ทักษะผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง

Main Article Content

ภาคภูมิ เพชรภัทรางกูร
ปุณณิฐฐา มาเชค
สุเมธ งามกนก

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาทักษะผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง 2. สร้างโมเดลสมการโครงสร้างองค์ประกอบทักษะผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง และ และ 3. ตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลสมการโครงสร้างดังกล่าว กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและบุคลากรทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง จำนวน 353 คน โดยใช้การสุ่มแบบชั้นภูมิโดยใช้ขนาดโรงเรียนในแต่จังหวัดเป็นเกณฑ์ ตัวแปรที่ใช้ประกอบด้วยตัวแปรแฝง 5 ตัวแปร ได้แก่ การสื่อสาร การทำงานเป็นทีม การตัดสินใจ ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล และการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถามที่มีค่าความเที่ยง 0.919-0.960 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์ค่าสถิติพื้นฐาน การวิเคราะห์ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ข้อมูลโมเดลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป 
ผลการวิจัย พบว่า
1. ทักษะผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 โดยรวมอยู่ในระดับมาก โดยองค์ประกอบที่มีการปฏิบัติสูงสุด ได้แก่ การตัดสินใจ การทำงานเป็นทีม และการสื่อสาร ตามลำดับ
2. โมเดลสมการโครงสร้างองค์ประกอบทักษะผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง พบว่า องค์ประกอบที่มีขนาดอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ได้แก่ ด้านการสื่อสาร ส่วนองค์ประกอบที่มีขนาดอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 ได้แก่ ด้านความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล และด้านการตัดสินใจ ยกเว้นด้านการทำงานเป็นทีมที่ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ โดยมีค่าน้ำหนักองค์ประกอบตั้งแต่ 0.72 ถึง 1.01
3. การตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลพบว่า โมเดลมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่า (X2) เท่ากับ 63.933 องศาอิสระ เท่ากับ 47, p = 0.051, GFI = 0.973, CFI = 0.992, TLI = 0.988 และ RMSEA = 0.032

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เพชรภัทรางกูร ภ., มาเชค ป. ., & งามกนก ส. . (2025). ทักษะผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อการเป็นชุมชนแห่งการเรียนรู้ของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 12(2), 98–116. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/276729
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เกรียงศักดิ์ นิรัติพัฒนะศัย. (2566). การตัดสินใจในองค์กรและภาวะผู้นำ. สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2567, จาก https://thecoach.in.th/2023/การตัดสินใจและภาวะผู้น/

_______. (2567). ค่านิยมไทยที่ปิดกั้นศักยภาพของทีมงานชั้นเลิศ. สืบค้นเมื่อ 16 พฤศจิกายน 2567, จาก https://thecoach.in.th/2024/ค่านิยมไทยที่ปิดกั้นศั/

ไกรศร เจียมทอง. (2561). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 32 . (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.

คณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2560). การสร้างทีมงานที่มีประสิทธิภาพ: eBook. สืบค้นเมื่อ 2 ตุลาคม 2567, จาก https://www.ocsc.go.th/?post_type=knowledge&p=15164

จินตนา ศรีจำปา และ พงษ์ศักดิ์ รวมชมรัตน์. (2566). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากาญจนบุรี เขต 1. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 10(4), 127-137.

ชัญญชิตา ศรีชัย. (2563). เทคนิคการบูรณาการความสัมพันธ์ในองค์กรเพื่อความสำเร็จอย่างยั่งยืน. สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2567, จาก https://www.thaitrainingzone.com/training/detail/เทคนิคการบูรณาการความสัมพันธ์ในองค์กรเพื่อความสำเร็จอย่างยั่งยืน_15437.html

นันท์นภัส ชัยสงคราม. (2561). การเสริมสร้างชุมชนการเรียนรู้วิชาชีพทางการศึกษาในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต.

พนิดา นิลอรุณ. (2560). การบริหารทีมและความหลากหลายในการทำงาน. วารสารการบริหารการศึกษา, 25(2), 50-61.

พรรณทิภาภรณ์ อภิปริญญา. (2562). การศึกษาวิจัยสภาพและปัญหาการสร้างชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพในโรงเรียน. วารสารการศึกษาแห่งชาติ, 20(4), 100-113.

พิเชษฐ์ พินิจ, และคณะ. (2562). การสำรวจความคิดเห็นของครูเกี่ยวกับชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพ: การตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงทางการศึกษา. วารสารการศึกษาและการพัฒนา, 12(1), 45-59.

รังสรรค์ โฉมยา และคณะ. (2565). วิธีการกำหนดขนาดตัวอย่างสำหรับการวิเคราะห์แบบจำลองสมการโครงสร้างเชิงเส้น. วารสารการวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 28(2), 27-40.

ประกาศเรื่องยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี ( 2561-2580). (2561, 13 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 135 ตอนที่ 82 ก, หน้า 1-71.

วรวุฒิ เพ็งพันธ์. (2561). การยกระดับการศึกษาเพื่อรองรับการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมในศตวรรษที่ 21. วารสารการศึกษาไทย, 15(3), 58-72.

สัตตบุษย์ โพธิรุท. (2564). ทักษะการบริหารของผู้บริหารโรงเรียนในศตวรษที่ 21 ที่ส่งผลต่อประสิทธิผล โรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 21. (ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาชลบุรี ระยอง [สพม.ชบรย]. (2565). พันธกิจและทิศทางการพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐานระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566 - 2570). ชลบุรี: สพม.ชบรย.

อรสา สภาพพงษ์. (2563). การสื่อสารภายในองค์กรที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของคณาจารย์ของมหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์. วารสารสังคมศาสตร์, 9(2), 119-127.

อิทธิศักดิ์ ศิริจันทร์. (2562). ทักษะการสื่อสารของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการ, 13(1), 136-144.

DeVito, J. A. (2005). Essentials of human communication (5th ed.). Boston, MA: Allyn& Bacon.

Flare Dash. (2022). รวมองค์ประกอบ สำหรับการสร้างสัมพันธภาพที่ดีต่อกันในองค์กร. สืบค้นเมื่อ 2 ตุลาคม 2567, จาก https://th.flare-dash.com/post/รวมองค์ประกอบ-สำหรับการสร้างสัมพันธภาพที่ดีต่อกันในองค์กร

HREX.asia. (2019). การสร้างมนุษยสัมพันธ์ในองค์กร (Human Relation in Organization). สืบค้นเมื่อ 2 ตุลาคม 2567, จาก https://th.hrnote.asia/orgdevelopment/190523-human-relation-organization/