รูปแบบการจัดการศาสนพิธีและความเชื่อเรื่องพิธีกรรมงานอวมงคลในองค์กรตามแนวพุทธศาสตร์ของสังคมไทย จังหวัดนครราชสีมา

Main Article Content

พระครู สุวรรณสารานุกูล
วานิช พาลาด
วรนิษฐา จันทร์เอี่ยม
อุดม ไตยเวียง

บทคัดย่อ

 บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการจัดการศาสนพิธีกรรมและความเชื่องานอวมงคลในสังคมไทย 2) ศึกษาการจัดการศาสนพิธีกรรมและความเชื่องานอวมงคลในจังหวัดนครราชสีมา และ
3) นำเสนอรูปแบบการจัดการศาสนพิธีและความเชื่อพิธีกรรมในงานอวมงคลของจังหวัดนครราชสีมา เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาข้อมูลจากพระไตรปิฎก เอกสาร และงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง มีผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 25 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีพรรณนาตามหลักอุปนัยวิธี
ผลการวิจัยพบว่า
1. การจัดศาสนพิธีเกี่ยวกับงานอวมงคลเป็นสิ่งที่ถือปฏิบัติต่อกันมาแต่ครั้งโบราณและมีการปรับเปลี่ยนให้สอดคล้องกับวิถีวัฒนธรรมและบริบทสังคม ศาสนพิธีเป็นรูปแบบเพื่อการดำเนินงานให้เป็นไปตามกรอบเวลาที่มาซึ่งความสำเร็จของงาน แม้ว่าศาสนพิธีจะถูกมองว่าเป็นเพียงกะพี้ไม่ใช่สาระที่แท้จริง แต่ศาสนพิธีก็เป็นองค์ประกอบที่สำคัญของทุกศาสนาที่นำประโยชน์สุขมาให้ผู้เข้าร่วมพิธี
2. พิธีการจัดงานอวมงคลมี 3 ขั้นตอน คือ 1) ศาสนพิธีกรรมก่อนตาย 2) ศาสนพิธีกรรมตอนตาย
3) ศาสนพิธีกรรมหลังการตาย และในการจัดงานอวมงคลนี้ยังแฝงไปด้วยคติความเชื่อในการจัดงานศพ คือ 1) การเก็บศพ 2) การปฏิบัติต่อคนที่ตายผิดปกติ ที่เป็นไปตามคติความเชื่อของวิถีวัฒนธรรมอีสาน
3. รูปแบบการจัดการศาสนพิธีงานอวมงคลของจังหวัดนครราชสีมา มี 2 รูปแบบ คือ 1) รูปแบบการจัดงานฌาปนกิจศพ เป็นรูปแบบการจัดพิธีศพแก่ผู้ตายที่เป็นชาวบ้านทั่วไป 2) รูปแบบการพระราชทานเพลิงศพ เป็นรูปแบบการจัดศาสนพิธีแก่บุคคลผู้ทำคุณประโยชน์แก่สังคมในด้านต่าง ๆ ซึ่งทั้งสองรูปแบบนี้ถือว่าเป็นการระลึกถึงคุณความดี และการให้เกียรติแก่ผู้ตายในวาระสุดท้ายของชีวิต

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุวรรณสารานุกูล พ., พาลาด ว., จันทร์เอี่ยม ว., & ไตยเวียง อ. (2023). รูปแบบการจัดการศาสนพิธีและความเชื่อเรื่องพิธีกรรมงานอวมงคลในองค์กรตามแนวพุทธศาสตร์ของสังคมไทย จังหวัดนครราชสีมา. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 10(2), 174–186. สืบค้น จาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jg-mcukk/article/view/262311
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

จรัส ลีกา และคณะ. (2563). การวิเคราะห์คติความเชื่อในการอนุรักษ์ป่าชุมชนของคนอีสาน. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 7(2), 133-149.

ดนัย ไชยโยธา. (2546). สังคมวัฒนธรรมและประเพณีไทย. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

บุญมี แท่นแก้ว. (2547). ประเพณีและพิธีกรรมพระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

พระอธิการสมบัติ ธมฺมานนฺ. (2555). การศึกษาความเชื่อประเพณีการฝังศพของชาวบ้านเชียงเหียน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระฐตรฐ อธิปญฺโญ (ศิลาศิลป์). (2555). การศึกษาหลักความเชื่อในพิธีศพของชาวพุทธ ตำบลคูคำที่สอดคล้องกับหลักพุทธธรรม. (วิทยานิพนธ์พุทธศาสรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

โสภณ เปรมจิตต์. (2564). ศาสนาพิธีเบื้องต้น. เชียงใหม่: สำนักศิลปะและวัฒนธรรมมหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่.

สุเมธ เมธาวิทยกุล. (2532). สังกัปพิธีกรรม. กรุงเทพฯ: โอ.เอส.ริ้นติ้ง เฮ้าส์.