การประเมินหลักสูตรสถานศึกษาระดับประถมศึกษา โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 37 จังหวัดกระบี่ โดยใช้รูปแบบซิปเปี้ยสท์
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัยพบว่า
1) ผลการประเมินทั้ง 4 ด้าน ได้แก่ ด้านบริบท ด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวนการ และด้านผลผลิต ซึ่งประกอบด้วย การประเมินผลกระทบ การประเมินประสิทธิผล การประเมินความยั่งยืน และการประเมินการถ่ายโยงความรู้ อยู่ในระดับเหมาะสมมากที่สุดทุกด้าน โดยมีค่าเฉลี่ยตั้งแต่ 4.56 ถึง 4.91 และมีค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานตั้งแต่ 0.15 ถึง 0.41
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง 2560). กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 37 จังหวัดกระบี่. (2566). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-assessment report). กระบี่: โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 37.
สุรวีร์ เพียรเพชรเลิศ. (2561). การประเมินหลักสูตร: แนวคิดและแนวปฏิบัติ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิชัย ดิษสระ. (2535). การพัฒนาหลักสูตรและการประเมินหลักสูตร. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
อรทัย เกิดบางกา. (2566). การพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาเพื่อยกระดับคุณภาพผู้เรียน. วารสารศึกษาศาสตร์, 20(2), 45–60.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สพฐ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2565). แนวทางการประกันคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: สมศ.
Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2018). Curriculum: Foundations, principles, and issues (7th ed.). Pearson.
Stufflebeam, D. L. (2003). The CIPP model for evaluation. In T. Kellaghan & D. L. Stufflebeam (Eds.), International handbook of educational evaluation (pp. 31–62). Springer.
Stufflebeam, D. L., & Shinkfield, A. J. (2007). Evaluation theory, models, and applications. Jossey-Bass.
Tyler, R. W. (1949). Basic principles of curriculum and instruction. University of Chicago Press.