สมรรถนะนวัตกรเชิงชีววิถีของผู้บริหารที่ส่งผลต่อการบริหารวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสมรรถนะนวัตกรเชิงชีววิถีของผู้บริหารโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย 2) ศึกษาการบริหารวิชาการของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย และ 3) สร้างสมการพยากรณ์การบริหารวิชาการของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียนและข้าราชการครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เชียงราย กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโรยามาเน่ และการสุ่มแบบแบ่งชั้น (Stratified Random Sampling) โดยใช้ขนาดสถานศึกษาเป็นเกณฑ์และทำการกำหนดสัดส่วนจำนวนกลุ่มตัวอย่างตามจำนวนประชากรของแต่ละขนาดสถานศึกษา รวมจำนวนทั้งสิ้น 325 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ โดยมีค่าความเชื่อของแบบสอบถามเท่า 0.98 สถิตที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความสัมพันธ์และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ
ผลการวิจัยพบว่า 
1) สมรรถนะนวัตกรเชิงชีววิถีของผู้บริหารโรงเรียนอยู่ในระดับมากที่สุดทุกด้าน 
2) การบริหารวิชาการของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด 
3) สมรรถนะนวัตกรเชิงชีววิถี ทั้ง 5 ด้าน มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับค่อนข้างสูงกับคุณภาพการบริหารของโรงเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อยู่ระหว่าง 0.729 – 0.804 4) สมรรถนะนวัตกรเชิงชีววิถีสามารถพยากรณ์การบริหารวิชาการของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงราย ได้ร้อยละ 69.90  อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 จำนวน 3 ตัว ดังสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ  = 1.490 + 0.335(X₃) + 0.197(X₄) + 0.162(X₅) และสมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน = 0.410(Z_X3) + 0.255(Z_X4) + 0.217(Z_X5)