ปัจจัยการบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา เปรียบเทียบความแตกต่างวิเคราะห์ความสัมพันธ์ ตรวจสอบอำนาจพยากรณ์ และหาแนวทางพัฒนาปัจจัยการบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อสมรรถนะครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครูผู้สอน จำนวน 317 คน แบ่งเป็นผู้บริหาร 35 คน และครูผู้สอน 282 คน ได้มาด้วยการสุ่มแบบหลายขั้นตอนจาก 152 โรงเรียน โดยใช้ตารางของ Krejcie & Morgan เป็นเกณฑ์ในการกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามปัจจัยการบริหารสถานศึกษาและสมรรถนะครู ซึ่งผ่านการตรวจสอบคุณภาพ พบค่าอำนาจจำแนกในช่วง .25–.81 และ .27–.72 ตามลำดับ และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .978 และ .977 ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test แบบ Independent Samples การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และการถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน 
ผลการวิจัยพบว่า 
1) ปัจจัยการบริหารสถานศึกษาและสมรรถนะครูอยู่ในระดับมากทั้งภาพรวมและรายด้าน 
2) การจำแนกตามสถานภาพการดำรงตำแหน่งพบความแตกต่างของปัจจัยการบริหารฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ส่วนการจำแนกตามประสบการณ์ไม่พบความแตกต่าง และสมรรถนะครูมีความแตกต่างตามประสบการณ์ที่ระดับนัยสำคัญ .01 
3) ปัจจัยการบริหารสถานศึกษามีความสัมพันธ์เชิงบวกกับสมรรถนะครูในระดับสูง (r = .706, p < .01) (4) ปัจจัยโครงสร้างองค์การ แรงจูงใจในการปฏิบัติงาน และภาวะผู้นำของผู้บริหารสามารถพยากรณ์สมรรถนะครูได้คิดเป็นร้อยละ 71.80 โดยมีค่าความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการพยากรณ์ ±0.27110 ผลการศึกษาชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นในการพัฒนาระบบบริหารสถานศึกษาอย่างเป็นระบบเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะครูให้สอดคล้องกับการจัดการศึกษาในปัจจุบันและอนาคต