ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูปฐมวัยในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัยพบว่า
1. ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากที่สุด
2. สมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูปฐมวัย โดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมากที่สุด
3. ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษากับสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูปฐมวัย มีความสัมพันธ์กันทางบวกในระดับปานกลาง (rxy= .625) อย่างมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .01
4. ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาด้านการนิเทศภายในด้านการวัดและประเมินผลการศึกษา (X4) มีอำนาจพยากรณ์สมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูปฐมวัย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และด้านการพัฒนาและจัดการเรียนการสอน (X3) พยากรณ์สมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูปฐมวัย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยมีอำนาจพยากรณ์ร้อยละ 39.20 มีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานในการพยากรณ์ .211 สามารถเขียนสมการพยากรณ์ได้ ดังนี้
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ
Y' = 2.242 + .294(X4) + .221(X3)
สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน
Z'y = .378(Z4) + .290(Z3)
5. แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูปฐมวัยในโรงเรียน มีจำนวน 2 ด้าน คือ การนิเทศภายในด้านการวัดและประเมินผลการศึกษา และการพัฒนาและจัดการเรียนการสอน โดยมี 2 วัตถุประสงค์ 6 ผลลัพธ์หลัก และ 24 แนวทางการพัฒนา โดยภาพรวมมีความเหมาะสมและความเป็นไปได้อยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กิติศักดิ์ แวงดา (2566) ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อคุณภาพผู้เรียนยุคชีวิตวิถีใหม่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. สาขาการบริหารและพัฒนาการศึกษา : วิทยานิพนธ์ ค.ม.นครพนม: มหาวิทยาลัยนครพนม.
จีระพันธุ์ พูลพัฒน์. (2557). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
จีรารัตน์ ศรีหะมงคล. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะประจำสายงานของครูในโรงเรียน สังกัด
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
จารุวรรณ เขียวน้ำชุม (2564) สภาพปัจจุบันสภาพที่พึงประสงค์และแนวทางพัฒนาทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 2. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนครพนม).
ฉัตรชัย จันทา. (2563). การศึกษาภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในจังหวัดนครพนม. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
ทิพย์ ขำอยู่, สุทธิพรรณ ธีรพงศ์ และ นิฤมล สุวรรณศรี (2562). ผลของการใช้สื่อ eDLRU ที่ส่งเสริมสมรรถนะด้านการบริหารหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ของครูปฐมวัย: กรณีศึกษาศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. วารสารการจัดการทางการศึกษาปฐมวัย, 1(1), 17–27.
ปารณีย์ ดอนอินทรัพย์, จิตติรัตน์ แสงเลิศอุทัย และ พิชญาภา ยืนยาว. (2560). ภาวะผู้นำทางวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะประจำสายงานของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครปฐม เขต 1. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
ประเวศ วะสี. (2557). แนวคิดและหลักการศึกษาปฐมวัย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิชาญ ไทยแท้ และ ภานุมาศ จินารัตน์ (2564). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์และสมรรถนะครูที่ส่งผลต่อผลลัพธ์เด็กปฐมวัย. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย
วาโร เพ็งสวัสดิ์.(2551). วิธีวิทยาการวิจัย. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น
สุรีย์ลักษณ์ รักษาเคน, และทัศนีย์ นาคุณทรง (2567) แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูปฐมวัย ในศูนย์พัฒนาเด็กสังกัด
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.
อุษณีย์ ศรีเจริญ และ จรัสอติ วิทยาภรณ์. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำเชิงสร้างสรรค์ของผู้บริหารสถานศึกษากับบรรยากาศของโรงเรียนตามควาคิดเห็นของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 16.
Maxwell, J. A., & Chmiel, M. (2014). Generalization in and from qualitative analysis. The SAGE handbook of qualitative data analysis, 7(37), 540-553.
