การพัฒนาชุดการจัดการเรียนรู้ เรื่องหน้าที่พลเมือง วัฒนธรรม และการดำเนินชีวิตในสังคม โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนประภัสสรวิทยา วัดศรีนวล จังหวัดขอนแก่น

Main Article Content

จิรันธนิน ศิริหลวง
นิรัช เรืองแสน
วิทยา ทองดี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาชุดการจัดการเรียนรู้เรื่องหน้าที่พลเมือง วัฒนธรรม และการดำเนินชีวิตในสังคม โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนประภัสสรวิทยา วัดศรีนวล จังหวัดขอนแก่น ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียน และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อชุดการจัดการเรียนรู้ดังกล่าว การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองเบื้องต้น กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษา
ปีที่ 2 โรงเรียนประภัสสรวิทยา วัดศรีนวล จังหวัดขอนแก่น ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 28 คนได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) ชุดการจัดการเรียนรู้เรื่องหน้าที่พลเมือง วัฒนธรรม และการดำเนินชีวิตในสังคม โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน 2) แผนการจัดการเรียนรู้ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และ 4) แบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ 
ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 
1) ชุดการจัดการเรียนรู้เรื่องหน้าที่พลเมือง วัฒนธรรม และการดำเนินชีวิตในสังคม โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน มีประสิทธิภาพเท่ากับ 91.16/90.08 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 ที่กำหนดไว้ 
2) นักเรียนมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และมีคะแนนเฉลี่ยผ่านเกณฑ์ร้อยละ 80 
3) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อชุดการจัดการเรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยทุกด้านมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก ได้แก่ ด้านสื่อการเรียนการสอน ด้านการจัดการเรียนการสอน ด้านการวัดและประเมินผลและด้านกิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้ ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่า การจัดการเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐานสามารถส่งเสริมความรู้ ความเข้าใจ ทักษะการคิดแก้ปัญหา และการเรียนรู้อย่างมีส่วนร่วมของผู้เรียนได้อย่างมีประสิทธิภาพ อันสอดคล้องกับการพัฒนาทักษะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศิริหลวง จ., เรืองแสน น., & ทองดี ว. (2026). การพัฒนาชุดการจัดการเรียนรู้ เรื่องหน้าที่พลเมือง วัฒนธรรม และการดำเนินชีวิตในสังคม โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนประภัสสรวิทยา วัดศรีนวล จังหวัดขอนแก่น. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 13(2), 68–81. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/278714
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560).

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะหลักของผู้เรียนระดับการศึกษา ขั้นพื้นฐานในช่วงเปลี่ยนผ่านสู่หลักสูตรฐานสมรรถนะ. กระทรวงศึกษาธิการ.

Barrows, H. S., & Tamblyn, R. M. (1980). Problem-Based Learning: An Approach to Medical Education. Springer.

Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of Educational Objectives: The Classification of Educational Goals. David McKay.

Duch, B. J., Groh, S. E., & Allen, D. E. (2001). The Power of Problem-Based Learning. Stylus Publishing.

Good, C. V. (1973). Dictionary of Education. (3rd ed.). McGraw-Hill.

Hmelo-Silver, C. E. (2004). Problem-based learning: What and how do students learn? Educational Psychology Review, 16(3), 235–266.

Savery, J. R. (2006). Overview of problem-based learning: Definitions and distinctions. Interdisciplinary Journal of Problem-Based Learning, 1(1), 9–20.

Barrows, H. S., & Tamblyn, R. M. (1980). Problem-Based Learning: An Approach to Medical Education.

Hmelo-Silver, C. E. (2004). Problem-based learning: What and how do students learn? Educational Psychology Review, 16(3), 235–266.

Piaget, J. (1977). The Development of Thought: Equilibration of Cognitive Structures.

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in Society: The Development of Higher Psychological Processes.