การศึกษากรอบเนื้อหาความคล่องแคล่วในการเรียนของผู้บริหารโรงเรียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
องค์ประกอบที่ได้ โดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสังเคราะห์เอกสารและแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ 0.98 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า
องค์ประกอบความคล่องแคล่วในการเรียนรู้ของผู้บริหารโรงเรียนประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) ความคล่องแคล่วด้านความคิด 2) ความคล่องแคล่วด้านบุคคล 3) ความคล่องแคล่วด้านการเปลี่ยนแปลง 4) ความคล่องแคล่วด้านผลลัพธ์ และ 5) การตระหนักรู้ในตนเอง นอกจากนี้ ผลการประเมินโดยผู้ทรงคุณวุฒิพบว่า ทุกองค์ประกอบมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด ผลการวิจัยนี้ชี้ให้เห็นถึงกรอบองค์ประกอบความคล่องแคล่วในการเรียนรู้ที่สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาผู้บริหารโรงเรียนให้มีศักยภาพในการปรับตัว เรียนรู้ และบริหารจัดการสถานศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพภายใต้บริบทการศึกษาในศตวรรษที่ 21
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จุฬาพัฒน์ สิ่วหงวน. (2567). คุณภาพชีวิตในการทำงาน ความผูกพันในองค์กร และความคล่องตัวในการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อผลการดำเนินงานของมหาวิทยาลัยรัฐในจังหวัดพิษณุโลก. (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
ปนัดดา ยะติน. (2560). ผลการให้การปรึกษาแบบกลุ่มตามแนวคิดทฤษฎีการปรึกษาเกสตัลท์ต่อการตระหนักรู้ในตนเองของนักเรียนพิการเรียนรวม โรงเรียนวังเหนือวิทยา จังหวัดลำปาง. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วาทิตยา แต่เจริญ. (2567). ความต้องการจำเป็นของการพัฒนาการบริหารวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรปราการ เขต 1 ตามแนวคิดความคล่องตัวในการเรียนรู้. วารสารวิชาการโรงเรียนนายเรือด้านสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และศึกษาศาสตร์, 11(1), 103–116.
ศศิวิมล ศรีนวล. (2564). การพัฒนาตัวบ่งชี้ความคล่องแคล่วในการเรียนรู้ของนิสิตบัณฑิตศึกษา: การศึกษาสภาพและความต้องการพัฒนาสมรรถนะ. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 14(2), 176–191.
De Meuse, K. P., Dai, G., Hallenbeck, G. S., & Tang, K. Y. (2011). The development and validation of a self-assessment of learning agility. Society for Industrial and Organizational Psychology Conference.
De Meuse, K. P., & Feng, S. (2015). The development and validation of the TALENTx7assessment: A psychological measure of learning agility. Leader's Gene Consulting.
Howard, J. (2017). Learning agility in education: An analysis of pre-service teachers' learning agility and teaching performance. Doctoral dissertation, Tarleton State University.
Kaya, H. (2023). Teachers' learning agility as a predictor of their lifelong learning tendency. Asian Journal of Instruction, 11(2), 56–72.
Lombardo, M. M., & Eichinger, R. W. (2000). High potentials as high learners. Human Resource Management, 39(4), 321–329.
Özgenel, M., & Yazıcı, H. (2021). Learning agility of school administrators: An empirical investigation. International Journal of Progressive Education, 17(1), 220–235.
Petor, J. (2018). Measuring learning agility to predict job performance and leadership success. PSI Talent Management White Paper.
Saputra, N., Rachmawati, D., & Handayani, S. (2018). The mediating role of learning agility on the relationship between work engagement and learning culture. Pertanika Journal of Social Sciences and Humanities, 26(S), 117–130.
Williams, R., & Nowack, K. (2022). Neuroscience hacks to enhance learning agility in leaders. Consulting Psychology Journal: Practice and Research, 74(4), 291–310.
Yazıcı, H. (2024). Is there a relationship between school principals' learning agility and decision-making styles? The effect of gender as a moderating factor. International Journal of Psychology and Educational Studies, 11(1), 45–60.
