แนวทางการนิเทศภายในโดยใช้แนวคิดชุมชนการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ สำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพปัจจุบันการนิเทศภายใน โดยใช้แนวคิดชุมชนการเรียนรู้เชิงวิชาชีพของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2 โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง สภาพที่พึงประสงค์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก ความต้องการจำเป็นปรับปรุงของการนิเทศภายในโดยใช้แนวคิดชุมชนการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ เรียงลำดับตามค่าดัชนีความต้องการจำเป็นปรับปรุงจากมากไปน้อย ได้ดังนี้ลำดับที่ 1 การให้ข้อมูลย้อนกลับและเครือข่ายร่วมพัฒนา ลำดับที่ 2 การวิเคราะห์ผลการนิเทศภายในโดยใช้แนวคิด PLC ลำดับที่ 3 การวางแผนการนิเทศภายในโดยใช้แนวคิด PLC และลำดับที่ 4 การดำเนินการนิเทศภายในโดยใช้แนวคิด PLC ตามลำดับ
2. แนวทางการนิเทศภายในโดยใช้แนวคิดชุมชนการเรียนรู้เชิงวิชาชีพสำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2 ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ 30 แนวทางผลการประเมินความเหมาะสมของแนวทาง โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และความเป็นไปได้โดยรวมอยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ณัฏฐกิตต์ วงษ์สามารถ และทรงศักดิ์ ภูสีอ่อน. (2567). การพัฒนาแนวทางการนิเทศภายในโรงเรียนโดยใช้แนวคิดชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สำหรับโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 2. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 8(2),
-318.
ธิดารัตน์ หัตถมา. (2566). แนวทางการพัฒนาการนิเทศภายในสถานศึกษาโดยใช้แนวคิดชุมชนการเรียนรู้
ทางวิชาชีพ ในสถานศึกษาสังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 2.
(วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
วรรณภา ธรรมขันธ์ และสุวัฒน์ จุลสุวรรณ์. (2562). แนวทางการพัฒนาการนิเทศภายในโดยใช้แนวคิดชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 21. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร,
(28), 192-201.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2556). ภาวะผู้นำแบบเหนือชั้น. (The Transcendental Leadership). http://suthep.crru.in.th.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. (2563). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ 2563 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามหาสารคาม เขต 2. มหาสารคาม: กลุ่มนโยบายและแผน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). ศาสตร์และศิลป์ในการนิเทศการศึกษา. https://drive.google.com/file/d/1SZtW-4GZ9vfMco9Rec4pvEbyyZmIFBro/view.
อเนก ส่งแสง. (2540). การนิเทศการศึกษา. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฏพระนคร.
อธิศ ไชยคิรินทร์. (2562). การพัฒนารูปแบบการนิเทศภายในโดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ สำหรับโรงเรียนมัธยมศึกษา. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).
Deming, W. E. (1986). Out of the Crisis. Cambridge: Massachusetts Institute of Technology.
DuFour, R., & Eacker, R. (2008) Revisiting Professional Learning Communities at Work: New Insights for Improving Schools. Bloomington: Solution Tree Press.
Fullan, M. (2001). Leading in a Culture of Change. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
Guskey, T. (2002). Professional development and teacher change. Teachers and Teaching, 8(3), 381 391.
Hattie, J., & Timperley, H. (2007). The Power of Feedback. Review of Educational Research, 77, 81-112.
Kolb, D. (1984). Experiential learning: experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice Hall.
Stoll, L., Bolam, R., McMahon, A., Wallance, M. & Thomas, S. (2006). Professional learning communities: A review of the literature. Journal of Education Change, 7, 221-258.
