อิทธิพลของเครือข่ายอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ต่อการจัดการสวัสดิการสังคมเพื่อดูแลผู้สูงอายุที่มีความพิการร่วมในเขตพื้นที่จังหวัดยโสธร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การจัดการสวัสดิการสังคมสำหรับผู้พิการให้มีประสิทธิภาพเกี่ยวข้องกับอาสาสมัครชุมชนเป็นตัวจักรสำคัญหนึ่งในการเชื่อมประสานระหว่างภาครัฐและประชาชน การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาอิทธิผลของเครือข่ายอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (อพม.) ที่มีต่อการจัดสวัสดิการสังคม และ 2. ศึกษาอุปสรรคปัญหาของ อพม. ในการจัดสวัสดิการสังคมเพื่อดูแลผู้สูงอายุที่มีความพิการร่วมในเขตพื้นที่จังหวัดยโสธร โดยมีระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ และใช้เครื่องมือวิจัย
การสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้างเพื่อเก็บรวบรวมข้อมูล ผู้ให้ข้อมูลที่สำคัญคืออาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดยโสธร จำนวน 26 คน การวิเคราะห์ข้อมูลดำเนินการด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาและการวิเคราะห์แก่นสาระ โดยอิงตามแนวคิดเครือข่าย
ผลการศึกษา พบว่า การมีเครือข่ายในพื้นที่ที่หลากหลายและกว้างขวาง ทั้งเครือข่ายครอบครัว ญาติ เพื่อนบ้าน ผู้นำชุมชน วัด องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล และสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ทำให้ผู้สูงอายุพิการร่วมมีส่วนร่วมในชุมชนและเข้าถึงสวัสดิการและความช่วยเหลือได้มากขึ้น ดังนี้ 1) การรับรู้มุมมองร่วมกัน เพื่อการจัดการสวัสดิการสังคมแก่ผู้สูงอายุที่พิการเป็นไปอย่างต่อเนื่อง 2) การมีวิสัยทัศน์ร่วมกัน ช่วยให้การจัดเก็บข้อมูลเป็นไปอย่างแม่นยำชี้เป้าได้ถูกต้องและรวดเร็ว 3) การมีผลประโยชน์ร่วมกัน อาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ปฏิบัติหน้าที่โดยต้องการได้รับการยอมรับการมีตัวตน 4) การมีส่วนร่วมของสมาชิกเครือข่ายอย่างกว้างขวาง นำไปสู่การร่วมกันในการวางแผน และตัดสินใจ อย่างครอบคลุมและเกิดประโยชน์สูงสุด 6) การพึ่งพิงร่วมกัน นำมาซึ่งทรัพยากรต่าง ๆ 7) การปฏิสัมพันธ์เชิงแลกเปลี่ยน นำไปสู่การสื่อสาร
ที่เกี่ยวข้อง ดังนั้น การจัดให้มีเจ้าหน้าที่สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด ทำงานควบคู่กับอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ทุกพื้นที่ สามารถให้คำแนะนำ พัฒนาทักษะการขับเคลื่อนงานด้านการจัดการสวัสดิการ โดยผ่านระบบเทคโนโลยีดิจิทัล เพื่อให้ผู้สูงอายุที่พิการเข้าถึงสวัสดิการสังคมสูงสุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ. (2565). สถานการณ์คนพิการ 31 ธันวาคม 2565 (รายไตรมาส). สืบค้นเมื่อ 10 กันยายน 2566, จาก https://dep.go.th/th/law-academic/knowledge-base/disabled-person-situation
กองกิจการอาสาสมัครและภาคประชาสังคม. (2566). ระบบทะเบียนอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (อพม.). สืบค้นเมื่อ 31 มีนาคม 2566, จาก https://volunteer.dsdw.go.th/InfoGraphic/InfoMap.aspx?inside=1
กุศล สุนทรธาดา. (2552). รูปแบบครอบครัวกับการเกื้อหนุนและสวัสดิการผู้สูงอายุ. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2543). การจัดการเครือข่ายกลยุทธ์สำคัญสู่ความสำเร็จของการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: บริษัท ชัคเชสมีเดีย จำกัด.
ฐานริณทร์ หาญเกียรติวงศ์, รุจิกาญจน์ สานนท์ และ นิติพัฒน์ กิตติรักษกุล. (2564). เครือข่ายทางสังคมกับการส่งเสริมสุขภาพ. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์เครือข่ายวิจัยประชาชื่น, 3(1). 58-68.
ธนิต โตอดิเทพย์. (2563). กลไกการพัฒนาผู้สูงอายุในท้องถิ่น : กรณีศึกษาจังหวัดชลบุรี. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 28(1), 120-140.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย (มส.ผส.). (2565). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2564. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
วงศ์ตระกูล มาเกตุ. (2561). เครือข่ายความร่วมมือของอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (อพม.) ในการพัฒนาสังคม : กรณีศึกษาตำบลพระอาจารย์ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก. (วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
เศรษฐศักดิ์ มูลดามาตย์ และ อจิรภาส์ เพียรขุนทด. (2565). การเข้าถึงสวัสดิการสังคมของผู้สูงอายุที่พิการในจังหวัดขอนแก่น. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(2), 325-341.
สำนักงานสถิติจังหวัดยโสธร. (2566). ประชุมคณะกรรมการสถิติระดับจังหวัด. การประชุมคณะกรรมการสถิติระดับจังหวัด จังหวัดยโสธร ครั้งที่ 1/2566 (หน้า 3-6). ยโสธร: สำนักงานสถิติจังหวัดยโสธร.
United Nations. (2019). World Population Prospect : The 2019 Revision. Retrieved 10 September 2023, from https://population.un.org/wpp/Download/Standard/Population/
