แนวทางการส่งเสริมการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน โดยใช้เทคโนโลยียุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยียุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี 2) เปรียบเทียบการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยียุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา จำแนกตามตำแหน่ง วุฒิการศึกษา ประสบการณ์การทำงาน ขนาดสถานศึกษา และแอปพลิเคชันที่ใช้ในระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน และ 3) ศึกษาแนวทางการส่งเสริมระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยียุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครู จำนวน 320 คน และผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 5 คน ใช้การสุ่มแบบแบ่งชั้นตามขนาดโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามที่มีค่าความตรงเชิงเนื้อหารายข้ออยู่ระหว่าง .67-1.00 และค่าความเที่ยงเท่ากับ .99 สถิติ
ที่ใช้ ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน tการทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว การทดสอบความแตกต่างรายคู่แบบ LSD และการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 
1) การบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยียุคดิจิทัล โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยมากที่สุด คือ ด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหาโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัล รองลงมา คือ ด้านการคัดกรองนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ด้านการส่งต่อนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ด้านการส่งเสริมและพัฒนานักเรียนโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัล ด้านการรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคลโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัล  
2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูที่มีตำแหน่ง วุฒิการศึกษา ประสบการณ์การทำงาน ขนาดสถานศึกษา และแอปพลิเคชันที่ใช้ในระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่ต่างกัน มีความคิดเห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 
3) แนวทางการส่งเสริมการบริหารงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยใช้เทคโนโลยียุคดิจิทัลคือ ผู้บริหารควรใช้เทคโนโลยีเป็นเครื่องมือหลักควบคู่กับความทันสมัย ควรส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพของครูให้ใช้เทคโนโลยีและมุ่งเน้นการจัดเก็บข้อมูลนักเรียนอย่างเป็นระบบถูกต้อง เข้าถึงได้ง่าย