รูปแบบการบริหารจัดการศูนย์บ่มเพาะผู้ประกอบการอาชีวศึกษาเพื่อสร้างเสริมทักษะวิชาชีพผู้เรียนของวิทยาลัยเทคนิคกำแพงเพชร สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการศูนย์บ่มเพาะผู้ประกอบการอาชีวศึกษา เพื่อสร้างเสริมทักษะวิชาชีพผู้เรียนของวิทยาลัยเทคนิคกำแพงเพชร สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ดำเนินการวิจัย 4 ขั้นตอน 1) ศึกษาสภาพและแนวทางการบริหารจัดการศูนย์บ่มเพาะ ด้วยการสอบถามและการสัมภาษณ์ 2) สร้างรูปแบบการบริหารจัดการศูนย์บ่มเพาะโดยร่วมกันยกร่างรูปแบบและตรวจสอบรูปแบบด้วยการสนทนากลุ่ม 3) ทดลองใช้รูปแบบ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสอบถามและการประเมินพฤติกรรมผู้เรียน 4) ประเมินรูปแบบโดยการสนทนากลุ่มและการประเมิน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบที
(t-test) และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพการบริหารจัดการศูนย์บ่มเพาะผู้ประกอบการอาชีวศึกษามีค่าเฉลี่ยโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง และแนวทางการบริหาร พบว่า ควรพัฒนาศักยภาพครูและผู้เรียนให้มีจิตสำนึกในการเป็นผู้ประกอบการ ควรพัฒนากระบวนการเรียนรู้เพื่อสร้างเสริมทักษะวิชาชีพที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 และควรพัฒนาศูนย์บ่มเพาะผู้ประกอบการอาชีวศึกษาเป็นแหล่งเรียนรู้ในสถานศึกษา 2. รูปแบบที่สร้างขึ้นมี 4 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1) การบริหารจัดการศูนย์บ่มเพาะผู้ประกอบการอาชีวศึกษา 2) การบริหารแผนงานและความร่วมมือ 3) การบริหารทรัพยากรทางการศึกษา 4) การบริหารงานวิชาการ 3. ผลการทดลองใช้รูปแบบพบว่า หลังการทดลองใช้มีค่าเฉลี่ยในระดับมาก สูงกว่าค่าเฉลี่ยก่อนการทดลองใช้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ความพึงพอใจที่มีต่อรูปแบบ โดยภาพรวมในระดับมาก และผู้เรียนมีพฤติกรรมในด้านทักษะวิชาชีพหลังการทดลองใช้รูปแบบมีค่าเฉลี่ยในระดับมากสูงกว่าค่าเฉลี่ยก่อนการทดลองใช้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ความพึงพอใจโดยภาพรวมในระดับมากที่สุด 4. ผลการประเมินรูปแบบมีความสอดคล้องในระดับมาก ความเหมาะสม ความเป็นไปได้และความเป็นประโยชน์ในระดับมากที่สุด
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรรัตน์ พิพัฒน์ผล. (2557). องค์ประกอบความสำเร็จของการจัดการอาชีวศึกษาในสถานประกอบการขนาดใหญ่. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เจิดฤดี ชินเวโรจน์. (2562). การพัฒนาระบบการขับเคลื่อนศูนย์บ่มเพาะผู้ประกอบการอาชีวศึกษา. วารสารวิจัยและนวัตกรรมการอาชีวศึกษา, 3(2), 40-46.
ชีวัน ทองสอดแสง และคณะ. (2560). ปัจจัยสำเร็จของหน่วยบ่มเพาะวิสาหกิจในสถาบันอุดมศึกษาของประเทศไทย. วารสารวิทยาลัยการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย, 7(พิเศษ), 2–10.
ประยูร อัครบวรและคณะ. (2553). การสร้างเครือข่ายและการมีส่วนร่วม (Network Building and Participatory). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มนัสนันท์ มีทรัพย์ทอง. (2563). แรงจูงใจในการปฏิบัติงานของครูสังกัดวิทยาลัยเทคนิคในภาคตะวันออก. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต). จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฎรำไพพรรณี.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2553). การวิจัยพัฒนารูปแบบ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 2(4), 1-15.
วีระพันธ์ สิทธิพงศ์. (2541). ปรัชญาอาชีวะและเทคนิคศึกษา. กรุงเทพฯ: สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 – 2579. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (2563). คู่มือการปฏิบัติงานศูนย์บ่มเพาะผู้ประกอบการอาชีวศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560 - 2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560 – 2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
อนันท์ งามสะอาด. (2553). กระบวนการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาผู้เรียนอาชีวศึกษา. สืบค้นเมื่อ 16 เมษายน 2564, จาก https://sisatblog.wordpress.com
อรมณี สุนทรนนท์. (2552). ทัศนคติของผู้นำนโยบายไปสู่การปฏิบัติในกระบวนการนำนโยบายไปปฏิบัติของนโยบายการพัฒนาฝีมือแรงงาน. (รายงานวิจัย). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Getzels, J.W., and others. (1968). Education administration as a social process. New York: Harper & Row.