แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ของครู โรงเรียนกลุ่มตำบลโคกสะอาด สังกัดสำงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัยพบว่า
1. สภาพปัจจุบันของการจัดการเรียนรู้ของครูจำแนกเป็น 5 ด้าน ได้แก่ การพัฒนาหลักสูตร การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ การวัดและประเมินผล คุณลักษณะของครู และการใช้สื่อและเทคโนโลยี ทั้งนี้ทุกด้านถือเป็นปัจจัยสำคัญต่อการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ สำหรับสภาพที่พึงประสงค์พบว่าอยู่ในระดับมากที่สุด โดยด้านการใช้สื่อและเทคโนโลยีในการจัดการเรียนรู้มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือ คุณลักษณะของครู การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ การวัดผลประเมินผล และด้านการพัฒนาหลักสูตรการเรียนรู้ตามลำดับ 2. แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้ของครูมีจำนวน 5 ด้าน รวม 35 แนวทาง ประกอบด้วย ด้านการใช้สื่อและเทคโนโลยี 7 แนวทาง ด้านคุณลักษณะของครู 7 แนวทาง ด้านการวัดผลประเมินผล 7 แนวทาง ด้านการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ 7 แนวทาง และด้านการพัฒนาหลักสูตรการเรียนรู้ 7 แนวทาง ซึ่งเป็นแนวทางที่ผ่านการประเมินความเหมาะสมและสามารถนำไปใช้ได้จริง เพื่อเสริมประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนกลุ่มตำบลโคกสะอาดอย่างเป็นระบบ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กนิน แลวงค์นิล. (2560). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะของครูใหม่สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2 ตามแนวคิดการพัฒนาครูโดยโรงเรียนเป็นฐาน. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
กันตวรรณ มีสมสาร. (2560). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ ของครูปฐมวัยใน ศตวรรษที่ 21. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, นนทบุรี.
กุลิสรา จิตรชญาวณิช. (2562). การจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เกศกัญญา กดแก้ว. (2558). สมรรถนะของครูในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 22 จังหวัดนครพนม. (การค้นคว้าอิสระปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยนครพนม.
ขวัญพิชา มีแก้ว. (2562). การบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา จันทบุรี. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
จริพล ถาวงษ์กลาง. (2550). การพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ: กรณีศึกษาโรงเรียนโนนสะอาดพิทยา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาขอนแก่น เขต 5. (วิทยานิพนธ์มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย).
จำลอง นักฟ้อน. (2555). การบริหารสมรรถนะและบุคคลในองค์การ. ใน ประมวลชุดวิชาทฤษฎี และแนวปฏิบัติในการบริหารการศึกษา. หน่วยที่ 9. นนทบุรี: สาขาวิชาศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
ชณิษฐ์นนท์ สุภัคสกลหิรัญ. (2555). การจัดการสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนบ้านตาลเหนือ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 5. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิตบัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
ชรอยวรรณ ประเสริฐผล. (2556). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ของครูใหม่ โรงเรียนเอกชนประเภทสามัญศึกษา.วารสารศึกษาศาสตร์, มหาวิทยาลัยนเรศวร ปีที่ 15 (ฉบับพิเศษ) พุทธศักราช 2556.
ดวงรำไพ งามศัพท์. (2559). การศึกษาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ตามการรับรู้ของผู้บริหาร และครูในโรงเรียนสังกัดเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 11(3), 67-76.
นัท สะสะรมย์. (2560). แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เพื่อยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในโรงเรียนที่ไม่ผ่านการประเมินคุณภาพภายนอกเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงใหม่ เขต 1. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
นันทกา วารินิน. (2556). รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูสำหรับโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 2. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์).
นันทิชา ตุ่นวิชัย. (2564). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนร้ในศตวรรษที่ 21 ของครูปฐมวัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาลำปาง เขต 2. (การศึกษาค้นคว้าอิสระ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต แขนงวิชาบริหารการศึกษา สาขาวิชาศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยสุโขทัย
ธรรมาธิราช).
นารี ยิ่งยวด. (2556). การนำเสนอวิธีการพัฒนาครูตามมาตรฐานวิชาชีพทางการศึกษาสำหรับผู้บริหารโรงเรียนคาทอลิก สังกัดอัคร สังฆมณฑลกรุงเทพฯ. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต การบริหาร การศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
นิตยา ทองสงค์ . (2552). แนวทางการพัฒนาครูเพื่อการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมีทักษะการคิดของนักเรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 3. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาการบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ .
นิรันดร์ ภักดีไพร. (2558). แนวทางการพัฒนาครูในด้านการจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของโรงเรียนแม่โถวิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่. (การค้นคว้าแบบอิสระ). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
บัญชา นวนสาย และ อาลัย จันทร์พาณิชย์. (2559). สมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้และการรู้วิชาเฉพาะด้านของนักศึกษาครูสาขาวิชาสังคมศึกษา. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
บุหงา คงราช และ ธัชชัย จิตรนนท์. (2560). การพัฒนาแนวทางพัฒนาครูในการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 2. วารสารการบริหารและนิเทศการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 8(1), 162-174.
ปิยะนุช สุวพงษ์. (2559). การวิเคราะห์องค์ประกอบสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ของครูศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดร้อยเอ็ด. (วิทยานิพนธ์ปริญญา ครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.
พชิรารัชต์ ศิริปุณยนันท์. (2559). การพัฒนาครูด้านการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญโรงเรียนเมืองพลพิทยาคม สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดขอนแก่น. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
พิสิฐ เทพไกรวัล. (2554). การพัฒนารูปแบบเครือข่ายความร่วมมือเพื่อคุณภาพการจัดการศึกษาในโรงเรียนประถามศึกษาขนาดเล็ก. (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณทิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น).
เพ็ญพนอ พ่วงแพ. (2561). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการเรียนการสอนตามแนวคิดทฤษฎีการสร้างความรู้ร่วมกับแนวคิดการจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมสมรรถนะครูสังคมศึกษา สำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. VeridianE-Journal,Silpakorn University, 11(2), 703-717.
ไพรบูรณ์ จารีต. (2553). สมรรถนะของข้าราชการครูกรุงเทพมหานคร เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
วศินี รุ่งเรือง. (2562). รูปแบบการพัฒนาครูโดยใช้การพัฒนาบทเรียนร่วมกันผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพที่ส่งเสริมศิลปะการสอนของครู. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณทิต (หลักสูตรและการสอน) มหาวิทยาลัยนเรศวร.
วัลนิกา ฉลากบาง. (2560). การวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research). วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม, 7(2), 124-132.
ศจี วงศ์ศรีเผือก (2556). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะด้านการจัดการเรียนรู้ภายใต้หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา สุพรรณบุรี เขต 1. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
ศรีวรรณ แก้วทองดี. (2562). แนวทางการพัฒนาตนเองของครูในสถานศึกษา สหวิทยาเขตบึงสามพัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 40. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฎนครสวรรค์.
สุธี บูรณะแพทย์ (2557). สมรรถนะของครูในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากาญจนบุรี เขต 3 การค้นคว้าแบบอิสระ ศาสตรมหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี.
สุภมาส อังศุโชติ. (2562). หน่วยที่ 11 การวิเคราะห์และการแปลผลข้อมูล. ใน ประมวลสาระชุดวิชา 23721 การวิจัยการบริหารการศึกษา หน่วยที่ 11-15 (น. 11-21). นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุรีย์รัตน์ อารีรักษ์สกุล ก้องโลก. (2561). ประมวลสาระชุดวิชาความเป็นครู หน่วยที่ 10. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Cook, Spike C. (2009). “Making Connections : Implementing an Integrated Thematic Instruction Curriculum Model to Assist Teacher of at-risk Middle School Students,” Dissertation Abstracts International. 70(6). Education and Psychological Measurement, 30(3), 608.
Goin, D. (1992). “Teacher and Principal Involvement in Managing Site - based Elementary School Improvements”, Dissertation Abstracts International, 52(11), 378.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities.
Linda, D.H. (2006). Constructing 21st century teacher education, Journal of Teacher Education, 57(10), 1-15. http;//www.seameoinnotech.org/contents/news?id=112011-Silc
Linda, D.H. (2006). Constructing 21st century teacher education, Journal of Teacher Education, 57(10), 1-15.
Milson, A. (2001). Teacher Efficacy and Charcter Education. Educational Resources Information Center, 32(4), 165.
Reinaldo, Canton L. (2005). “Effects Constructed Response Contingencies In Web – Based Programmed Instruction Graphing Compared To Cued – Text Presentation of The Same Information,” Dissertation Abstracts International, 66(9), 120-A.
