การศึกษาองค์ประกอบเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของโรงเรียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของโรงเรียน มี 6 องค์ประกอบได้แก่ 1) การมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน 2) การพัฒนาสมาชิกเครือข่าย 3) ความสนใจหรือผลประโยชน์ร่วมกัน 4) การมีส่วนร่วมของสมาชิกเครือข่าย 5) กระบวนการบริหารเครือข่าย และ 6) การติดตามประเมินผลงานของเครือข่าย โดยทุกองค์ประกอบมีความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิรภัทร มหาวงศ์, วิทยา จันทร์ศิลา และ ทำรงลักษณ์ เอื้อนครินทร์. (2559). การพัฒนารูปแบบการบริหารเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของโรงเรียนในถิ่นทุรกันดารบนเขตพื้นที่สูง. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 18(4), 114–127.
ทนันเดช ยงค์กมล. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการเครือข่ายสถานศึกษาของโรงเรียนในเครือสารสาสน์. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยพะเยา). ฐานข้อมูลคลังปัญญามหาวิทยาลัยพะเยา. https://updc.up.ac.th/items/23f19966-d0f6-475e-8842-
d305beca65e
นฤมล ฤทธิแสง. (2563). การพัฒนาแนวทางการบริหารกลุ่มเครือเพื่อพัฒนาคุณภาพการศึกษาสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาร้อยเอ็ด เขต 1. วารสารมหาวิทยาลัยมหามงกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 9(1), 271–282.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง นโยบายการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2568–2569. (2567, 13 พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 141 ตอนพิเศษ 309 ง, 11–13.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. (2542, 19 สิงหาคม). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก, 1–26.
ภัทรวรรธน์ นิลแก้วบวรวิชญ์. (2559). รูปแบบการพัฒนาเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยบูรพา). คลังทรัพยากรสารสนเทศอิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยบูรพา. https://buuir.buu.ac.th/xmlui/handle/1234567890/11560
เพิ่มศักดิ์ บัวรักษ์. (2559). การพัฒนารูปแบบเครือข่ายความร่วมมือด้านวิชาการของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์). ฐานข้อมูลการค้นคว้าอิสระ มหาวิทยาลัยราชภัฏ
วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
ศักรินทร์ สมพิศนภา. (2565). การพัฒนารูปแบบการบริหารเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการโรงเรียนประถมศึกษาขนาดเล็กของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ). ฐานข้อมูลคลังปัญญามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. http://ir-ithesis.swu.ac.th/dspace/
สุรเดช รอดจินดา. (2559). การพัฒนารูปแบบการบริหารเครือข่ายความร่วมมือด้านวิชาการระหว่างสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา ภาคเหนือตอนบน. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 12(1), 1020–1042.
สิทธิโชค สุขวิสิทธิ์. (2564). แนวทางการพัฒนาเครือข่ายวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 2. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช). คลังปัญญา มสธ. https://ir.stou.ac.th/
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ.2566–2570). http://www.bopp.go.th/?p=2404
หวานใจ เวียงยิ่ง. (2564). กลยุทธ์การบริหารเครือข่ายความร่วมมือทางวิชาการของโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร). ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ มหาวิทยาลัย
ราชภัฏสกลนคร. https://gsmis.snru.ac.th/e-thesis/thesis_detail?r=62632233103
วิริยะ ฤาชัยพาณิชย์. (2562). สอนสร้างสรรค์เรียนสนุกยุค 4.0+. ซีเอ็ดยูเคชั่น.
Milovanov, K. Yu., Zanaev, S. Z., Nikitina, E. E., & Polovetsky, S. D. (2018). Strategic models of networking cooperation in the national education system: History and perspectives. ESPACIOS, 39(38), 18–21.
Prokopenko, O., Garafonova, O., & Zhosan, H. (2023). Digital tools in human resource management: How digitization affects personnel management. Socio-Economic Relations in the Digital Society Journal, 4(50), 84–94.
