การบริหารจัดการสถานการณ์โรคระบาด โควิด-19 เชิงพุทธ

Main Article Content

ณัฎฐกานต์ หงษ์กุลเศรษฐ์
เกรียงไกร พินยารัก

บทคัดย่อ

การระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 (COVID-19) ที่มีการระบาดใหญ่ไปทั่วโลกได้ส่งผลกระทบที่หลากหลายทั้งในด้านสุขภาพ สังคม และเศรษฐกิจ การบริหารเป็นกระบวนการหรือกิจกรรมที่ใช้เพื่อวางแผนดำเนินการและควบคุมการดำเนินงานหรือทรัพยากรต่าง ๆ ให้ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพและเป็นระบบ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายที่ตั้งไว้ การบริหารสามารถเกี่ยวข้องกับการจัดการทรัพยากรบุคคล เงินทุน การตลาด โครงสร้างการองค์กร การวางแผนกลยุทธ์และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการทำงานขององค์กรหรือระบบใด ๆ ตามเป้าหมายหรือนโยบายที่กำหนดไว้ในองค์กรนั้น ๆ การบริหารจัดการแนวพุทธเป็นความพยายามในการนำเอาหลักธรรมของพระพุทธศาสนามาประยุกต์กับวิชาสมัยใหม่พุทธศาสนาสอนให้รู้จักบริหารจัดการคนและดูแลสิ่งแวดล้อมด้วยการเป็นคนดีมีจริยธรรม อีกทั้งยังสอนให้เข้าใจโลกและธรรมชาติอีกด้วย มนุษย์ คือ คนที่เก่งในการจัดการองค์กร การจัดการสมัยใหม่มุ่งเน้นไปที่การแข่งขันและการบรรลุเป้าหมาย แต่ถ้านำหลักพุทธศาสนามาบริหารจัดการ ก็จะมีแนวทางใหม่ที่ยุติธรรมและมั่นคงสำหรับทุกคน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หงษ์กุลเศรษฐ์ ณ. ., & พินยารัก เ. . (2024). การบริหารจัดการสถานการณ์โรคระบาด โควิด-19 เชิงพุทธ. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 11(4), 1–13. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/270282
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

คณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ. (2543). ปฏิรูปการเรียนรู้ผู้เรียนสำคัญที่สุด. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

พระธรรมโกศาจารย์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2567). บริหารองค์กรแนวพุทธให้ตรงกับปัญหาฝ่าวิกฤต. สืบค้นเมื่อ 20 มกราคม 2567, จาก https://www.prosofthcm.com

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.พระนครศรีอยุธยา: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สมคิด บางโม. (2558) องค์การและการจัดการ. กรุงเทพฯ: วิทยพัฒน์.

สัญญา สัญญาวิวัฒน์ และ ชาย สัญญาวิวัฒน์. (2550) การบริหารจัดการแนวพุทธ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.

สำนักนายกรัฐมนตรี. (2563). แถลงการณ์สำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง การประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินตามพระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548. (2563, 25 มีนาคม), ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 137 ตอนที่ 24 ก, หน้า 1-2.

Chattananon A. Lawley M. Trimetsoontorn J. Suppar erkchaisakul N. and Leelayouthayothin L. (2007). ‘Building Corporate Image through Societal Marketing Programs’. Society and Business.

Covello V. (1995) Risk communication paper. Opening the black box risk conference. Mcmaster University.

Grant S. E. and Powell D. (2000) “Crisis response and communication planning manual”. Prepared for the Ontario Ministry of Agriculture. Food and Public Affairs Ontario. Long R. K. “Seve Needless Sins of Crisis (Mis) management”. PR Tactics. August,

Newsom. D. Turk. J. and Kruckerberg. D. (2004) This is PR: The Realities of Public Relations. eighth edition. Thomson Wadsworth. Ontario.

Seitel. (2007). The Practice of Public Relations. (10th ed.). Practice Hall: New Jersey.

Welch J. and Welch S. (2005). Winning. International edition. Harper Collin: New York.

World Health Organiization. (2024). สถานการณ์โรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 10 มกราคม 2567, จาก www.who.int/thailand.