แนวทางการพัฒนาพฤติกรรมการจัดการเรียนการสอน ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับพฤติกรรมการจัดการเรียนการสอนของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู 2) เปรียบเทียบระดับพฤติกรรมการจัดการเรียนการสอนของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู จำแนกตามระดับชั้นที่ปฏิบัติการสอน สาขาวิชา จำนวนชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์และ 3) ศึกษาความคาดหวังในการพัฒนาพฤติกรรมการจัดการเรียนการสอนของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู กลุ่มตัวอย่างจำนวน 150 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ ขนาดกลุ่มตัวอย่างได้มาโดยการคำนวณจากโปรแกรม G* Power เครื่องมือวิจัยที่ใช้ คือ แบบสอบถามพฤติกรรม การจัดการเรียนการสอนของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู มีค่าความเชื่อมั่น 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติการทดสอบค่าที (t-test) และสถิติทดสอบค่าเอฟ (F-test)
ผลการวิจัย พบว่า
1) ระดับพฤติกรรมการจัดการเรียนการสอนของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก
2) การเปรียบเทียบระดับพฤติกรรมการจัดการเรียนการสอนของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู จำแนกตามระดับชั้นที่ปฏิบัติการสอนสาขาวิชา จำนวนชั่วโมงสอนต่อสัปดาห์ พบว่า มีพฤติกรรมการจัดการเรียนการสอน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
3) ความคาดหวังในการพัฒนาตนเองของนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู ในการจัดการเรียนการสอน พบว่า ด้านการวางแผนและเตรียมการสอน ด้านการจัดการเรียนรู้ และด้านการวัดและประเมินผลการเรียนรู้ นักศึกษาครูมีความคาดหวังในการพัฒนาตนเองทั้ง 3 ด้าน ซึ่งทั้ง 3 ด้านล้วนต้องการพัฒนาเพื่อให้ตนเองมีความรู้ ทักษะเพิ่มขึ้น เพื่อนำไปปฏิบัติตนในการจัดการเรียนการสอนให้มีคุณภาพและ
เพื่อให้นักเรียนได้เกิดการเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. สืบค้นเมื่อ 14 พฤศจิกายน 2566, จาก https://www.moe.go.th/360policy-and-focus-moe-fiscal-year-2024/
จุรีพร มุลนี. (2565). ประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอนของครูในศตวรรษที่ 21 ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1. (การศึกษาอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกริก.
ณฐกร ดวงพระเกษ และคณะ. (2560). รูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุกโดยใช้ปัญหาเป็นฐาน เพื่อส่งเสริมสมรรถนะนักศึกษาการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ศรีนครินทรวิโรฒ, 18(2), 209-224.
ตวง อันทะไชย. (2565). "การผลิตครูไทย" ระบบปิดมีคุณภาพ ได้มาตรฐานกว่าระบบเปิด. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2566, จาก https://www.bangkokbiznews.com/social/1000888
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
ประพันธ์ศิริ สุเสารัจ. (2564). รุกปฏิรูปกลไกระบบการผลิต-พัฒนาครู แก้ปัญหาปั๊มเกินซ้ำซ้อนคุณภาพด้อย. สืบค้นเมื่อ 19 ตุลาคม 2566, จาก https://www.thairath.co.th/news/local/2242252
ปวีณา มีชูสม. (2560). การศึกษาสภาพการปฏิบัติภาระงานของครูในสถานศึกษา สังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์, 4(1), 60-67.
พวงเพ็ญ อินทรประวัติ และคณะ. (2564). สมรรถนะของครู 4 ด้านที่ผลต่อการเรียนรู้ของผู้เรียนมากที่สุด. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 22(1), 180-195.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และ พเยาว์ ยินดีสุข. (2557). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และ พรทิพย์ แข็งขัน. (2551). สมรรถนะครูและแนวทางการพัฒนาครูในสังคมที่เปลี่ยนแปลง. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
วีระชัย ศรีวงษ์รัตน์ และ ศิริศักดิ์ จันฤาชัย. (2560) แนวทางการพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้ ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 1. วารสารการวัดผลการศึกษา, 23(1), 191-200.
ศิริพร ศรีปัญญา. (2560). การพัฒนาแนวทางเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). การแถลงข่าวผลการประเมิน PISA 2022. สืบค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2566, จาก https://pisathailand.ipst.ac.th/news-21/
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2564). ภาระงานของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ตำแหน่งครู ผู้บริหารสถานศึกษา ตำแหน่งศึกษานิเทศก์ และตำแหน่งผู้บริหารการศึกษา. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2567, จาก https://otepc.go.th/th/content_page/item/3474-2021-08-30-11-22-42.html
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). ระบบและรูปแบบการพัฒนาครูที่เหมาะสมกับสังคมไทยและความเป็นสากล. สืบค้นเมื่อ 15 ธันวาคม 2566, จาก https://elibrary.ksp.or.th/doc_num.php?explnum_id=5084
สิริสวัสช์ ทองก้านเหลือง และ ฤตินันท์ สมุทร์ทัย. (2556). สภาพ ปัญหา และความต้องการเกี่ยวกับการสร้างและพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้สำหรับนักศึกษาครูมหาวิทยาลัยราชภัฏ. วารสารวิจัยและประเมินผลอุบลราชธานี, 2(2), 81-93.
อริยา คูหาย์ และ หริรักษ์ แก้วกับทอง. (2559). สมรรถนะความเป็นครูของนักศึกษาคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. (รายงานวิจัย). ปัตตานี: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.
Gerhardt, Megan W.; Rode, Joseph C.; & Peterson, Suzanne J. (2007). Exploring Mechanisms in the Personality-Performance Relationship: Mediating Roles of Self-management and Situational Constraints. Personality and Individual Differences, 43(6), 1344-
O’Keefe Edward J. and Berger Donna S. (1999). Self-management for College Student. New York: Partridge Hill Publishers.
Paulauskas, Stasys; & Paulauskas, Alexsandras. (2008). The Victaulic and Strategic Self-management as Tools for Sustainable Development. Technological and Economic Development of Economy, 14(1), 76-88.
