การประเมินหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2564) มหาวิทยาลัยพายัพ โดยใช้รูปแบบการประเมิน CIPP Model (ระยะที่ 2)
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัยพบว่า ผลการประเมินหลักสูตรศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา (หลักสูตรใหม่ 2564) มหาวิทยาลัยพายัพ ด้านผลลัพธ์ โดยภาพรวม พบว่า มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.72 มีผลการประเมินอยู่ในระดับมากที่สุด แต่เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า มีผลการประเมินอยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน สำหรับด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด 3 อันดับ ได้แก่ ด้านความยึดมั่นในหลักธรรมภิบาลและจิตบริการ ด้านความสามารถในการใฝ่แสวงหาความรู้อย่างต่อเนื่อง และด้านความสามารถในการปรับตัวมีผลการประเมินอยู่ในระดับมากที่สุด ตามลำดับ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. แนวทางการบริหารเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับอุดมศึกษา พ.ศ.2548. (2548, 25 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 122 ตอนพิเศษ 39 ง, หน้า 21-23.
กาญจนา คุณารักษ์. (2549). พื้นฐานการพัฒนาหลักสูตร. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เกษม วัฒนชัย. (2546). การบริหารเพื่ออการพัฒนาคุณภาพ. กรุงเทพฯ: บริษัท 21 เซ็นจูรี่จํากัด.
นิพนธ์ วรรณเวช และคณะ. (2564). การประเมินหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2559 คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. วารสารศิลปศาสตร์และอุตสาหกรรมบริการ, 4(2), 242-253.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง แนวทางการบริหารเกณฑ์มาตรฐานหลักสูตร ระดับอุดมศึกษา พ.ศ. 2565 .ประกาศ ณ วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
พจนีย์ มั่งคั่ง และคณะ. (2561). การประเมินหลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา (หลักสูตรปรับปรุง ปี พ.ศ. 2559). คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎราชนครินทร์. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร, 10(28), 243-255.
รัตนะ บัวสนธ์. (2556). CIPP และ CIPPIEST มโนทัศที่คาดเคลื่อนและถูกต้องในการใช้. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 5(2), 7-24.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2554). การพัฒนาหลักสูตรระดับอุดมศึกษา. กรุงเทพฯ: ธเนศวรการพิมพ์.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2553). วิธีวิทยาการประเมินศาสตร์แห่งคุณค่า. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2552). คู่มือผู้ประกอบวิชาชีพทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: เจเคพริ้น แอนด์ แอดเวอร์ไทซิ่ง.
สุเทพ อ่วมเจริญ. (2555). การพัฒนาหลักสูตร ทฤษฎี และการปฏิบัติ. (พิมพ์ครั้งที่ 5). นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ASEAN University Network (AUN). (October 2020). Guide to AUN-QA Assessment at Programme Level Version 4.0. Bangkok: Chulalongkorn University.
Madaus, George F. and Daniel L. Stufflebeam. (1988).Educational Evaluation: Classic Works of Ralph W. Tyler. London: Kluwer Academic Publishers.
Shinkfield, A.J., & Stufflebeam, D.L. (1995). Teacher evaluation: A guide to effective practice. Kalamazoo, MI: Center for Research on Educational Accountability and Teacher Evaluation, 30-31.
Stufflebeam, D. L. (1971). Education Evaluation and Decision Making, in Education Evaluation: Theory and Practice. Belmont California: Wadsworth Publishing.
Stufflebeam, Danial L. (2000). “THE CIPP MODEL FOR EVALUATION.” in Evaluation Models Viewpoints on Educational and Human Services Evaluation. (2nd ed.). Boston: Kluwer Academic Publishers. Stufflebeam.
Stufflebeam, D. L. (2003). The CIPP model for Evaluation. International Handbook of Educational Evaluation, 9, 31-62.