แนวทางส่งเสริมการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลของเทศบาลตำบลในจังหวัดตาก

Main Article Content

ณรงค์ โฉมงาม
พิษณุ บุญนิยม
รัษฎากร วินิจกุล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาปัจจัยการรับรู้ข้อมูลข่าวสารต่อการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลของเทศบาลตำบลในจังหวัดตาก 2) ศึกษาระดับการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลของเทศบาลตำบลในจังหวัดตาก และ 3) เสนอแนวทางส่งเสริมการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลของเทศบาลตำบลในจังหวัดตาก 
ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research) โดยการวิจัยเชิงปริมาณเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างข้าราชการการเมืองและข้าราชการประจำของเทศบาลตำบลในจังหวัดตาก จำนวน 165 คนด้วยแบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น 0.965 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และ
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพเก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 15 คน โดยใช้แบบสัมภาษณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 
1) ปัจจัยการรับรู้ข้อมูลข่าวสารต่อการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลของเทศบาลตำบลในจังหวัดตาก โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( equation = 4.21, S.D. = 0.56)
2) ระดับการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลของเทศบาลตำบลในจังหวัดตาก โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( equation = 4.21, S.D. = 0.65) 
3) แนวทางส่งเสริมการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัล ประกอบด้วย 5 แนวทางสำคัญ ได้แก่ การพัฒนาศักยภาพบุคลากรด้านการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัล การออกแบบและปรับปรุงระบบให้สอดคล้องกับการปฏิบัติงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การกำหนดนโยบายและมาตรการสนับสนุนจากผู้บริหารพร้อมจัดทำคู่มือการใช้งาน การประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างความตระหนักและทัศนคติที่ดีต่อการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัล และการจัดให้มีระบบติดตามและประเมินผลการใช้งานอย่างต่อเนื่อง เพื่อยกระดับประสิทธิภาพการบริหารงานและการให้บริการประชาชนของเทศบาลตำบล

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โฉมงาม ณ., บุญนิยม พ., & วินิจกุล ร. (2026). แนวทางส่งเสริมการใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลของเทศบาลตำบลในจังหวัดตาก. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 13(2), 372–383. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/281620
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2561). คู่มือการประเมินประสิทธิภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (LPA) ปีงบประมาณ พ.ศ. 2561. https://www.dla.go.th

ชัยวงศ์ ชวนะรักษ์. (2549). ค่านิยมในองค์กรและการปฏิบัติงาน. วารสารบริหารทรัพยากรมนุษย์, 12(3), 45–58.

ธนัท สมณคุปต์. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลของประชาชน. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 21(1), 99–115.

ปริญญา พันสอน, & กฤษดา ประชุมราศ. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้แพลตฟอร์มดิจิทัลของบุคลากรภาครัฐ. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศและการจัดการ, 19(1), 33–49.

พระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. 2496. (2496). ราชกิจจานุเบกษา. https://www.ratchakitcha.soc.go.th

มติชน รูทับทิม, พจนา ปิ่นทอง และ สมชาย ใจดี. (2567). การพัฒนาเมืองอัจฉริยะด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร, 19(4), 89–101.

ศารินาฏ เกตวัลห์, และคณะ. (2554). ความสนใจของผู้เรียนและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. วารสารวิจัยและพัฒนา, 7(2), 55–70.

สมยศ นาวีการ. (2548). ค่านิยมและแนวทางการพัฒนาองค์กร. วารสารบริหารการเปลี่ยนแปลง, 8(2), 23–34.

สำนักงานคณะกรรมการนโยบายเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก. (2560). Thailand 4.0. https://www.eeco.or.th/

สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2562). พระราชบัญญัติการบริหารงานและการให้บริการภาครัฐผ่านระบบดิจิทัล พ.ศ.2562. https://www.dga.or.th/policy-standard/policy-regulation/dga-dg-256/dga-046/

สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล (องค์การมหาชน). (2563). แนวทางการส่งเสริมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่การเป็นท้องถิ่นดิจิทัล. https://www.dga.or.th

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). รายงานการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สิริพร ลากพาณิชยกุล. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสนใจในการเรียนรู้. วารสารศึกษาศาสตร์, 12(1), 11–25.