การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิต ผู้ต้องขังเรือนจำจังหวัดน่าน
Main Article Content
บทคัดย่อ
เชิงคุณภาพดำเนินการโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 9 ราย และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา
ผลการวิจัย พบว่า
1. ระดับคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขังโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( x = 3.75) โดยมีด้านการจัดการศึกษาอยู่ในระดับสูงสุด ( x = 4.02) และด้านการจัดสวัสดิการและนันทนาการอยู่ในระดับต่ำสุด ( x = 3.47) 2. หลักพุทธธรรมมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับปานกลางกับคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขัง (R = 0.543**) โดยมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3. แนวทางการบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขัง ประกอบด้วย 7 แนวทาง ได้แก่ 1) การบูรณาการหลักภาวนา 4 เพื่อส่งเสริมความรู้ทางพระพุทธศาสนา 2) การพัฒนาระบบสาธารณูปโภคพื้นฐานภายในเรือนจำ 3) การจัดสรรงบประมาณจากกรมราชทัณฑ์เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตอย่างเป็นระบบ 4) การสร้างความร่วมมือและเครือข่ายกับหน่วยงานภายนอก 5) การพัฒนาทักษะของเจ้าหน้าที่ผ่านการอบรมที่เหมาะสม 6) การพัฒนาหลักสูตรวิชาชีพตามความต้องการของผู้ต้องขังและตลาดแรงงาน 7) การปรับปรุงกฎหมายที่เป็นอุปสรรคต่อการคืนคนดีสู่สังคม ผลการวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่าการบูรณาการหลักพุทธธรรมเข้ากับกระบวนการฟื้นฟูภายในเรือนจำสามารถส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้ต้องขังได้อย่างมีนัยสำคัญ ทั้งในด้านร่างกาย จิตใจ และการเตรียมความพร้อมเพื่อคืนสู่สังคมอย่างยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมราชทัณฑ์ กองทัณฑวิทยา. (2566). ความจุผู้ต้องขังของเรือนจำทัณฑสถานทั่วประเทศ : อัตราส่วน 1.6 ตารางเมตร ต่อผู้ต้องขัง 1 คน (รอบที่ 1/2567). เรือนจำจังหวัดน่าน: กรมราชทัณฑ์.
ไกรศักดิ์ ไชยเลิศ. (2566). ประสิทธิผลการบริหารจัดการสวัสดิการสิ่งจำเป็นขั้นพื้นฐานแก่ผู้ต้องขังในเรือนจำจังหวัดน่าน (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
ชุติระ ระบอบ และคณะ. (2552). ระเบียบวิธีวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
ถนอมขวัญ อยู่สุข. (2563). การพัฒนาคุณภาพชีวิตเชิงพุทธของผู้เกษียณอายุการปฏิบัติงานจากกรมชลประทาน. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ธารารัตน์ วงค์เทพ. (2566). การบูรณาการหลักไตรสิกขาเพื่อการฟื้นฟูคุณภาพชีวิตผู้ต้องขังในเรือนจำจังหวัดน่าน (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ธีรารัตน์ สัมมา. (2546). กฎหมายว่าด้วยการบังคับโทษ: ศึกษากรณีการลดวันต้องโทษจำคุก. (วิทยานิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.
บัญชา โชติกำจร. (2566). การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตที่ยั่งยืนของชุมชนบ้านสบขุ่น อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน. (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
พิรญาณ์ โคตรชมพู. (2561). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้ต้องขังเชิงพุทธบูรณาการ. (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุวรีย์ ศิริโภคาภิรมย์. (2546). การวิจัยทางการศึกษา. ลพบุรี: ฝ่ายเอกสารการพิมพ์ สถาบันราชภัฏเทพสตรี.
Hinkle, D. E. (1998). Applied statistics for the behavioral sciences (5th ed.). Boston, MA: Houghton Mifflin.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York, NY: Harper and Row.