การบริหารที่นำไปสู่การได้รับรางวัลคุณภาพ แห่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (OBECQA) ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี

Main Article Content

วิชญ์พล ปัญญา
ปณต นามะวิโรจน์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี 2) ศึกษาระดับการดำเนินงานตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ (OBECQA) และ 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์กับการดำเนินงานตามเกณฑ์ OBECQA กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ 
ครูผู้สอน จำนวน 270 คน จาก 7 โรงเรียนที่ได้รับรางวัล OBECQA ประจำปี 2566 ซึ่งได้มาจากการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางของ Krejcie และ Morgan จากประชากรจำนวน 908 คน เครื่องมือที่ใช้
ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับวัตถุประสงค์ (IOC) อยู่ระหว่าง 0.67–1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .96 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน
ผลการวิจัยพบว่า
1. การบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์ของสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( equation = 4.19, S.D. = 0.71) โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ การกำหนดตัวชี้วัดผลการปฏิบัติงาน
2. การดำเนินงานตามเกณฑ์คุณภาพการศึกษาเพื่อการดำเนินการที่เป็นเลิศ (OBECQA) โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( equation = 4.16, S.D. = 0.67) โดยด้านการวัด การวิเคราะห์ และการจัดการความรู้ มีค่าเฉลี่ยสูงสุด
3. การบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการดำเนินงานตามเกณฑ์ OBECQA อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยเฉพาะด้านการประเมินผลการปฏิบัติงาน การจัดทำข้อตกลงเพื่อการรับรู้เป้าหมาย และการกำหนดวัตถุประสงค์ขององค์กร ซึ่งมีความสัมพันธ์กับการดำเนินงานตามเกณฑ์ OBECQA ในระดับสูง แสดงให้เห็นว่าการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์เป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งเสริมความเป็นเลิศในการบริหารจัดการสถานศึกษา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ปัญญา ว., & นามะวิโรจน์ ป. (2025). การบริหารที่นำไปสู่การได้รับรางวัลคุณภาพ แห่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (OBECQA) ของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 12(4), 593–605. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/279411
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). นโยบายการศึกษาของรัฐบาล พ.ศ. 2567–2568. กระทรวงศึกษาธิการ.

ทวีสันต์ วิชัยวงษ์ และ สัญญา เคณาภูมิ. (2562). การประยุกต์ใช้ RBM ในองค์กรภาครัฐ. ม.ป.ท.

สำนักงาน ก.พ. (2547). แนวทางการบริหารผลสัมฤทธิ์ Results-Based Management (RBM). สำนักงาน ก.พ.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2565). เกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (OBECQA). สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

สุญาดา เฮงชัยโย. (2566). การพัฒนาคุณภาพสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศ. ม.ป.ท.

Katz, D., & Kahn, R. L. (1978). The social psychology of organizations. (2nd ed.). Wiley.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308

Kujawski, D. (2017). Continuous improvement culture and performance management. (n.p.)

Pearlson, K., & Saunders, C. (2019). Managing and using information systems. Wiley.

Turban, E., Volonino, L., & Wood, G. (2018). Information technology for management. Wiley.