ (Administration) 1) การติดต่อสื่อสาร (Communication) 3) การพัฒนาบุคลากร (Personnel Development) 4) การวางแผน (Planning) และ 5) การเป็นผู้นำ (Leadership) ผลการประเมินความเหมาะสมขององค์ประกอบ ทุกองค์ประกอบมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนกพร สังข์อนงค์. (2566). สมรรถนะทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1. (การค้นคว้าอิสระปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2558). ประกาศคณะกรรมการกลางเทศบาล เรื่อง มาตรฐานกำหนดตำแหน่งนักบริหารงานการศึกษา ระดับต้น ระดับกลาง และระดับสูง.
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2565). คู่มือการจัดทำและประสานแผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ.2561-2565).
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2566). คู่มือการกำหนดความรู้ ความสามารถทักษะ และสมรรถนะสำหรับข้าราชการ สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวง และสำนักงานรัฐมนตรี.
กัลยาณี สุวรรณโคตร. (2566). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาร้อยเอ็ด. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(1), 163–176.
กานต์ บุญศิริ. (2557). ภาวะผู้นำกับการเป็นนักบริหารการศึกษามืออาชีพ. วารสารบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 8(1), 1–12.
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2560). คู่มือสมรรถนะด้านการบริหารจัดการ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฐนัส มานุวงศ์. (2562). การพัฒนาความสามารถในการออกแบบการเรียนการสอนที่บูรณาการหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับสาระรายวิชาด้วยโปรแกรมฝึกอบรมที่ใช้แนวคิดการศึกษาแบบเน้นผลลัพธ์และการเรียนรู้เชิงรุก. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย).
ดวงรัตน์ ธรรมสาโรช. (2567). ปัจจัยการสื่อสารในองค์กรที่ส่งผลต่อกระบวนการบริหารจัดการทรัพยากรบุคคลของบุคลากรในเทศบาลนครสระบุรี. วารสารราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 18(57), 398–414.
นลัทพร บุ้งทอง. (2566). สมรรถนะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภาคใต้. วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม, 7(4), 77–94.
เนติมา อริยะดำรงค์ขวัญ. (2562). องค์ประกอบสมรรถนะการบริหารของผู้อำนวยการโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดฉะเชิงเทรา. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา).
พงศ์สวัสดิ์ ราชจันทร์. (2564). การพัฒนาสมรรถนะการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอเมือง จังหวัดนครพนม. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
พจนีย์ จันทร์ทิพย์. (2564). การศึกษาการมีส่วนร่วมในการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ในการพัฒนาบุคลากรขององค์การบริหารส่วนตำบลบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี).
พระราชบัญญัติกำหนดแผนและขั้นตอนการกระจายอำนาจให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น พ.ศ.2542. (2542). ราชกิจจานุเบกษา, 116(114ก), 48–65.
พัชรินทร์ รอดคล้าย. (2564). การศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาสมรรถนะทางการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2 . (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์).
พันธุ์ธัช นัทธวัฒน์โภคิน. (2566). การพัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดเทศบาลในเขตภาคเหนือ. วารสารวิชาการสถาบันเทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ, 9(2), 215–228.
พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต. (2560). การกระจายอำนาจและการจัดการปกครองท้องถิ่น: ทฤษฎี แนวคิด และ ประสบการณ์. วารสารสังคมศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 49(1), 7–33.
วชิระ เริงฤทธิ์. (2559). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะทางการบริหารสำหรับผู้บริหารสถานศึกษาของกองทัพอากาศ. วารสารสุทธิปริทัศน์, 30(95), 205–218.
วราภรณ์ ทิพสุข. (2563). สมรรถนะการบริหารของนักบริหารงานการศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการดำเนินงานศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครพนม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
ศราวุธ จูมทอง และกุลจิรา รักษนคร. (2566). สมรรถนะการบริหารจัดการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 17(1), 84–100.
ศิริกานต์ สุริยวัฒนานนท์ และคณะ. (2561). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อสมรรถนะของครูผู้สอนในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช. The Golden Teak: Humanity and Social Science Journal, 24(3), 59–74.
สุกิจ โพธิ์ศิริกุล. (2565). การบริหารจัดการตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อยกระดับเป็นโรงเรียนพอเพียงท้องถิ่นสังกัดเทศบาล. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 1(4), 14–23.
Al-Hadrami, A. B. S. (2022). The competences of managing educational crises for principals of basic education schools in the Sultanate of Oman. Journal for Educators, Teachers and Trainers, 13(4), 37–50. https://doi.org/10.47750/jett.2022.13.04.006
Boyatzis, R. E. (2008). Competencies in the 21st century. Journal of Management Development, 27(1), 5–12. https://doi.org/10.1108/02621710810840730
