ปัจจัยที่ส่งผลต่อความผูกพันของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัย พบว่า
1. ข้อมูลทั่วไป พบว่า ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย จำนวน 77 คน คิดเป็นร้อยละ 55 มีอายุระหว่าง 41-50 ปี จำนวน 79 คน คิดเป็นร้อยละ 56.40 มีการศึกษาระดับปริญญาตรี จำนวน 82 คน คิดเป็นร้อยละ 58.60 และมีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน 15,001-25,000 บาท จำนวน 61 คน คิดเป็นร้อยละ 43.60
2. ระดับความผูกพันของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย (x =3.60) เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดได้แก่ ด้านความเต็มใจที่จะทุ่มเทความสามารถอย่างเต็มที่เพื่อองค์การ มีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย ( x=3.76) รองลงมาคือ ด้านความเชื่อถือมั่นและยอมรับในเป้าหมายและค่านิยมองค์การ มีความคิดเห็นอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย (x =3.73)
3. ปัจจัยที่ส่งผลต่อความผูกพันของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า เพศ อายุ ระดับการศึกษา และรายได้เฉลี่ยต่อเดือนที่แตกต่างกันของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ส่งผลต่อความผูกพันของบุคลากรองค์การบริหารส่วนตำบลท่าอิฐ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ที่แตกต่างกัน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ภูวภณ นวัตธามกุล. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อระดับความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานองค์กรเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร. (สารนิพนธ์การศึกษาปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยสยาม.
มนัส ตั้งสุข. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันองค์กรของบุคลากรสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ช่อง 5. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
วราญา วงค์ตันฮวด. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานในธุรกิจก่อสร้าง. (การศึกษาค้นคว้าอิสระวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต).มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุวิมล พิชญไพบูลย์. (2560). ปัจจัยเชิงเหตุและผลของความผูกพันกับองค์กรที่มีต่อการปฏิบัติงานของบุคลากรในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 11(1), 174-189.
สุวัฒนา แก้วกัลยา. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อความอยู่ดีมีสุขและความผูกพันของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลมหาสารคาม. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 13(3), 106-118.
แสงเดือน รักษาใจ. (2554). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความผูกพันต่อองค์การ กรณีศึกษา บริษัทกรุงเทพประกันภัย จำกัด (มหาชน) สำนักงานใหญ่. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
อาทิตย์ คำวิจารณ์ และวไลภรณ์ วรรณสังข์. (2558). ปัจจัยที่มีผลต่อความผูกพันในองค์กรของพนักงานในโรงงานอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์. ในเรื่องเต็มการประชุมทางวิชาการของ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 53 สาขาศึกษาศาสตร์, สาขาเศรษฐศาสตร์ และบริหารธุรกิจ, สาขามนุษยศาสตร์ และสังคมศาสตร์ (น.500-507). กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
Bass, B. M., & Riggio, R. E. (2006). Transformational leadership (2nd ed.). Psychology Press.
Herzberg, F. (1966). Work and the nature of man. Cleveland: World Publishing.
Locke, E. A., & Latham, G. P. (2002). Building a practically useful theory of goal setting and task motivation: A 35-year odyssey. American Psychologist, 57(9), 705–717.
Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1997). Commitment in the workplace: Theory, research, and application. Sage Publications.
Schein, E. H. (2010). Organizational culture and leadership. (4th ed.). Jossey-Bass.