ความกตัญญูกับการปลูกป่าชุมชนด้วยเถ้ากระดูกคนตาย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างความตระหนักถึงความสำคัญของป่าชุมชนและการอยู่ร่วมกันอย่างเกื้อกูลระหว่างคนกับป่า 2) ชี้ให้เห็นถึงภัยจากการทำลายป่าและส่งเสริมจิตสำนึกในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้ และ 3) นำแนวคิดเรื่อง “ความกตัญญู” มาเป็นแรงผลักดันและแรงจูงใจในการปลูกและดูแลป่าชุมชน โดยใช้รูปแบบการปลูกป่าที่มีต้นแบบจากบุคคลผู้มีประสบการณ์ด้านการปลูกป่ามากว่า 40 ปี และเป็นที่ยอมรับทั้งในประเทศและต่างประเทศแนวทางการปลูกป่าชุมชนด้วยความกตัญญูที่นำเสนอในบทความนี้ คือการนำเถ้าอัฐิของผู้ล่วงลับซึ่งเป็นญาติหรือบุคคลที่เคารพนับถือมาฝังร่วมกับการปลูกต้นไม้ เพื่อให้ต้นไม้เป็นตัวแทนของผู้ตาย
การกระทำเช่นนี้จะส่งเสริมให้ผู้มีความรักและผูกพันกับผู้ล่วงลับดูแลรักษาต้นไม้นั้นด้วยความเคารพและหวงแหน นับเป็นการสร้างคุณค่าชีวิตอย่างยั่งยืนในวาระสุดท้ายของมนุษย์ อีกทั้งยังเป็นการปลูกฝังแนวคิดเรื่องความรักและความกตัญญูต่อธรรมชาติ เมื่อแนวปฏิบัตินี้ขยายตัวออกไปตามจำนวนผู้ล่วงลับ ก็จะยิ่งส่งผลให้เกิดการเพิ่มพื้นที่ป่าอย่างต่อเนื่อง เป็นแนวทางการปลูกป่าชุมชนที่มั่นคงและยั่งยืนในระยะยาว
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ฉลาดชาย รมิตานนท์. (2566). ป่าชุมชน ความหมายของ ‘ป่า’ และ ‘ชุมชน’. วารสาร สารคดี ฉบับที่ 7. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2566, จาก http://www.5provincesforest.com/index.
ดุสิต เวชกิจ. (2562). ประโยชน์จากป่าชุมชน. สืบค้นเมื่อ 14 มีนาคม 2564, จาก https://www.recoftc.org/thailand/projects/cf-net/stories/%
พระธรรมโกศาจารยณ์ (พุทธทาสภิกขุ). (2563). กตัญญูกตเวทีเป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของโลก. ปาฐกถธรรม. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
พระวิทูล ญาณธมฺโม (พันธุมิตร). (2556). ศึกษาพฤติกรรมด้านความกตัญญูกตเวทีต่อบิดามารดาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนบ้านหนองช้าง ตำบลเขวาทุ่ง อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตร์มหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ ราชวิทยาลัย.
พระสุทัศน์ กตสาโร. (ประทุมแก้ว). (2556). การวิเคราะห์ความกตัญญูต่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในพุทธศาสนาเถรวาท. (พุทธศาสตรดุษฎีบัญฑิต (พระพุทธศาสนา)). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ยศ เหล่าอัน. (2566). สัมภาษณ์ทางโทรศัพท์ อาจารย์ ยศ เหล่าอัน ผู้ริเริ่มโครงการปลูกป่าด้วยเถ้ากระดูก.
วารสารประชาไทย. (2548). ความเข้าใจพื้นฐานเรื่องป่าชุมชน. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2566, จาก www. prachathai.com/journal/2005/11/6266)
สำนักงานเลขานุการ กลุ่มคุ้มครองจริธรรม. (2561). พระบรมราโชวาทในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช”. จาก https://ethics.nso.go.th/index.php/2016-10-05-04-52-08/33-util/82-2018-05-18-r9
สุวรรณฐา ลึม และ พระปลัดสมชาย ปโยโค. (ดำเนิน). (2562). แนวทางส่งเสริมกตัญญูกตเวทีในสังคมไทย. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 7(2), 424-434.
สมหญิง สุนทรวงษ์. (2011). “ป่าชุมชนกับสังคงไทย”. วารสาร RECOFTC 02, July 2011, จาก https://www.recoftc.org/thailand/stories/
TPBS. (2566). ย้อนเส้นทาง 28 ปี กฎหมายป่าชุมชนของไทย. จาก https://www.thaipbs.or.th/news/content/286506.html,11.06.66
TvburabhaOfficail. (2563). 5 นาทีมีพลัง : ลุงยศ เหล่าอัน. จาก https://www.youtube.com/watch?v=JU3wNgmhiMI
Tvburabha Officail. (2562). คนค้นคน : ลุงยศกับต้นไม้แห่งชีวิต. สืบค้นเมื่อ 5 กรกฎาคม 2566, จาก https://www.youtube.com/watch?v=EGSZGCbbloU(l)