ความต้องการสวัสดิการสังคมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลจันอัด อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความต้องการสวัสดิการสังคมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลจันอัด อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา 2) ศึกษาความคิดเห็นและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการจัดสวัสดิการสังคมที่เหมาะสมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลจันอัด อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา จำนวน 278 คน ใช้วิธีกำหนด ตามตารางเครจซี่และมอร์แกน (Krejcie & Morgan) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบถาม มีลักษณะแบบตรวจสอบรายการและมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ได้ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.957 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย พบว่า
1. ความต้องการสวัสดิการสังคมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหาร
ส่วนตำบลตำบลจันอัด อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ทุกด้านอยู่ในระดับมาก โดยเรียงลำดับจากค่าเฉลี่ยมากไปหาน้อย ดังนี้ ด้านสุขภาพและการรักษาพยาบาล ด้านรายได้ ด้านที่พักอาศัย และด้านนันทนาการ ตามลำดับ
2. ความคิดเห็นและข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการจัดสวัสดิการสังคมที่เหมาะสมเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลจันอัด อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา คือ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรมีการให้บริการสุขภาพเคลื่อนที่ มีการพัฒนาอาชีพที่เหมาะสมกับช่วงวัยผู้สูงอายุ มีการซ่อมแซมที่อยู่อาศัยสำหรับผู้สูงอายุที่มีบ้านเรือนทรุดโทรม และจัดให้มีโรงเรียนผู้สูงอายุในระดับตำบล
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2550). คู่มือการมีส่วนร่วมภาคประชาชนเกี่ยวกับหน้าที่สาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. อาร์.ที่.ดีไซด์.
คะนึงนิตย์ ปุลันรัมย์. (2564). ความต้องการการได้รับสวัสดิการของผู้สูงอายุในตำบลเมืองไผ่ อำเภอหนองกี่ จังหวัดบุรีรัมย์. บุรีรัมย์: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
จุฬามาศ พีรพัชระ. (2564). ความต้องการสวัสดิการของผู้สูงอายุบ้านห้วยทรายเหนือจังหวัดเพชรบุรี. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสวนดุสิต, 17(2), 1-18.
พระมหาสมชาย มะลิซ้อน, ธีระนันท์ วิชัยดิษฐ์ และ สุภัทรา บุญปัญญโรจน์. (2564). ความต้องการสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุในเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร. วารสารบัณฑิตศึกษาวิชาการ, 2(4), 1-12. https://so18.tci-thaijo.org/index.php/A_GJ/article/view/668
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช. (6 เมษายน 2560). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก. หน้า 13.
วีรยุทธ คำแก้ว และ ราเชนทร์ นพณัฐวงค์. (2564). ความต้องการสวัสดิการของผู้สูงอายุเขตสัมพันธ์วงศ์. วารสารธรรมทรรศน์, 20(1), 15-28.
สันติพันธ์ พุฒฤทธิ์, ประชัน คะเนวัน และ สถาพร วิชัยรัมย์. (2562). ความต้องกาสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านยาง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารสหวิทยาการจัดการ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, 3(1), 81-88. https://
so02.tci-thaijo.org/index.php/journalfms-thaijo/article/view/242841
สำนักงานส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ. (2554). คู่มือส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุสำหรับบุคลากร สาธารณสุข. นนทบุรี: สำนักข่าวพาณิชย์ กรมส่งเสริมการส่งออก.
Krejcie, R.V., & D.W.Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.